IV SA/Wr 658/15

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. F. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi L. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [....] w przedmiocie odmowy udzielenia zasiłku celowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie osiąga dochodów z tytułu zatrudnienia lub działalności gospodarczej. Nie posiada kont bankowych. Nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Wnosi o przyznanie prawa pomocy w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Wskazał, że uzyskuje dochody w kwocie [...] zł z tytułu prac dorywczych. Czynsz za mieszkanie wynosi około 300 zł miesięcznie, którego nie opłaca. Nie posiada zobowiązań z tytułu pożyczek, kredytów, alimentów. Opłata za prąd wynosi 20 zł, a za telefon 30 zł, leki około 30-40 zł. Nie składał zeznania podatkowego. Od dwóch miesięcy nie uzyskuje żadnych zasiłków z pomocy społecznej. Podał, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych i wierzytelności. Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, niepozostającą w zatrudnieniu, wykonującą jedynie prace dorywcze, zamieszkującą w lokalu socjalnym, przyjąć trzeba, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów należało przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W myśl art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.