IV SA/Wr 639/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w Policji w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Pismem z dnia 29 lipca 2021 r. doprecyzowanym pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. D. C. wniósł za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji w J. skargę postanowienie organu I instancji odmawiające wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w Policji w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Orzeczenie to zostało doręczone Skarżącemu w dniu 2 lipca 2021 r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, w podstawie prawnej żądania wskazał art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej - p.p.s.a.). W zakreślonym terminie Skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez podanie numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia wydanego w I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) od orzeczenia I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia wydanego przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest orzeczenie organu odwoławczego. W niniejszej sprawie, wniesiona przez Stronę skarga dotyczyła postanowienia z dnia [...] nr [...] wydanego przez organ I instancji tj. Komendanta Miejskiego Policji w J. Zgodnie z treścią art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.) od wydanego w I instancji postanowienia służyło stronie zażalenie, co zostało wskazane w pouczeniu ww. orzeczenia. Tym samym Strona nie wykorzystała trybu instancyjnego zaskarżenia orzeczenia wydanego w I instancji, co po myśli wskazanych na wstępie przepisów czyni skargę na tym etapie postępowania niedopuszczalną. Mając na uwadze, że objęte skargą w rozpatrywanej sprawie orzeczenie organu administracji publicznej nie nosi cech ostateczności, skarga na to rozstrzygnięcie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.