IV SA/Wr 666/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda D., po rozpoznaniu odwołania A. P. od decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] nr [...] orzekającej o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego, utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy. Wyżej wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 9 sierpnia 2010 r. W dniu 21 września 2010 r. skarżąca wniosła skargę na tę decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu do Sądu 23 września 2010 r.). Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu w dniu 24 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 9 sierpnia 2010 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu składa się za pośrednictwem Wojewody D. Tymczasem skarga, w dniu 21 września 2010 r., została złożona bezpośrednio do Sądu, a nie do organu właściwego. W przypadku zaś wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/008, LEX nr 505331). Skargę tutejszy Sąd nadał w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 24 września 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 20 września 2010 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Na marginesie dodać należy, iż wniesiona bezpośrednio do Sądu dnia 21 września 2010 r. skarga i tak została złożona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.