IV SA/Wr 668/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.i J.J.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego z tytułu zdarzenia losowego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 26 stycznia 2011 r. skarżący wskazując na swój podeszły wiek, zły stan zdrowia i konieczność ponoszenia w związku z tym znacznych kosztów, wystąpili o zwolnienie ich z kosztów sądowych i "przydzielenie" im adwokata z urzędu. We wniosku złożonym w dniu 18 marca 2011 r. na urzędowym formularzu skarżący poinformowali, że łącznie uzyskiwany przez nich dochód wynosi 3.309, 83 zł, a ich wydatki kształtują się następująco: raty kredytów- 1.478, 70 zł; koszty utrzymania domu- 805 zł (opłata za gaz; za wywóz śmieci; za telefon; za Internet; za energię elektryczną; za lekarstwa; koszt użytkowania samochodu inwalidzkiego) oraz koszt opału- 850 zł. Poinformowali, że co miesiąc zmuszeni są zaciągać pożyczki tzw. "chwilówki" aby pokryć wydatki. Wśród posiadanych składników majątkowych wymienili: dom o pow. 150 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 0, 87 ar, która to nieruchomość- według twierdzeń skarżących- wskutek zalewania jej ściekami gminnymi ulega zabagnieniu, leży odłogiem i nie przynosi dochodu. Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając aktualną sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Powtórzyć należy, że stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "a" u.p.s.a.", strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem skarżących o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 2 sentencji).