IV SA/Wr 638/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2008 r. odrzucającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 638/07 oddalającego skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wr 638/07, oddalił skargę S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku celowego. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2008 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Dnia 28 kwietnia 2008 r. Okręgowa Rada adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu, któremu skarżący dnia 10 września 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go przed organami administracji i sądami administracyjnymi obu instancji. Z kolei pismem z dnia 8 maja 2008 r. skarżący sporządził osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która została odrzucona jako niedopuszczalna postanowieniem Sądu z dnia 10 lipca 2008 r. Postanowienie to zostało dręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2008 r. wraz z pismem z dnia 2 lipca 2008 r. zawierającym pouczenie, iż zażalenie od tego postanowienia powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Postanowienie to zostało również doręczone wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 lipca 2008 r. Pismem z dnia 1 sierpnia 2008 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia Sądu z dnia 10 lipca 2008 r. odrzucającego skargę kasacyjną, w którym domagał się jego uchylenia, ponieważ sporządził skargą kasacyjną jako osoba posiadająca kwalifikacje prokuratorskie. Następnie zarządzeniem Sądu z dnia 5 sierpnia 2008 r. wezwano skarżącego do wykazania, iż posiada uprawnienia prokuratora, na które powołuje się w zażaleniu oraz podania, w której prokuraturze i na jakim stanowisku jest zatrudniony – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca to zarządzenie nie została odebrana przez skarżącego pomimo jej dwukrotnego awizowania w dniach 11 i 19 sierpnia 2008 r. Zarządzeniem Sądu z dnia 12 września 2008 r. ponownie wezwano skarżącego do wykazania odpowiednimi dokumentami posiadania uprawnień prokuratorskich, na które powołuje się w zażaleniu oraz podania, w której prokuraturze i na jakim stanowisku jest zatrudniony. W odpowiedzi na to zarządzenie skarżący pismem z dnia 22 września 2008 r. wyjaśnił, iż uprawnienia prokuratorskie wywodzi z posiadanych uprawnień zawodowych, a nie zajmowanego stanowiska. Do pisma tego dołączył zaświadczenie Komisji Egzaminacyjnej powołanej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w W. z dnia 12 października 2007 r. stwierdzające, że po odbyciu aplikacji prokuratorskiej w okręgu Prokuratury Okręgowej w O. złożył w dniach 1 i 2 oraz 8-12 i 15 października 2007 r. egzamin prokuratorski. Następnie zarządzeniem Sądu z dnia 25 września 2008 r. zwrócono się do Prokuratury Apelacyjnej we W. o informację, czy skarżący po zdanym egzaminie prokuratorskim został mianowany asesorem, powołany na stanowisko prokuratora, w jakiej jednostce prokuratury Rzeczypospolitej Polskiej, czy złożył ślubowanie i objął obowiązki prokuratora – aby dokonać oceny, czy skarżący mógł skutecznie wnieść skargę kasacyjną we własnej sprawie. W odpowiedzi na to pismo Prokuratura Apelacyjna we W. pismem z dnia 7 października 2008 r. wyjaśniła, iż skarżący nie był zatrudniony w jednostkach organizacyjnych prokuratur podległych Prokuraturze Apelacyjnej we W. na stanowisku prokuratora lub asesora. Natomiast w okresie od dnia 1 października 2004 r. do 30 września 2007 r. odbywał pozaetatową aplikację prokuratorską w Prokuraturze Rejonowej w B. w okręgu Prokuratury Okręgowej w O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 tej ustawy stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej może być sporządzone przez prokuratora, jeżeli jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Z akt sprawy wynika natomiast, iż zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną zostało sporządzone i wniesione osobiście przez skarżącego, który legitymuje się zaświadczeniem Komisji Egzaminacyjnej powołanej przez Ministra Sprawiedliwości o ukończonej aplikacji prokuratorskiej i złożonym egzaminie prokuratorskim. Zgodnie zaś z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1985 r. o prokuratorze (tj. z 2008 r. Dz. U. nr 7, poz. 39 ze zm.; dalej ustawa o prokuraturze) stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu, z tym że przy powołaniu prokurator obowiązany jest złożyć ślubowanie, o którym mowa w ust. 4 tego przepisu. Skarżący natomiast nie został powołany na stanowisko prokuratora (ani też asesora), co jednoznacznie potwierdza wspomniane pismo Prokuratury Apelacyjnej we W. z dnia 7 października 2008 r. z którego wynika, iż skarżący nie był zatrudniony w jednostkach organizacyjnych podległych Prokuraturze Apelacyjnej we W. na stanowisku prokuratora ani asesora, gdyż ukończył jedynie pozaetatową aplikację prokuratorską. Ukończenie aplikacji prokuratorskiej i złożenie egzaminu prokuratorskiego nie jest równoznaczne z powołaniem na stanowisko prokuratora, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o prokuraturze. Skarżący zatem nie posiada uprawnień prokuratora i nie może skutecznie wnieść zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Skarżący nie posiada również innych kwalifikacji wskazanych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. W świetle powyższego przyjąć trzeba, iż wniesione zażalenie zostało sporządzone przez osobę nieuprawnioną i z tego względu należało uznać je za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie powołanych przepisów art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.