IV SA/Wr 654/14

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżąca na urzędowym formularzu z dnia 9 marca 2015 r. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu Następnie pismem z dnia11 marca 2015 r. poinformowała Sąd, iż cofa powyższy wniosek, ponieważ chce jak najszybciej uzyskać prawomocnym wyrok Sądu uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Z pkt 1 tego przepisu wynika zaś, że sąd wydaje postanowienie u umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ustawy). W niniejszej sprawie w dniu 4 lutego 2015 r. Sądu wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skoro skarżąca, wskazanym wyżej pismem z dnia 11 marca 2015 r., skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, to postępowanie wszczęte tym wnioskiem należało uznać za bezprzedmiotowe i podlegające umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Dodać trzeba, iż skarżąca jest ponadto zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 2 i art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.