IV SA/Wr 651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., utrzymało w mocy decyzję p.o. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 15 lipca 2011 r. W dniu 27 lipca 2011 r. R. B. wysłał listem zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na przedmiotową decyzję. Powyższe pismo nie zawierało adresu, a jedynie kod pocztowy (50-950 Wrocław) Poczty Głównej we Wrocławiu oraz dopisek Wydział II. Poczta doręczyła skargę do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu Wydział II, który pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. przekazał pismo skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W dniu 18 sierpnia 2011 r. przekazano powyższą skargę do SKO w W. W skardze została zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi na skargę z dnia 7 września 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu wniosło o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli jej art. 247 prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 cytowanej ustawy bowiem z akt sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., doręczono skarżącym w dniu 15 lipca 2011 r. Oznacza to, iż dzień 15 sierpnia 2011 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, skarga została błędnie wniesiona najpierw do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II Wydział Karny, a następnie przekazana dniu 12 sierpnia 2011 r. do WSA we Wrocławiu, który przekazał ją w dniu 18 sierpnia 2011 r. właściwemu organowi. Oznacza to, że datą wniesienia skargi był dzień 18 sierpnia 2011 r. (data przekazania według właściwości) czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. Przy czym wskazać należy, iż skarżący nie zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Przyjąć zatem należy, że skarga R. B. jest spóźniona, a tym samym oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 247 powoływanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.