IV SA/Wr 66/13

WyrokWSA we Wrocławiu2013-05-27

Skład orzekający: Julia Szczygielska, Henryk Ożóg, Alojzy Wyszkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opłata za czynności kontrolne Państwowej Inspekcji Sanitarnej może zostać nałożona, jeśli kontrola nie miała charakteru "urzędowej kontroli żywności" w rozumieniu przepisów, a stwierdzone uchybienia nie miały wpływu na bezpieczeństwo żywności i żywienia?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy administracji nie wykazały, iż przeprowadzona kontrola miała charakter "urzędowej kontroli żywności" w rozumieniu art. 75 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Ponadto, sąd powołał się na wcześniejszy wyrok WSA we Wrocławiu, który uchylił decyzję nakazującą usunięcie uchybień, co w konsekwencji podważyło podstawę do nałożenia opłaty za kontrolę.
Stan faktyczny
Skarżąca M. K. została obciążona opłatą za czynności kontrolne przeprowadzone w jej sklepie spożywczym przez Państwową Inspekcję Sanitarną. Kontrola wykazała uchybienia w postaci nieszczelnego połączenia progu z podłogą oraz braku umowy na wywóz nieczystości płynnych. Skarżąca kwestionowała charakter kontroli i zasadność nałożenia opłaty, twierdząc, że uchybienia nie miały wpływu na bezpieczeństwo żywności i żywienia, a kontrola była przeprowadzona na jej wniosek w celu uzyskania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Organy administracji utrzymały w mocy decyzję o obciążeniu opłatą.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Zasądza od D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska (sprawozdawca), Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. K.l na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności kontrolne przeprowadzone w sklepie spożywczym I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji; III. zasądza od D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej M. . kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżona decyzją z dnia [...] listopada 2012r., Nr [...] D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...] obciążającej skarżącą kwotą 105,00 zł za czynności kontrolne przeprowadzone w Sklepie spożywczym w Lasówce 8, działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.) i art. 138 § 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 19 lipca 2012 r. M. K. złożyła do PPIS w K. wniosek o wpis do rejestru zakładów Sklepu Spożywczego w L. [...]. W związku z tym w dniu 24 lipca 2012 r. przedstawiciel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. przeprowadził kontrolę sanitarną w ww. sklepie spożywczym wraz z wypełnieniem arkusza oceny stanu sanitarnego (protokół nr [...]). W czasie kontroli stwierdzono uchybienia sanitarno-higieniczne, w tym: - "próg przy wejściu do sklepu ze szparą - nie łączy się w sposób szczelny z podłogą zakładu, - brak do wglądu umowy lub faktury za wywóz nieczystości płynnych". Ustalenie stanu faktycznego i stwierdzone uchybienia zostały ujęte w ww. protokole i podpisane bez uwag w dniu 24 lipca 2012 r. przez właścicielkę sklepu – M. K.. W związku z powyższym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. dnia 27 lipca 2012r. wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego znak [...] w sprawie spełnienia wymagań higieniczno-sanitarnych oraz w sprawie obciążenia opłatą za stwierdzone braki i uchybienia w skontrolowanym obiekcie. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, skarżąca pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r. wniosła zarzuty do kontroli sanitarnej z dnia 24 lipca 2012 r. podkreślając, iż, cyt.: "nie ma podstaw formalnoprawnych do obciążenia strony kosztami za kontrolę oraz że stwierdzone uchybienia mają charakter mało istotny i nie można ich zaliczyć do znaczących naruszeń, które wpływają na bezpieczeństwo żywności i żywienia". PPIS w K. odpowiedział stronie pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r., iż brak jest podstaw prawnych do odstąpienia od wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Dnia 31 sierpnia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydał decyzję nr [...] nakładającą na stronę wykonanie w terminie do dnia 30 września 2012r. obowiązku udokumentowania sposobu usuwania nieczystości płynnych oraz doprowadzenie do prawidłowego stanu sanitarno-technicznego połączenie podłogi z progiem w sali sprzedaży, równocześnie wydając decyzję nr [...] obciążającą stronę kwotą 105,00 zł za czynności kontrolne przeprowadzone w Sklepie spożywczym w Lasówce 8. Pismem z dnia 9 września 2012 r. strona złożyła od powyższej decyzji odwołanie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. nie znalazł podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a., stąd przekazał przedmiotowe odwołanie D. Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W. pismem z dnia 23.10.2012 r. (data wpływu do WSSE we W. - 24.10.2012 r.). Organ odwoławczy stwierdził przy tym, że organ I instancji przekazał odwołanie niezgodnie z art. 133 k.p.a. tj. w terminie znacznie dłuższym niż 7 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie (po 43 dniach). D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym, wskazał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydał opisaną wyżej decyzję z dnia [...] sierpnia 2012r.,Nr [...] w oparciu o art. 75 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010, Nr 136, poz. 914) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności (Dz. U. nr 36 poz. 203). Zgodnie z art. 75 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia podmioty działające na rynku spożywczym podlegające urzędowym kontrolom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są obowiązane do pokrywania opłat uwzględniających koszty związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności, jeżeli w wyniku tych czynności zostaną stwierdzone przez kontrolujących niezgodności z przepisami prawa żywnościowego. Rozporządzenie z dnia 8 maja 2009 r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności (Dz. U. Nr 78, poz. 656) będące aktem wykonawczym do ww. ustawy (art. 75 ust. 4) szczegółowo reguluje zagadnienia opłat i osób obowiązanych do ich ponoszenia za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Również ustawodawstwo europejskie ustala zasady związane z przeprowadzeniem urzędowych kontroli żywności oraz odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym, czyli producentów żywności, dystrybutorów i placówek handlu detalicznego, a to: - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 852/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 29.04.2004 r., str. 1), - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, Rozdz. 3, t. 45, str. 200). Zgodnie zaś z art. 3 i 4 rozporządzenia WE nr 852/2004 podmioty działające na rynku spożywczym, obowiązane są przestrzegać, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności, wymagań higienicznych dotyczących środków spożywczych. Zasada ta potwierdzona została w art. 1 ust. 4 rozporządzenia WE 882/2004, który stanowi, iż wykonywanie urzędowych kontroli żywności nie wyłącza pierwotnej odpowiedzialności sektora spożywczego za bezpieczeństwo żywności, w tym odpowiedzialności cywilnej i prawnej. W związku z powyższym, zgodnie z art. 28 rozporządzenia 882/2004 w przypadku stwierdzenia niezgodności organ kontroli obciąża opłatami podmiot odpowiadający za stwierdzoną niezgodność. W konsekwencji powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że, nieprawidłowości higieniczno-sanitarne w tym brak umowy na odbiór nieczystości płynnych oraz brak szczelnego połączenia progu z podłogą przy wejściu do sklepu- a stwierdzone w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 24 lipca 2012 r. (protokół nr [...]) w przedmiotowym sklepie naruszają w ocenie tegoż organu wyżej przywołane przepisy prawa żywnościowego, dlatego też zasadne było wydanie decyzji o obciążeniu strony opłatą za czynności kontrolne, w wyniku których stwierdzono ww. nieprawidłowości. Wobec zarzutów strony, iż "kontrola sanitarna przeprowadzona w placówce handlowej mieszczącej się w Lasówce 8 w dniu 24.07.2012 r. nie wykazała podstaw do ukarania mandatem karnym i tym samym nie dała podstaw do wystawienia powyższej decyzji", D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. stwierdził, że nie może ich uznać za zasadne. Organ podkreślił, że skoro w czasie kontroli przeprowadzonej przez przedstawicieli Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. w dniu [...] lipca 2012 r. (protokół nr [...]) stwierdzono nieprawidłowości stanowiące zagrożenie dla bezpieczeństwa żywności i naruszające przepisy prawa żywnościowego, a to: Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 852/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 29.04.2004 r., str. 1), to zgodnie z art. 75 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia podmioty działające na rynku spożywczym podlegające urzędowym kontrolom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są obowiązane do pokrywania opłat uwzględniających koszty związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności, jeżeli w wyniku tych czynności zostaną stwierdzone przez kontrolujących niezgodności z przepisami prawa żywnościowego. DPWIS we W. wskazał przy tym, że decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...] wydana została częściowo ze źle przytoczoną podstawą prawną, albowiem organ I instancji niezasadnie przywołał w sentencji jak i uzasadnieniu decyzji art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, który odnosi się do opłat za kwestionowane środki spożywcze w obrocie, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Nieprawidłowo przywołano również w sentencji decyzji rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010r. w sprawie sposobu ustalania opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności, gdy