IV SA/Wr 662/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. opiekuna prawnego J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu odwołania K. C. - opiekuna prawnego J. C., utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta W. decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] przyznającą J. C. pomoc w formie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania. Powyższa decyzja została doręczona opiekunowi prawnemu skarżącej w dniu 31 lipca 2012 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 11 września 2012 r. opiekun prawny skarżącej nadał w urzędzie pocztowym na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. skargę na wskazaną wyżej decyzję. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Powyższy przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem, że termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia skargi w terminie ustawowym do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas bądź data nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data jej osobistego złożenia w tym organie. W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 31 lipca 2012 r. i upłynął w dniu 30 sierpnia 2012 r., a był to czwartek. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, nadana w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu, ale w dniu 11 września 2012 r., to jest po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.