IV SA/Wr 607/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2006r. przy udziale na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. A. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej i związku schorzenia ze służbą wojskową postanawia odrzucić skargę. UZASANIENIE Przedmiotem skargi w rozważanej sprawie jest, mające charakter decyzji administracyjnej, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej i związku schorzenia ze służbą wojskową. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. w wyżej wskazanym orzeczeniu wypowiedziała się zarówno w zakresie zdolności Ł. A. do czynnej służby wojskowej stwierdzając, że jest on niezdolny do tej służby w czasie pokoju (kategoria D), jak i o braku związku poszczególnych, rozpoznanych u niego schorzeń ze służbą wojskową. Od orzeczenia tego skarżący odwołał się, formułując zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia o związku schorzenia ze służbą wojskową. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpoznaniu odwołania, orzeczeniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ odwoławczy m.in. wskazał, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów nie wynika, aby właściwości i warunki służby wojskowej w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz wykazu chorób będących istotnym pogorszeniem stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej (Dz.U. Nr 62, poz. 566) miały wpływ na powstanie i przebieg zakwalifikowanej wg §34 pkt 10 i § 62 § 2 dyskopatii Th12 - L1 i L1-L2 z zespołem bólowym przykręgosłupowym, znacznie upośledzającej sprawność ustroju oraz zakwalifikowanego wg § 34 pkt 10 wygojonego złamania trzonu kręgu L1 leczonego operacyjnie, upośledzającego sprawność ustroju. Ł. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe orzeczenie w części dotyczącej związku schorzenia ze służbą wojskową, tj. pkt 11 orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., w którym ustalono brak związku rozpoznanych schorzeń ze służbą wojskową, utrzymany w mocy zaskarżonym orzeczeniem, w której domagał się jego uchylenia w tej części oraz przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przez Ł. A. podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 tej ustawy oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1-4. Z przepisów tych wynika, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpatrywania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. W dniu 27 października 1999r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000r.) Sąd Najwyższy podjął uchwałę w Składzie Siedmiu Sędziów, zgodnie z którą: "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny i wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu też bez znaczenia, że w ramach przeprowadzanej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu zabezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu". Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w części, w jakiej dotyczy ona stwierdzenia związku choroby (schorzenia) ze służbą wojskową nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Nadto wskazać należy, że w zaskarżonym orzeczeniu zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie w części dotyczącej określenia stopnia zdolności do służby wojskowej oraz wskazano, że w zakresie ustalenia związku lub braku związku chorób i schorzeń ze służbą wojskową skarga nie przysługuje. W tej sytuacji skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.