IV SA/Wr 631/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska -Ilków Asesor WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę. Komendant Powiatowy PSP w D. wydał decyzję nr [...]z dnia [...]r. odmawiającą przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego po rozpoznaniu wniosku i oświadczenia majątkowego J. Ł. z dnia [...]r. Wcześniejszy wniosek o przyznanie równoważnika za remont lokalu mieszkalnego z dnia [...]r. wraz z oświadczeniem mieszkaniowym został rozpatrzony odmownie prawomocną decyzja nr [...]z dnia [...]r. Komendanta Powiatowego PSP W D.. J. Ł. w odwołaniu od powyższej decyzji podniósł, iż równoważnik przysługuje nie tylko strażakom w służbie czynnej lecz i emerytom. D. Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej we W. uchylił w całości decyzję Komendanta Powiatowego PSP w D. nr [...]z dnia [...]r. w sprawie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i umorzył postępowanie I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt.2 kpa. W uzasadnieniu podał, że zaskarżona decyzja została wydana w tej samej sprawie, rozstrzygniętej już wcześniej inną decyzją ostateczną, co jest niedopuszczalne w świetle prawa gdyż w stanie faktycznym od tego czasu nie zaszły żadne zmiany. Taki stan rzeczy uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w I instancji na podstawie art.138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 105 § 1 kpa Wzruszeniu prawomocnych decyzji służą środki prawne przewidziane art. 145 155 i 156 kpa. J. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Adminnistracyjnego na: 1. bezzasadne uchylenie w całości Decyzji nr [...]Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w D. w sprawie odmowy przyznania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego w roku [...]r., przez D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W.. 2. nie dokonanie przez organ administracji wnikliwej analizy podstaw prawnych przy wydawaniu decyzji administracyjnej uchylającej, a w szczególności nie uwzględnieniu wszelkich aspektów zawartych w art. 6,7 i 8 KPA co pozbawiło go prawa do lokalu mieszkalnego lub wypłaty równoważnika pieniężnego za bieżący rok kalendarzowy. Uzasadniając swe zarzuty wskazał, że organ administracji podejmując decyzję uchylającą niekorzystną dla niego decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w D., nie wziął pod uwagę argumentów zawartych w 29 ust 1 z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarne i Służby Więziennej oraz ich rodzin, wynika, że do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy, pomimo, że art.60 ust. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. tekst jednolity z 2002 r. Nr 147 poz. 1230 ze zm.), stwierdza się, że "Strażak po 15 latach służby nabywa prawo do zaopatrzenia emerytalnego według zasad i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin". Jednocześnie w art. 60 ust. 4 cytowanej powyżej ustawy o Państwowej Straży Pożarnej stwierdza się, że strażacy i członkowie ich rodzin maia prawo do świadczeń określonych w ust. 1—3, według zasad i na warunkach przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji. Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Agencji Wywiadu. Straży Granicznej. Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Niewiadomo dlaczego podjęto decyzję tej treści skoro w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich wypłaty i zwrotu (Dz. U. Nr 15, poz. 67) w § 8 ust. 3 użyto następujących sformułowań równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przysługuje w okresie od dnia powstania uprawnień do jego pobierania do dnia, w którym nastąpiła utrata tych uprawnień. Podkreślił, że z punktu widzenia prawa nie zmienił miejsca zamieszkania z miejscowości pobliskiej na miejscowość, w której pełnił służbę. W związku z powyższym podjęta rok wcześniej decyzja przez komendanta powiatowego PSP w D. nosiła znamiona naruszenia prawa, ponieważ mieszkanie nie zmieniło statusu. Należy wskazać również, że równoważnik podlega rewaloryzacji (§ 2 i 4 cytowanego rozporządzenia) i ma swoją okresowość, co oznacza, że decyzje powinny mieć okresowość ich wydawania. Stwierdził, że podjęta decyzja przez D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. jest krzywdząca i pozbawiającą go możliwości załatwienia sprawy oraz ustalenia prawa do równoważnika w bieżącym roku kalendarzowym, oraz uregulowania przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne podane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując akt administracyjny sąd bada zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Orzeczenie administracyjne jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Skargę nie można uznać za zasadną. Skarżący bezpodstawnie twierdzi, iż posiada prawo wielokrotnego występowania o przyznanie równoważnika, pomimo iż nie wystąpiły żadne zmiany od czasu poprzedniego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie. Skarżący bowiem już uprzednio, jako emeryt ubiegał się o przyznanie mu równoważnika pieniężnego za remont mieszkania a to wnioskiem z dnia [...]r., który został załatwiony negatywnie decyzją z dn. [...]r. nr [...]Komendanta Powiatowego PSP w D., a mimo tego skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie równoważnika w przedmiotowej sprawie. Należy uznać, że narusza to zasadę prawną stabilności decyzji administracyjnych. Skoro skarżący uważa, iż prawo do równoważnika przysługuje mu - jak wywodzi - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (....) może ubiegać się o wzruszenie prawomocnej decyzji z dn. [...]r. w trybie dla tego określonym w art. 143,155 156 kpa, o czym został pouczony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podnoszone przez skarżącego zarzuty nie mają żadnego wpływu na wynik sprawy, gdyż okresowość wydawania decyzji w przedmiotowych sprawach uzależniona jest od zmian w stanie faktycznym, które w niniejszej sprawie nie nastąpiły. O rewaloryzacji zaś świadczenia można mówić jedynie w przypadku posiadania już przyznanego prawa na mocy decyzji. Wobec powyższego należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że podjęcie decyzji w tej samej sprawie, skoro jest ona rozstrzygnięta prawomocnie jest niedopuszczalne. Zarzut zatem podniesiony przez skarżącego jest błędny co znajduje odzwierciedlenie w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwoma decyzjami z których pierwsza jest ostateczna, istnieje w sytuacji, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Zasadnie zatem organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i zastosował art. 105 § 1 k.p.a. określający, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sąd nie był władny rozstrzygać co do zarzutu naruszenia rozporządzenia MSWiA z dnia 10.01.1998 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (....) , który skarżący mógł podnosić w odwołaniu od poprzedniej decyzji, czego jednak nie uczynił, a zatem dotyczy to już prawomocnie zakończonej sprawy. Z tychże względów zaskarżoną decyzję należy uznać za zgodną z prawem i oddalić skargę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.