IV SA/Wr 601/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07 odrzucającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07 oddalającego skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia zasiłku okresowego. Od powyższego wyroku skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, którą z tej przyczyny Sąd, postanowieniem z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07, odrzucił. Doręczając skarżącemu postanowienie, pouczono go m.in. o tym, że zażalenie winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Niemniej jednak, skarżący złożył osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Z uwagi na to, że zażalenie zostało sporządzone przez osobę nieuprawnioną, jako niedopuszczalne, Sąd odrzucił w dniu 21 października 2008 r. (sygn. akt IV SA/Wr 638/07). W dniu 22 grudnia 2008 r. pełnomocnik S. S. wniósł do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07. W skardze pełnomocnik podniósł, że w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przy wydawaniu postanowienia z dnia 10 lipca 2008 r., zasiadał ten sam sędzia, który był w składzie Sądu wydającego postanowienie 21 października 2008 r., a także wyrok z dnia 12 marca 2008 r. Wskutek tego doszło do naruszenia przepisu art. 18 § 1 ust. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, przepis ten wiąże pojęcie "sprawy" z udziałem sędziego w wydaniu "zaskarżonego orzeczenia". Nie chodzi zatem o każde orzeczenie wydane przez każdego sędziego w sprawie, ale właśnie o orzeczenie zaskarżone. Ustawodawca wiąże wyłączenie sędziego z wydanym przez niego zaskarżonym orzeczeniem w danej sprawie, czyli z orzeczeniem, od którego wniesiono środek odwoławczy. Ponieważ zaskarżono postanowienie z dnia 10 lipca 2008 r., w którego wydaniu brał udział sędzia NSA Henryk Ożóg, tym samym powinien on być wyłączony od dalszych czynności związanych z rozpatrywaniem środka zaskarżenia na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Otóż, skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje od ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach, zgodnie z zasadą legalności (T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Wa-wa 2005, s. 665). Powołując się na stanowisko W. Siedleckiego wyrażone w pracy pt. "Dopuszczalność wznowienia postępowania. System prawa procesowego cywilnego" (t. III, Wrocław 1986, s. 405), autor "Wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego" K. Sobieralski wskazał m.in., że aby możliwe było wykorzystanie instytucji wznowienia postępowania orzeczenie sądu administracyjnego musi zawierać rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, względnie wywoływać skutki tego samego rodzaju (por. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Zakamycze 2003, s. 118). Pogląd ten podzielił również Sąd w obecnym składzie. Autor, przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywołał także stanowisko Sądu Najwyższego, który stwierdził, że ten tryb postępowania nie ma zastosowania do postanowień o ściśle procesowym charakterze, które nie kończą sprawy – nie przerywają jej zawisłości przed sądem (III ARN 49/87, Wspólnota 1990, nr 41-42, s. 22). W rozważanej sprawie skarżący zażądał wznowienia postępowania, co do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 638/07 odrzucającego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2008 r. odrzucającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2008 r. oddalającego skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku celowego. Zdaniem Sądu, wskazując na to o czym powiedziano na wstępie, żądanie skarżącego nie odnosi się do tego rodzaju rozstrzygnięć, od których ustawodawca przewidział wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Zatem, żądanie skarżącego jest niedopuszczalne, a do zwalczania postanowienia Sądu z dnia 21 października 2008 r. służyły inne środki prawne. W kwestii postawionego zarzutu dotyczącego składu Sądu w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 638/07, wskazać natomiast należy, iż w wyroku z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt SK 6/07 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 18 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim pomija jako podstawę wyłączenia sędziego od udziału w orzekaniu w postępowaniu sądowym toczącym się po wznowieniu postępowania administracyjnego, jego wcześniejszy udział w orzekaniu w sprawie dotyczącej decyzji wydanej we wznawianym postępowaniu administracyjnym, (Dz.U. z 2008 r. Nr 190, poz. 1171). Tymczasem, sędzia, który brał udział w wydaniu wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaskarżonego następnie skargą kasacyjną, nie jest wyłączony na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. od badania w trybie art. 178 tej ustawy, czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne, w tym także od udziału w wydaniu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt I OPS 3/05, Lex 160275). W opinii Sądu, zasięg jego udziału rozciąga się również na badanie spełnienia wymogów formalnych zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną i udziału w wydaniu postanowienia odrzucającego takie zażalenie. Wobec powyższego, w związku z brakiem spełnienia przesłanki z art. 270 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.