IV SA/Wr 661/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Z. R. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy wskutek skargi kasacyjnej skarżącego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Z. R. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy wskutek wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 22 listopada 2010r. sygn. akt IV SA/Wr 661/10 postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. wydanym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. odrzucił skargę Z. R. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] nr [....]w przedmiocie rozpatrzenia skargi Z. R. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2010 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia od niego skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W. poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego w niniejszej sprawie adw. M. D. pełnomocnikiem z urzędu. W dniu 4 lutego 2011 r. skarżący złożył pismo procesowe nazwane zażaleniem, sporządzone przez siebie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia 4 lutego 2011 r. nazwane zażaleniem jest w istocie skargą kasacyjną, która podlegała odrzuceniu. Należy zauważyć, że ustawodawca regulując w w/w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 §1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem ( art. 175 §1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 §3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w dniu 22 listopada 2010 r. postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Mimo powyższego pouczenia skarżący sam sporządził i wniósł do Sądu, z uchybieniem ustawowego terminu, pismo procesowe nazwane zażaleniem, które zdaniem Sądu jest skargą kasacyjną. Nadto skarżący nie należy do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 177 §1 oraz art. 175 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. odrzucił skargę Z. R. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi Z. R. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2010 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały rady miejskiej nie daje podstaw do złożenia skargi na taką uchwałę do Sądu Administracyjnego w związku z czym skarga wniesiona na powyższe zawiadomienie podlega odrzuceniu. W dniu 15 grudnia 2010 r. Z. R. złożył do tut. Sądu wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia z dnia 22 listopada 2010 r. poprzez zawarcie w nim orzeczenia w zakresie określonym w pkt II skargi tj stwierdzenia bezczynności ze strony Biura Rady Miejskiej w przedmiocie braku pouczenia o sposobie odwołania art. 111 i 112 kpa. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2011 r. wyłączono z akt niniejszej sprawy skargę Z. R. na bezczynność Rady Miejskiej W. w przedmiocie pouczenia o sposobie odwołania od uchwały w przedmiocie rozpatrzenia skargi i zarejestrowano ją pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 16/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie można złożyć w przypadku, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. W świetle powyższego wskazać należy, iż przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu była skarga na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...], nr [...] przedmiocie rozpatrzenia skargi Z. R. na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy i w tym zakresie została ona rozpoznana poprzez odrzucenie z przyczyn procesowych, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego . Z tych względów brak jest podstaw do uznania, iż Sąd nie orzekł o całości skargi szczególnie w sytuacji, gdy strona niniejszego postępowania domaga się w petitum skargi ustosunkowania się do zarzutu procesowego opartego na wytknięciu przez skarżącego wady zaskarżonego aktu, polegającej na braku pouczenia w przedmiocie możliwości wniesienia środków odwoławczych od wydanego aktu administracyjnego. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia odnośnie zwrotu kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 w zw. art. 166 p.p.s.a. oraz art. 157 § 1 Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.