IV SA/Wr 601/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z ponownego wniosku [...] o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłacenia składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2013 r. skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu, którego pismem z dnia 27 listopada 2013 r. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka we W. w osobie adw. [...]. Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącej w toku postepowania przed sądem I instancji i adwokat ten jest nadal uprawniony do reprezentowania skarżącej i podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Natomiast wyznaczony w niniejszej sprawie sądowej o sygn. akt IV SA/Wr 601/13 adwokat z urzędu nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w toku dalszego postępowania przed organem administracji II instancji (Samorządowym Kolegium Odwoławczym) w związku z uchyleniem przez Sąd wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. zaskarżonej decyzji wydanej przez ten organ. Prawo pomocy przyznane przez wojewódzki sąd administracyjny dotyczy wyłącznie postępowania przed sądami administracyjnymi i ewentualnie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 2 kwietnia 2014 r., a adwokatowi wyznaczonemu z urzędu tj. [...] w dniu 1 kwietnia 2014 r. Dnia 8 kwietnia 2014 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego, sporządzony pismem opatrzonym tą samą datą, w którym podniosła, że zaskarżone postanowienie jest dla niej krzywdzące, gdyż zwróciła się z ponownym wnioskiem o przyznanie dalszej pomocy prawnej kierując się wyrokiem Sądu, z którego wynika, że jej sprawa nie jest zakończona i wymaga dalszych wyjaśnień. Sąd nie wydał bowiem ostatecznego wyroku, gdyż nie ma w nim właściwego orzeczenia. Wynika z niego, że są konieczne dalsze wyjaśnienia W pozostałej części sprzeciwu podniosła argumenty dotyczące decyzji organu I i II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd (art. 260 p.p.s.a.). W świetle powyższego, wskutek skutecznie wniesionego sprzeciwu, postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 marca 2013 r. umarzające postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym wnioskiem skarżącej z dnia 10 marca 2014 r. o ustanowienie adwokata z urzędu, utraciło moc, zaś ponowny wniosek skarżącej o przyznanie adwokata z urzędu - podlega rozpoznaniu przez sąd. W ponownym wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu skarżąca podała, że w związku z wydaniem przez Sąd w dniu 15 stycznia 2014 r. wyroku jej sprawa nie jest zakończona i wymaga dalszych wyjaśnień i dlatego będzie jej potrzebna dalsza pomoc adwokata [...], zaś jej emerytura jest zbyt niska, aby opłacić wynagrodzenie adwokata. Z treści art. 245 § 3 p.p.s.a. wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu Ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż jak już wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2013 r., skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu, którego następnie pismem z dnia 27 listopada 2013 r. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka we W. w osobie [...]. Adwokat ten udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego innemu adwokatowi, któremu w dniu 13 grudnia 2013 r. udostępniono akta sprawy i który reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. na której zapadał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję. Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącej w toku postepowania przed sądem I instancji. Na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może zostać bowiem przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Ustanowiony w toku postępowania przed sądem I instancji adwokat z urzędu jest zatem nadal uprawniony do reprezentowania skarżącej i podejmowania dalszych czynności w niniejszej sprawie sądowej, w tym czynności po wydaniu wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję, obejmujących sporządzenie ewentualnej skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Natomiast wyznaczony w niniejszej sprawie sądowej o sygn. akt IV SA/Wr 601/13 adwokat z urzędu nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w toku dalszego postępowania przed organem administracji II instancji (Samorządowym Kolegium Odwoławczym) w związku z uchyleniem przez Sąd wspomnianym wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. zaskarżonej decyzji wydanej przez ten organ. Prawo pomocy przyznane przez wojewódzki sąd administracyjny dotyczy wyłącznie postępowania toczącego się przed sądami administracyjnymi i ewentualnie postępowania egzekucyjnego. W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.). W świetle powyższego ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.