IV SA/Wr 669/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec Sędziowie: Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) Asesor WSA - Ewa Kamieniecka Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę. Orzeczeniem z dnia [...]r., nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. uznała M. P. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju - kat. D w grupie I i za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N w grupie III. W rozpoznaniu ustalono pseudosoczewkowatość obu oczu po leczeniu operacyjnym nadwzroczności (§ 14 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 57, poz.278 z późn. zm.). W odwołaniu od tej decyzji M. P. zakwestionował orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. i wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odwołujący się powołał się na zaświadczenie z W. Centrum Okulistycznego we W. z dnia [...] potwierdzające, iż wykonany zabieg korygujący uprzednią wysoką nadwzroczność obu oczu zdecydowanie polepszył wzrok odwołującego się i aktualnie nie ma podstaw do stwierdzenia, że występuje u niego przewlekła i nawracająca choroba wzroku oraz na zaświadczenie z Ośrodka Okulistyki Klinicznej [...] sp. z o.o. z dnia [...]r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., działając na podstawie art.127 § 1 i art.138 k.p.a. oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 57, poz.278 z późn. zm.) i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U nr 133, poz. 1422), orzeczeniem z dnia 2 sierpnia 2004 r. nr 684/0/04, po analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej oraz przeprowadzeniu w trybie odwoławczym dodatkowego badania lekarsko-specjalistycznego okulistycznego nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. Stwierdzone schorzenia oraz obecny stopień ich nasilenia ustalony w wyniku przeprowadzonych badań lekarskich specjalistycznych okulistycznych, tj.: pseudosoczewkowatość obu oczu wg § 14 p 2 i zmiany zwyrodnieniowe plamki oka prawego wg § 14 p 4 zgodnie z zał. nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 57, poz.278 z późn. zm.) i załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U nr 133, poz. 1422), kwalifikują do ustalonych przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską kategorii zdolności do służby wojskowej. Zdaniem organu odwoławczego przedstawiona przez orzekanego dokumentacja medyczna w postaci zaświadczenia z W. Centrum Okulistycznego z dnia [...] r. i z Ośrodka Okulistyki Klinicznej [...] W. z dnia [...]r., potwierdziła ustalenia badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy specjalistów okulistów. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości wywodząc, że Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. nie dokonała właściwego rozpoznania uznając skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej. Zdaniem skarżącego z objaśnienia szczegółowego do § 14 pkt. 1-4 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, wynika, iż przy ustalaniu kategorii zdolności na podstawie tych punktów należy brać pod uwagę ostrość wzroku. Skarżący utrzymuje, że na skutek przeprowadzonej u niego operacji, ostrość wzroku uległa znacznej poprawie i obecnie jest porównywalna z ostrością wzroku osoby zupełnie zdrowej, co znajduje poparcie w treści zaświadczeń lekarskich z W. Centrum Okulistycznego z dnia [...]r. i z Ośrodka Okulistyki Klinicznej [...] W. z dnia [...] r. Analogiczne zarzuty skarżący postawił w odniesieniu do niezastosowania się przez obie wojskowe komisje lekarskie do objaśnień szczegółowych do § 14 pkt 1-4 zawartych w zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach albowiem objaśnienia te są jednakowej treści. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., podtrzymując swoje stanowisko wyrażone zaskarżonym orzeczeniu, w wniosła o jego oddalenie. Komisja wskazała, iż ustalenie stanu zdrowia skarżącego oparto na wynikach specjalistycznych badań lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań dla potrzeb orzeczniczych wojskowych komisji lekarskich, a ustalenia zdolności do służby wojskowej dokonano zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej będącego decyzją administracyjną organu wojskowego pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowane jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego, kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich orzekających o zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia kandydata, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do określonej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Podkreślić należy, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim, ale stwierdzenie przydatności do służby wojskowej i określenie rodzaju tej przydatności na podstawie wykazu chorób i ułomności (przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej bądź zawodowej służby wojskowej), stanowiącego załącznik do cytowanych wyżej rozporządzeń. Rozstrzyganie o zdolności do określonej służby wojskowej (czynnej, zawodowej), odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach ustalenia zdolności do służby wojskowej zasadnicze znaczenie ma kwestia zebrania odpowiednich danych co do wiedzy medycznej. Wprawdzie istotą orzecznictwa wojskowych komisji lekarskich nie jest stwierdzenie stanu zdrowia kandydata, ale pełna wiedza medyczna pozwala na rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej oraz o zakwalifikowaniu do kategorii tej służby. W skardze M. P. zarzuca naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. i z dnia 10 maja 2004 r. Skarżący nie zgadza się z interpretacją objaśnień szczegółowych do § 14 pkt 1-4 załączników nr 1 i nr 2 do tych rozporządzeń, dokonaną przez wojskowe komisje lekarskie obu instancji. W ocenie Sądu stwierdzona u skarżącego, badaniem specjalistycznym okulistycznym, pseudosoczewkowatość obu oczu, prawidłowo została zakwalifikowana przez komisje wojskowe obu instancji wg § 14 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, co w grupie żołnierzy zasadniczej służby wojskowej (nadterminowej) uzasadnia uznanie skarżącego za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju (kat. D), natomiast w grupie ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej - załącznik nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, nakazuje uznać kandydata do zawodowej służby wojskowej za trwale niezdolnego (kat. N). W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, iż wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).