prawidłowym powinno być rozporządzenie z dnia 8 maja 2009 r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności (Dz. U. Nr 78, poz. 656), będące aktem wykonawczym do ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia (art. 75 ust. 4). Jednakże organ wskazał, iż z treści uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji przy określaniu wysokości opłat za czynności kontrolne opierał się o przepisy właściwego w sprawie rozporządzenia tj. z dnia 8 maja 2009 r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach urzędowych kontroli żywności. Zdaniem organu odwoławczego, fakt powołania w sentencji decyzji niepełnej podstawy prawnej, chociaż może wskazywać na wadliwość działania organów administracji publicznej, to jednak sam w sobie nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że decyzja miała podstawę w innym (niepowołanym w jej sentencji) przepisie. Taka wadliwość decyzji powinna być usunięta w drodze sprostowania, w trybie art. 113 § 1 k.p.a. W konsekwencji powyższego, organ odwoławczy orzekł jak wyżej. W skardze wniesionej przez M. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję, skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji i zasądzenie na Jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi, skarżąca podniosła, że prowadzi mały sklep spożywczy we wsi L., w którym sprzedaje między innymi piwo. Jednym z warunków otrzymania koncesji na sprzedaż alkoholu jest przedłożenie zezwolenia z Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W związku z tym wystąpiła o wystawienie odpowiedniego zaświadczenia do PPIS w K.. Tam została poinformowana, że warunkiem otrzymania wymaganego dokumentu jest przeprowadzenie kontroli sanitarnej. I tak w dniu 24 lipca 2012r. została przeprowadzona kontrola sanitarna na Jej wniosek i sporządzony protokół w oparciu o arkusz oceny stanu sanitarnego zakładu. Skarżąca podniosła, że kontrola przebiegała w nerwowej atmosferze, zachowanie kontrolującego wskazywało, że za wszelką cenę należy wpisać w arkusz oceny jak najwięcej niedociągnięć i uchybień. Pomimo tego obiekt dostał 43 pkt. kwalifikacyjne na 46 pkt. możliwych. Kontrola zakończyła się spisaniem protokołu w którym zaznaczono, że nie ma podstaw do ukarania mandatem i to dało skarżącej podstawę do podpisania tegoż dokumentu bez zastrzeżeń. Nadmieniła przy tym, że transport inspektorów z K. w obie strony odbywał się na Jej koszt. Mimo braku podstaw do wystawienia mandatu została jednak wydana decyzja nr [...] oraz [...], w wyniku czego obciążono skarżącą kosztem przeprowadzonej kontroli. Zdaniem skarżącej stwierdzone podczas w/w kontroli uchybienia nie mają wpływu na stan higieniczno-sanitarny obiektu. Sporna listwa progowa łącząca wykładzinę z progiem nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia i higieny, stosuje się ją bardziej w celach estetycznych, natomiast brakującą dokumentację można było dołączyć w każdej chwili, co też nie wpływa na istniejący stan faktyczny. W dalszej części skargi, skarżąca podniosła, że odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła w terminie ustawowym, natomiast zaskarżoną decyzję D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydał z istotnym naruszeniem terminów. Nadmieniła skarżąca także,. iż pomimo nieuprawomocnienia się spornych decyzji dostała upomnienie nr [...] z dnia 27 września 2012 r. wystawione przez PSSE w K. do uregulowania należności za przeprowadzoną kontrolę. Również w dniu 22 października 2012r. została przeprowadzona kontrola sprawdzająca przez inspektorów PPIS w Kłodzku, choć brak odpowiedzi ze strony DPWIS we W. na Jej odwołanie automatycznie – zdaniem skarżącej powyższe decyzje anulował. Zdaniem skarżącej, wszystkie te niedociągnięcia ze strony organu stanowią podstawę do utraty zaufania przez obywateli, nasuwają przypuszczenie, że kontrole mają na celu jedynie wymuszenie od przedsiębiorców opłat. Brak z ich strony przestrzegania prawa lub jego lekceważenie daje Jej podstawę o wystąpienie do Sądu o unieważnienie wydanych decyzji. Podstawą ich wydania jest tylko i wyłącznie zysk płynący z ich uprawomocnienia a nie dbałość o stan sanitarnohigieniczny. W tym stanie rzeczy skarga jest zasadna i konieczna. W odpowiedzi na skargę D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 lit.c p.p.s.a. , co powoduje, iż decyzje te podlegają usunięciu z obrotu prawnego. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi przepis art.75 ust.1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U z 2010r., Nr 136, poz.914 ze zm.)