IV SA/Wr 61/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. S. o wznowienia postępowania w sprawie o sygn. IV SA/Wr 813/06 zakończonej wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie skargi M. S. na decyzję Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania odprawy z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. odrzuca skargę. Wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r. Sygn. akt IV SA/Wr 813/06/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. S., na decyzję Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania odprawy z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Pismem z dnia 30 stycznia 2008 r. strona skarżąca złożyła do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca podała art. 273 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem skarżącego z pisma Ministerstwa Obrony Narodowej Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego z dnia 21 lipca 2006 r. wynika, że organem właściwym o decydowaniu o należnościach związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej jest właściwy dowódca - w jego przypadku - Dyrektor Wojskowych Zakładów Inżynieryjnych. W związku z tym, że o treści tego pisma skarżący dowiedział się dopiero po wydaniu wyroku w przedmiotowej sprawie, a jego zdaniem treść pisma, mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, skarżący chce by to pismo potraktować jako później wykryty środek dowodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem tylko w przypadkach przewidzianych w tej ustawie. Ustawa ta w przepisach art. 271 - art. 274 wskazuje podstawy wznowienia postępowania. Z przepisu art. 271 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie zaś z art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§2). Stosownie do art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Sąd stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek enumeratywnie wyliczonych w przepisach art. art. 271, 272, 273 i 273 p.p.s.a. Wbrew zarzutowi skargi o wznowienie postępowania, okoliczność - czy decyzja została wydana przez właściwe organy, Sąd zbadał z urzędu w toku przeprowadzonego postępowania. W powyższej sprawie, Sąd uznał, że będące przedmiotem kontroli decyzje orzekające o odmowie wypłaty wyrównania odprawy z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wydane zostały przez uprawnione do tego organy, a mianowicie przez Dowódcę JW. Nr [...] jako organ I instancji oraz Dowódcę Ś. Okręgu Wojskowego jako organ II instancji (strona 9 i 10 uzasadnienia wyroku). Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka odwoławczego w postaci złożenia kasacji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismo dołączone do skargi o wznowienie postępowania nie ma bezpośredniego związku z przedmiotem postępowania, ponieważ dotyczy innego stanu prawnego, a w związku z powyższym nie może stanowić nowego środka dowodowego, którego ujawnienie mogłoby być podstawą do wznowienia postępowania w sprawie. W tej sytuacji wniesiona przez stronę skarżącą skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.