IV SA/Wr 591/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Wojewoda D., dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miasta i Gminy W. z dnia 27 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Podał, że uwzględniając zarzuty zawarte w skardze, Rada Miasta i Gminy W. podjęła uchwałę z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] w sprawie regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym, którą uchyliła w całości zaskarżoną uchwałę. Pismem z dnia 24 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wskazał, że wobec podjęcia przez organ uchwały z dnia 30 sierpnia 2013 r. dalsze podtrzymywanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że Rada Miasta i Gminy W. uchwałą z dnia 30 sierpnia 2013 r. nr [...] – uwzględniając skargę Wojewody D.– usunęła stwierdzone w toku postępowania nadzorczego naruszenia prawa. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.