IV SA/Wr 645/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (sprawozdawca) Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant : Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej I. uchyla zaskarżone orzeczenie; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 5 ust.1, 6 i 7 ustawy z dn. 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, z późn. zm.) oraz § 4, 16, 21 ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. nr 15, poz. 80) rozpoznano u kpr. pchor. – P. B.: |1. |Przebyty uraz skrętny stawu kolanowego lewego z chondromalacją ll° i całkowitym uszkodzeniem więzadła |§ 77 pkt 6 | | |krzyżowego przedniego po artroskopii kolana w okresie rehabilitacji przed planowanym zabiegiem rekonstrukcji | | | |więzadła krzyżowego przedniego. | | | |Obniżenie ostrości wzroku obu oczu. V ou 0,5. | | |2. |Braki uzębienia z utratą zdolności żucia 11 % przy zachowanych zębach przednich. |§ 13 pkt 1 | |3. |Hipercholesterolemia do diagnostyki. |§ 24 pkt 1 | | | | | |4. |Przebyty uraz skrętny stawu skokowego prawego bez upośledzenia sprawności ruchowej (2007 r.). |§ 60 pkt 1 | | |Próchnica zębów. |(w zast) | |5. | |§ 77 pkt 5 | | | | | |6. | |§ 24 pkt 5 | Na tej podstawie orzeczono, że P. B. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej – kategoria N (zał. 1 Grupa II). W odwołaniu od powyższego orzeczenia P. B. wniósł o: 1. zmianę zaskarżonego, poprzez ustalenie że jest zdolny do zawodowej służby wojskowej, względnie zdolny do jej pełnienia w określonych rodzajach wojsk, 2. do czasu zakończenia procesu rehabilitacji oraz wykonania niezbędnych zabiegów operacyjnych, zawieszenie postępowania w sprawie orzekania o jego zdolności do zawodowej służby wojskowej toczącego się obecnie na etapie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na okres trzech miesięcy, 3. po upływie okresu wskazanego w punkcie 2 powyżej, na podstawie § 30 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach wyznaczenie terminu i wskazanie placówki medycznej, przed którą mógłby przejść lekarskie badania specjalistyczne. W motywach uzasadnienia zarzucił m.in., że w wytycznych do orzekania na podstawie § 77 p. 6 mowa jest o rozpoznaniu, które musi zostać potwierdzone w badaniach USG, MRI, CT lub rtg. W toku postępowania przed TWKL we W. nie został skierowany na żadne z powyższych badań, zaś ocena lekarza specjalisty, do którego został skierowany przez TWKL we W. w celu oceny zdolności do zawodowej służby wojskowej była pozytywna. Lekarz ten stwierdził, że rokowania do powrotu do zdrowia i odzyskania zdolności do zawodowej służby wojskowej są korzystne. Następnie podniósł, że ocena jego zdolności do służby wojskowej, została dokonana przedwcześnie. Wypadek, jakiemu uległ spowodował uszkodzenie kolana w lutym 2011 roku. Uraz ten w swoich skutkach spowodował czasowe wyłączenie jego zdolności do wykonywania niektórych czynności w ramach studiów na WSO we W., ale z uwagi na to, że jest w trakcie rehabilitacji i przed zabiegiem, ocena zdolności do służby winna być dokonana po zakończeniu rehabilitacji i leczenia pooperacyjnego. Z uwagi ten fakt wniósł o zawieszenie postępowania orzeczniczego w jego sprawie na okres trzech miesięcy – tj.; na okres niezbędny do wykonania zabiegu i przeprowadzenia niezbędnej rehabilitacji po tym zabiegu. Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. B., utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie I instancji. W motywach tego rozstrzygnięcia stwierdzono m.in., że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania oraz analizie całości przedstawionej w sprawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. W ocenie RWKL we W., wojskowa komisja lekarska I instancji prawidłowo ustaliła rodzaj i stopień nasilenia wszystkich schorzeń wyszczególnionych w pkt 8 zaskarżonego orzeczenia, opierając się o zgromadzoną dokumentację medyczną, w tym w szczególności kartę informacyjną leczenia szpitalnego w Klinicznym Oddziale Ortopedii [...] we W., wyniki przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych badań dodatkowych oraz specjalistycznych badań lekarskich, a ich kwalifikacji orzeczniczej dokonała adekwatnie do tych ustaleń zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. RWKL we W. stwierdziła, że w świetle całości przedstawionego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż skarżący przebywał w Klinicznym Oddziale Ortopedii [...] we W. w dn. 17-19 marca 2011 r., gdzie poddany został diagnostyce artroskopowej stawu kolanowego lewego, w której stwierdzono całkowite uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego oraz wykonano zabieg forague stwierdzonych zmian chondromalacyjnych II0 kłykcia przyśrodkowego kości udowej lewej. W