IV SA/Wr 613/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: I. przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 20 grudnia 2016 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu została rozpoznana skarga Z.R. (zwanego dalej wnioskodawcą, stroną lub skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia i wyznaczyć go na dzień 29 grudnia 2016 r. Wnioskiem z dnia 21 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił o doręczenie odpisu orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie wraz z uzasadnieniem oraz " (...) o uzupełnienie o dodatkowe pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego". Pismem z dnia 22 grudnia 2016 r. Sąd poinformował skarżącego, że 20 grudnia 2016 r. nie zostało wydane orzeczenie w przedmiotowej sprawie, zaś termin jego ogłoszenia został wyznaczony na dzień 29 grudnia 2016 r. W podanym dniu został ogłoszony wyrok, którym Sąd oddalił skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminów do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego wyroku oraz wniosku o uzupełnienie orzeczenia o dodatkowe rozstrzygnięcie obejmujące "(...) pouczenie o prawie do wniesienia pozwu do sądu powszechnego". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że spodziewał się wydania orzeczenia w niniejszej sprawie w dniu 20 grudnia 2016 r., stąd też już kolejnego dnia wniósł o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego uzupełnienie. O nowym terminie ogłoszenia orzeczenia dowiedział się dopiero z pisma tutejszego Sądu w dniu 9 stycznia 2017 r. i niezwłocznie wystąpił ze stosownymi żądaniami. Wniesienie podania z uchybieniem terminu nastąpiło więc bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu w postępowaniu sądowym strona powinna: uchybić terminowi dokonania określonej czynności procesowej, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć wniosek o jego przywrócenie z równoczesnym dokonaniem określonej czynności procesowej, a także uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że żądanie przywrócenie terminu zostało przez stronę sformułowane w stosunku do dwóch czynności: złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia oraz złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Podkreślić jednak trzeba, że termin na dokonanie wskazanych czynności nie jest identyczny. Żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku należy bowiem wnieść w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (141 § 2 p.p.s.a.), podczas gdy wniosek o uzupełnienie orzeczenia zgłasza się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia jego ogłoszenia (art. 157 § 1 p.p.s.a.). Zróżnicowanie terminów skutkuje zatem koniecznością odniesienia się do każdego ze złożonych wniosków oddzielnie. Oceniając okoliczności wniesienia żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku uznać należy, że skarżący niewątpliwie uchybił siedmiodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Wyrok w niniejszej sprawie został bowiem ogłoszony w dniu 29 grudnia 2016 r., zaś wniosek skarżącego wpłynął do tutejszego Sądu dopiero w dniu 10 stycznia 2017 r. Skarżący spełnił również drugi warunek, gdyż o przywrócenie terminu zwrócił się w przepisanym, siedmiodniowym okresie liczonym od 9 stycznia 2017 r., tj. od dnia doręczenia zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia. Równocześnie skarżący dokonał wymaganej czynności procesowej, tj. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 613/15. W ocenie Sądu, skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił również, że uchybienie terminu spowodowane było okolicznościami, za które nie ponosi winy. Nie będąc obecnym na rozprawie, nie mógł tym samym wiedzieć, że termin ogłoszenia orzeczenia został przez Sąd odroczony na dzień 29 grudnia 2016 r., co miało wpływ na skuteczność żądania złożonego w dniu 21 grudnia 2016 r. Nie bez znaczenia pozostawało również, że zawiadomienie o terminie publikacji orzeczenia zostało przez niego odebrane dopiero w dniu 9 stycznia 2017 r., a więc ponad dziesięć dnia od ogłoszenia wyroku. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia. Drugie z kolei żądanie skarżącego, dotyczące przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia, zostało wniesione z zachowaniem czternastodniowego terminu, który upływał dopiero z dniem 12 stycznia 2017 r. Przywrócenie więc terminu w sytuacji, gdy strona w ogóle mu nie uchybiła, a podjęta przez nią czynność okazała się skuteczna, pozbawione byłoby podstaw. Wobec tego wniesione żądanie – jako niedopuszczalne – należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji niniejszego postanowienia.