IV SA/Wr 66/17

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania ustalenia postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. k- 45, wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie i jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku podając, że dane zawarte pierwszym wniosku o prawo pomocy z 3 kwietnia 2017 r. pozostają bez zmian. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega zwarty w powyższym piśmie wniosek zwolnienie od kosztów sądowych. Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W myśl art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 ustawy). Z treści przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Strona skarżąca jest zatem, na podstawie powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, które w myśl art. 211 ustawy obejmują opłaty sądowe (czyli wpis sądowy i opłaty kancelaryjne) i zwrot wydatków (art. 211 w związku z art. 212 i art. 213 ustawy ). Zwolnienie to odnosi się także do opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, o której mowa w art. 234 § 2 ustawy. Z tych względów rozpoznanie wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.