IV SA/Wr 660/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany drugiego imienia postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda D., po rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w S. z dnia [...] nr [...] w sprawie zmiany drugiego imienia wnioskodawczyni, utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy. Wyżej wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 19 sierpnia 2010 r. W dniu 30 września 2010 r. skarżąca wniosła skargę na tę decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu do Sądu 4 października 2010 r.). Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu w dniu 6 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 19 sierpnia 2010 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu składa się za pośrednictwem Wojewody D. Tymczasem skarga, w dniu 30 września 2010 r., została złożona bezpośrednio do Sądu, a nie do organu właściwego. W przypadku zaś wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/008, LEX nr 505331). Skargę tutejszy Sąd nadał w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 6 października 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 20 września 2010 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Na marginesie dodać należy, iż wniesiona bezpośrednio do Sądu dnia 30 września 2010 r. skarga i tak została złożona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.