IV SA/Wr 611/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania [...] od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] 2014 r., nr [...] w sprawie przyznania zasiłku stałego, utrzymało zakwestionowaną decyzję w mocy. Powyższą decyzję doręczono odwołującemu się w dniu 30 maja 2014 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z dnia 1 lipca 2014 r., złożonym za pośrednictwem wskazanego organu w dniu 4 lipca 2014 r., wyżej wymieniony wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną decyzję organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2014 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 4 lipca 2014 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 30 czerwca 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.