IV SA/Wr 611/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania postanawia: odrzucić skargę. R. M., dalej: skarżący, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę (uzupełnioną pismem z dnia 19 września 2017r.) na postanowienie Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3). Katalog spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. ma charakter zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. W związku z powyższym wyliczeniem spraw podlegających właściwości sądów administracyjnych, a także wobec definicji sprawy sądowoadministracyjnej zawartej w art. 1 p.p.s.a., wskazać należy, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną. Zgodnie z art. 1 p.p.s.a., sprawą sądowoadministracyjną jest sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej. Jest nią także sprawa, do której przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych. W niniejszej sprawie brak jest takich przepisów. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Sądu Apelacyjnego we W. w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania, co wprost wynika z treści pisma skarżącego z dnia 19 września 2017 r. uzupełniającego skargę na wezwanie Sądu. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie nie jest zatem żaden akt administracyjny, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 p.p.s.a., jak również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Przedmiot skargi nie ma charakteru administracyjnoprawnego. Rozważana sprawa ma niewątpliwie związek z działalnością sądu powszechnego. Orzeczenie wydane przez sąd powszechny w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie podlega kontroli pod względem legalności przez sądy administracyjne. W tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.