IV SA/Wr 62/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ś. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: zwrócić skarżącemu kwotę 400 (słownie: czterysta) złotych z tytułu nienależnie uiszczonych kosztów sądowych. Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. R. Ś. (zwany dalej skarżącym lub stroną) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. w przedmiocie zwolnienia ze służby. Wraz z wniesieniem skargi na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez skarżącego kwota 100 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana pod pozycją 156/2017 (k.19). Poza wskazaną opłatą skarżący uiścił na rachunek bankowy tutejszego Sądu również następujące kwoty: 100 złotych tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 62/17 (poz. 2152/2017 – k. 52), 100 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 62/17 wraz z uzasadnieniem (poz. 4891/2017 – k. 112) oraz 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wywiedzionej od wskazanego orzeczenia (poz. 5997/2017 – k. 144). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 211 oraz art. 212 § 1 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis i opłatę kancelaryjną. Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżący uiścił niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi łącznie 400 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie strona nie miała obowiązku ponosić. Stąd też uiszczone wpisy sądowe i opłatę kancelaryjną – jako nienależne – podlegały zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a.