IV SA/Wr 631/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku stałego oraz jego zwrotu postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku stałego oraz jego zwrotu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że odrębną decyzją z dnia [...]r., nr [...] r. uwzględniło skargę wniesioną przez skarżącą na powyższą decyzję własną z dnia [...] r. Decyzja z dnia [..]r. uchyla decyzję własną z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia w celu zbadania czy żądanie zwrotu udzielonego świadczenia stanowi dla skarżącej nadmierne obciążenie i niweczy skutki udzielonej pomocy wobec trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej. Skarga ta została podpisana przez skarżącą w dniu 9 października 2013 r. w sekretariacie Wydziału IV - w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 września 2013 r. wzywające do uzupełnia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, które zostało doręczone skarżącej w dniu [...] października 2013 r. Pismem z dnia 4 października 2013 r., nazwanym "powiadomieniem", skarżąca wskazała, że zawiadamia Sąd, iż zgadza się z treścią decyzji Kolegium z dnia [...] r. Następnie pismem Sądu z dnia 13 listopada 2013 r., mającym na celu wykonanie zarządzenia Sędziego z dnia 4 listopada 2013 r., zwrócono się do skarżącej o złożenie oświadczenia, czy powyższe pismo z dnia 4 października 2013 r. nazwane "powiadomieniem", z którego wynika, iż zgadza się z treścią wspomnianej decyzji Kolegium z dnia [..] r. uchylającej decyzję z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. – jest cofnięciem skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] r. W odpowiedzi na to zarządzenie skarżąca, pismem opatrzonym datą 25 października 2013 r., złożonym osobiście w Sądzie w dniu 25 listopada 2013 r., podała, że pismo z dnia 4 listopada 2013 r. jest pismem zawierającym wniosek o cofnięcie skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] r. Powyższe oznacza, że skarżąca pismem z dnia 4 listopada 2013 r., uzupełnionym odrębnym pismem, złożonym osobiście w Sądzie w dniu 25 listopada 2013 r., złożyła wniosek o cofnięcie skargi na wspomnianą decyzję Kolegium z dnia[...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2 tego przepisu). W myśl art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca pismem z dnia 4 listopada 2013 r., uzupełnionym odrębnym pismem, złożonym osobiście w Sądzie w dniu 25 listopada 2013 r., złożyła wniosek o cofnięcie skargi na wspomnianą decyzję Kolegium z dnia [...] r. Stosownie zaś do powołanego wyżej art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wymienione w art. 60 p.p.s.a. przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem cofnięcie skargi przez skarżącą należało uznać za dopuszczalne. Powyższe potwierdza fakt, iż Kolegium decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną przez skarżącą decyzję własną z dnia [...] r oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Decyzja ta została podjęta na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę organ stwierdza jednocześnie czy działanie, bezczynności lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W wytycznych dotyczących ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji Kolegium w powyższej decyzji wskazało, że organ tej instancji powinien rozważyć, czy w sytuacji skarżącej zachodzą przesłanki określone w art 104 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.) uprawniające organ do odstąpienia od żądania zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń, odroczenia terminu ich płatności albo rozłożenia na raty. Przesłanki te organ powinien zbadać w toku postępowania o zwrot nienależnie pobranego świadczenia. W tej sytuacji, skoro skarżąca skutecznie cofnęła skargę Sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązany był umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.