IV SA/Wr 594/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Komendanta 4 Regionalnej Bazy Logistycznej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie nieetatowej funkcji szefa służby techniki lotniczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 D. R. (zwany dalej wnioskodawcą, stroną lub skarżącym) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Komendanta 4 Regionalnej Bazy Logistycznej we W. umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Komendanta 4 Wojskowego Oddziału Gospodarczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatkowego wynagrodzenia za pełnienie nieetatowej funkcji szefa służby techniki lotniczej W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego postępowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 590/16 wraz z powołanym w nim orzecznictwem, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia, a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja organu drugiej instancji umarzająca toczące się przed nim postępowanie odwoławcze od decyzji – co warte podkreślenia – odmawiającej przyznania skarżącemu dodatkowego wynagrodzenia z tytułu sprawowanej przez niego funkcji. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest zatem tego rodzaju aktem administracyjnym, który nakładałby na adresata jakikolwiek obowiązek, bądź też przyznawałby mu określone uprawnienie. Jest to orzeczenie o charakterze procesowym, przesądzające wyłącznie o bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania odwoławczego i nie może wywołać skutków materialnych, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie wynika zaś nie tyle z tego, że przedmiotowa decyzja dotyczy umorzenia postępowania odwoławczego, lecz również z faktu, że została ona wydana w sprawie, w której skarżącemu odmówiono przyznania dochodzonego uprawnienia. Skoro kwestionowany akt nie podlegał ze swej istoty wykonaniu, brak było przesłanek do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza tym podkreślenia wymaga, że żądanie wstrzymania wykonania nie zostało przez stronę w jakikolwiek sposób uzasadnione, podczas gdy uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności prowadzących do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010r., sygn. akt II FSK 1843/10, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.