IV SA/Wr 643/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 643/10 w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Przystępując do rozstrzygania sprawy, Sąd przyjął następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uwzględniając skargę K. N. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...], nr [...]. Opisany wyrok wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, został doręczony skarżącej w dniu 7 lutego 2011 r. (adnotacja na zwrotnych potwierdzeniach odbioru k. 37 akt). Następnie w dniu 3 marca 2011 r. do Sądu wpłynęło nadane w dniu 1 marca 2011 r. sporządzone samodzielnie przez skarżącą pismo - zatytułowane ,,Odwołanie od Wyroku", w którym skarżąca zwraca się o przyznanie ,,prawa kombatantów oraz dokonanie odszkodowania za pracę niewolniczą". Skarżąca wskazując na brak rozpatrzenia jej wniosku, zwróciła się o przekazanie dokumentów do ,,Najwyższego Sądu w Warszawie". Do przedłożonego pisma dołączona została kopia korespondencji z dnia 30 grudnia 2010 r., w której Polski Czerwony Krzyż – Zarząd Główny Biuro Informacji i Poszukiwań informuje o odnalezieniu w archiwach Rosyjskiego Czerwonego Krzyża nowych dokumentów świadczących o pobycie skarżącej w obozie nr 232 w Niemczech. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 31 stycznia 2011 r. nie mógł orzec o przyznaniu skarżącej uprawnień kombatanckich oraz o wypłacie odszkodowania. W tym miejscu należy jednocześnie podkreślić, że opisanym wyrokiem zostały uchylone wydane w sprawie decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, a zatem sprawa przyznania skarżącej ewentualnych uprawnień kombatanckich zostanie ponownie rozpatrzona przez ten organ administracji - także przy uwzględnieniu tych wszystkich informacji, na które wskazuje się w piśmie Polskiego Czerwonego Krzyża – Zarząd Główny Biuro Informacji i Poszukiwań z dnia 30 grudnia 2010 r. Biorąc natomiast pod uwagę treść pisma skarżącej z dnia 1 marca 2011 r. Sąd przyjął, że jest to skarga kasacyjna od wydanego w sprawie wyroku tut. sądu z dnia 31 stycznia 2011 r. Wobec tego stosownie do treści art. 177 § 1 p.p.s.a. podkreślić należy, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). Reasumując, wywiedziona przez K. N. skarga kasacyjna, mimo tego, że skarżąca została pouczona o obowiązku przymusu adwokacko-radcowskiego w jej sporządzeniu, nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego. Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.