chwili obecnej skarżący jest w trakcie rehabilitacji i oczekuje na zabieg rekonstrukcji ACL zaplanowany na dzień 27 lipca 2011 r., po którym nastąpi dalsze, długoterminowe leczenie rehabilitacyjne. Schorzenie powyższe mieści się całkowicie w zakresie pojęciowym § 77 p 6 z Zał. Nr 1 do rozp. MON z dn. 8.01.2010 r. (Dz.U. Nr 15, poz. 80). Biorąc pod uwagę warunki i właściwości służby wojskowej cechującej się zwiększonym obciążeniem narządu ruchu, istniejąca niestabilność stawu kolanowego lewego na podłożu jednoznacznie stwierdzonego całkowitego uszkodzenia ACL wraz z niezakończonym leczeniem rehabilitacyjnym po przebytym zabiegu stwarza w chwili obecnej przesłanki do kwalifikacji z tytułu tego schorzenia w Gr. II osób badanych do kategorii "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. RWKL we W. wyjaśniła, iż w rozumieniu objaśnień szczegółowych do § 77 p 6 powyższego rozporządzenia, przytoczone w nich obrazowe badania dodatkowe (USG, MRI, CT, RTG) mają służyć jedynie zobiektywizowaniu i potwierdzeniu następstw przebytych uszkodzeń wewnątrzstawowych, nie stanowiąc bezwzględnego warunku zakwalifikowania schorzenia do powyższej pozycji wykazu. Podkreślono, iż skarżący poddany został badaniu artroskopowemu, które stanowi najbardziej wiarygodne i obiektywne badanie pozwalające na bezpośrednią ocenę wzrokową uszkodzeń wewnątrzstawowych. Dlatego też RWKL we W. nie podzieliła wątpliwości skarżącego odnośnie błędnej kwalifikacji tego schorzenia. Ze względu na brak możliwości prawnych wynikających z obowiązujących aktów legislacyjnych stwierdzenia czasowej niezdolności do zawodowej służby wojskowej kandydata na żołnierza zawodowego, decyzja wojskowych komisji lekarskich wszystkich szczebli musi zawierać jednoznaczne i ostateczne rozstrzygnięcie określenia zdolności lub niezdolności do jej pełnienia w dniu orzekania. Decyzja taka stanowi ukończenie postępowania orzeczniczego wszczętego na wniosek organu kierującego i nie podlega odroczeniu. Nie wyklucza ona jednak możliwości ponownej oceny orzeczniczej po potencjalnie przeprowadzonym w przyszłości zabiegu rekonstrukcyjnym i zakończonym leczeniu rehabilitacyjnym. Stwierdzono, że skarżący nie przedstawił do wglądu komisji innej dokumentacji medycznej, która zawierałaby dane mogące poddać w wątpliwość ocenę badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów, jak i kwalifikację orzeczniczą wojskowej komisji lekarskiej I instancji. W skardze na powyższe orzeczenie do sądu administracyjnego P. B. zarzucił, że narusza ono przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7-9, 10 § 1, 81) poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu w postaci ponownego badania przed organem II instancji, zasadę dwuinstancyjności postępowania, pomija niektóre zebrane w sprawie dowody. W końcu zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.a. poprzez niezastosowanie wobec skarżącego procedury zawieszenia postępowania administracyjnego na okres niezbędny do dokonania zabiegu operacyjnego. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymujące swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Rozważania należy rozpocząć od niekwestionowanego stwierdzenia, że w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza na potrzeby ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej orzeczenia komisji lekarskich są decyzjami administracyjnymi, a orzekające komisje są w rozumieniu przepisów k.p.a. organami administracji publicznej. W zakresie nieunormowanym przepisami szczególnymi, należy stosować przepisy k.p.a. Jak wynika z treści odwołania od orzeczenia terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., P. B. wprost zwrócił się o zawieszenie postępowania administracyjnego na okres niezbędny do dokonania zabiegu operacyjnego. Jednym z zarzutów skargi było natomiast niezastosowanie wobec niego przez organ procedury zawieszenia przedmiotowego postępowania. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że przed wydaniem decyzji, obowiązkiem organu II instancji było formalne rozpoznanie wniosku o zawieszenie toczącego się postępowania administracyjnego. Nie rozpoznanie wniosku, w przedmiocie istnienia lub braku możliwości zwieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w związku z tym skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, rzeczą organu II instancji będzie zatem rozpoznanie wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania, w kontekście przesłanek z art. 98 § 1 k.p.a., przy uwzględnieniu specyfiki niniejszego postępowania administracyjnego i obecnie istniejących okoliczności faktycznych. Mając zatem na uwadze powyższe, uznając skargę za uzasadnioną, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.