IV SA/Wr 612/11

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. odrzucił skargę na wskazane w sentencji postanowienie. Skarżący na urzędowym formularzu z dnia [...] złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą samotną, utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł netto. Mieszka w lokalu, który stanowi własność jego matki i z tego tytułu ponosi 1/3 opłat za media i czynsz. Podał, że nie posiada mieszkania i innych nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, iż skarżący utrzymuje się z niskich świadczeń z pomocy społecznej i nie posiada majątku, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.