IV SA/Wr 60/11

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia ... w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wraz ze skargą na wyżej oznaczoną decyzję złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jedynym jego dochodem jest świadczenie rentowe (z tytułu całkowitej niezdolności do pracy) w wysokości 933, 21 zł. W piśmie z dnia 15 lutego 2011 r. skarżący oświadczył, że znajdujące się na jego rachunku bankowym środki przeznaczone są na zakup endoprotezy i drewna opałowego (300 zł miesięcznie), a swoje pozostałe swoje niezbędne wydatki określił następująco: opłata za gaz- 25 zł; czynsz- 18 zł; koszt rehabilitacji- 100 zł. Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia zawodowego pełnomocnika procesowego. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "c" u.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2 sentencji).