., zgodnie z którymi podmioty działające na rynku spożywczym podlegające urzędowym kontrolom organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej są obowiązane do pokrywania opłat uwzględniających koszty związane z czynnościami wykonywanymi w ramach urzędowych kontroli żywności, jeżeli w wyniku tych czynności zostaną stwierdzone przez kontrolujących niezgodności z przepisami prawa żywnościowego. Z brzmienia cyt. wyżej przepisu art.75 ust.1 pkt. 1 ustawy jednoznacznie wynika, że podmioty działające na rynku spożywczym ponoszą opłaty, gdy po pierwsze organ stwierdzi niezgodności z przepisami prawa żywnościowego, a po drugie nastąpi to w ramach urzędowej kontroli żywności. Oznacza to, że organ aby móc nałożyć na stronę obowiązek pokrycia przedmiotowych opłat, musi wykazać, iż zaistniały obie w/w przesłanki. W okolicznościach niniejszej sprawy, organy całkowicie pominęły kwestię charakteru kontroli, która miała miejsce w dniu 24 lipca 2012r., a nadto powołując się jedynie ogólnie na przepisy ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006 r. Nr 171, poz. 1226 ze zm.) oraz rozporządzenie (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L 139/1 z 30 kwietnia 2004 r.), stwierdzają jedynie, że wykazane uchybienia w wyniku przeprowadzonej owej kontroli, a to nieprawidłowy stan sanitarno-techniczny progu przy wejściu do sklepu oraz brak udokumentowania sposobu usuwania nieczystości płynnych – stanowią nieprawidłowości higieniczno-sanitarne. Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, iż wizyta związana z załatwianiem wniosku o zatwierdzenie zakładu do wprowadzania do obrotu żywności nie jest kontrolą urzędową. Z tego powodu nie mają tu zastosowania zasady ponoszenia opłat za tego rodzaju kontrole, zawarte w art. 75 ustawy z 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn.akt III SA/Lu 107/10, publ.LEX nr 674860). W świetle powyższego, zaniechanie organów polegające na nie rozważeniu, a tym samym na nie wykazaniu, że przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola była urzędową kontrolą, o której jest mowa w cyt. wyżej art.75 ust.1 ustawy - stanowi niewątpliwie naruszenie przepisów procedury administracyjnej określonej choćby w art.107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu nie jest także trafne odwoływanie się organu II instancji do przepisu art.28 rozporządzenia 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 2004.165.1), skoro w przepisie tym jest mowa o obciążaniu opłatami tylko w sytuacji, gdy są to kontrole przekraczające normalne działania kontrolne właściwego organu, a która to okoliczność, choć bardzo istotna umknęła uwadze organu. Istotne jest w niniejszej sprawie także i to, że istnieje bezpośrednia zależność pomiędzy ustaleniem uchybień, a które w badanej sprawie znalazły wyraz w decyzji z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...], utrzymanej w mocy decyzją D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] listopada 2012r., Nr [...] w przedmiocie nakazania skarżącej udokumentowania sposobu usuwania nieczystości płynnych oraz doprowadzenie do prawidłowego stanu sanitarnego-technicznego połączenia podłogi z progiem w sali sprzedaży, a nałożeniem zaskarżoną decyzją spornej opłaty . W tej sytuacji fundamentalne znaczenie ma zapadły w dniu 31 maja 2013r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie sygn.akt IV S.A./Wr 67/13, a która to okoliczność znana jest Sądowi z urzędu . Wyrokiem tym Sąd uchylił opisaną wyżej decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] listopada 2012r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzję organu I instancji z dnia 31 sierpnia 2012r., Nr 2249/12. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd w szczególności stwierdził, że postępowanie przeprowadzone zostało z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a to, m. innymi art. 7, art. 77 § 1, art.80 oraz art.107 § 3 k.p.a., w konsekwencji czego nie można było przyjąć, iż wykazane zostały przesłanki do wydania decyzji w oparciu o przepis art.27 ust.1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Skoro z wyżej wywiedzionych przyczyn została uchylona decyzja zobowiązująca do wykonania nałożonych – opisanych wyżej czynności, to nie ma podstaw do twierdzenia, że w wyniku kontroli stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych, a co za tym idzie, odpadły podstawy do zobowiązania do poniesienia opłat Już z tych przyczyn zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...], muszą zostać uchylone jako naruszające cyt. wyżej przepis art. 75 ust.1 ustawy. W konsekwencji powyższych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.c oraz art.152 p.p.s.a , orzekł jak w pkt.I i II sentencji. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 200 w/w ustawy. Nadto zauważyć należy, że uchylenie decyzji zobowiązującej do uiszczenia opłaty za przeprowadzone czynności kontrolne nie rozstrzyga, jakie rozstrzygnięcie w tej kwestii zapadnie ostatecznie, gdyż jak to już wyżej Sąd zauważył - jest to bezpośrednio uzależnione od ustalenia /wykazania/, czy istotnie doszło do naruszenia w prowadzonym przez skarżącą sklepie spożywczym wymagań higienicznych i zdrowotnych (art.27 ust.1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło