IV SA/Wr 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i pozbawienia prawa do zasiłku postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 25 listopada 2012 r. T. C., dalej skarżąca, wniosła skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i pozbawienia prawa do zasiłku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2013 r. pouczono skarżącą o treści art. 46, art. 47, art. 70 § 1 i 2 oraz art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. zatytułowanym "Prośba" skarżącą powołując się na ww. pismo wniosła o wycofanie jej pisma i zamknięcie sprawy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 29 stycznia 2013 r. tut. Sąd zwrócił się do skarżącej o wyjaśnienie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, czy ww. pismo jest cofnięciem skargi na decyzję Wojewody D. wskazaną w osnowie niniejszego orzeczenia. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności skarżącej została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do tut. Sądu. Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 marca 2013 r. tut. Sąd ponownie zwrócił się do skarżącej o wyjaśnienie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, czy ww. pismo jest cofnięciem skargi na decyzję Wojewody D. wskazaną w osnowie niniejszego orzeczenia. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została ponownie zwrócona do tut. Sądu, na skutek niepodjęcia jej w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.