IV SA/Wr 598/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego postanowił: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W., na podstawie art. 61 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 8, poz. 67 ze zm.) oraz w związku z art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 7, poz. 58 ze zm.), wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] o przyznaniu M. S. prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 2 norm zaludnienia. Niniejsze postanowienie zawierało pouczenie, iż nie służy na nie zażalenie. Pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg między innymi na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w ustawie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podstawową przesłanką warunkującą możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie, chyba że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Po myśli art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Bezspornym jest, że organ wszczyna z urzędu tego rodzaju postępowanie w drodze niezaskarżalnego postanowienia. (...) Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wszczęte z urzędu rozpoczyna się z momentem doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania. Na postanowienie o wszczęciu postępowania nie służy zażalenie (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, komentarz do art. 157 k.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III) Skoro zatem postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. nie posiada wskazanych na wstępie cech, warunkujących możliwość jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.