IV SA/Wr 669/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA – Lidia Serwiniowska Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny dorobku zawodowego nauczyciela odrzuca skargę. Rozstrzygnięciem D. Wicekuratora Oświaty z dnia [...]r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. B. od negatywnej oceny dorobku zawodowego nauczyciela kontraktowego ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela mianowanego: okres stażu – 1 września 2005r. – 31 maja 2006r. utrzymano w mocy negatywną ocenę dorobku zawodowego za okres stażu. Pismem z dnia 7 marca 2007r. /data wpływu : 15 marca 2007r./ K. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o "rozstrzygnięcie sporu o legalności decyzji dyrektora szkoły w sprawie oceny jego dorobku zawodowego". Pismo to zostało uzupełnione kolejnym pismem z dnia 25 września 2007r. zatytułowanym "odwołanie" od decyzji "ocena dorobku zawodowego nauczyciela kontraktowego ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela mianowanego" z dnia 30 czerwca 2006r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie motywując, że jej przedmiot nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja ostateczna D. Wicekuratora Oświaty we W. z dnia [...]r. utrzymująca, po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego wszczętego przez stronę, negatywną ocenę dorobku zawodowego skarżącego za okres stażowy, dokonaną w dniu [...]r. przez Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących [...] w N. R.. Na wstępie należy skonstatować, że zgodnie ze stanowiskiem reprezentowanym w orzecznictwie, jak i w literaturze sprawa będąca przedmiotem skargi jest objęta właściwością sądownictwa administracyjnego /por. np. wyrok WSA we Wrocławiu z 20.XII.2007r., IV SA/Wr 492/07, K. Bandarzewski: Procedura uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, CASUS 2002, nr 3, s. 23/. Sąd podziela to stanowisko. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja ostateczna z dnia 26 lipca 2006r. została przesłana na adres szkoły zatrudniającej skarżącego i odebrana w dniu 31 lipca 2006r. przez E. K. – księgową. Decyzja nie zawierała pouczenia o środkach zaskarżenia. Podczas rozprawy w dniu 9 kwietnia 2008r. K. B. oświadczył do protokołu, że decyzja ta została przesłana przez szkołę na adres domowy skarżącego i – w związku z nieobecnością skarżącego w domu spowodowaną wyjazdem na wakacje – odebrana przez jego brata lub kogoś z rodziny brata. Z treścią tej decyzji zapoznał się pod koniec drugiego tygodnia sierpnia lub początkiem trzeciego tygodnia sierpnia 2006r. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżący potwierdził do protokołu rozprawy, że skargę na decyzję odwoławczą złożył do Sądu pismem z dnia 7 marca 2007r. W niniejszej sprawie skarga opatrzona datą 7 marca 2007r. wpłynęła do Sądu w dniu 15 marca 2007r., a zatem ze znacznym uchybieniem obowiązującego terminu, który upływał w miesiącu wrześniu 2006r. Jednocześnie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na marginesie należy skarżącemu wyjaśnić, że wprawdzie jego skargi dotyczą negatywnej oceny dorobku zawodowego dokonanej przez Dyrektora Szkoły, tzn. organu I instancji, jednak – wnosząc pismem z dnia 10 lipca 2006r. odwołanie od tej oceny wyczerpał przysługujące mu w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia, co oznacza, że przedmiotem skargi jest w takim wypadku rozstrzygnięcie odwoławcze z dnia 26 lipca 2006r. Gdyby przedmiotem skargi było rozstrzygnięcie I instancji w sytuacji rezygnacji z wykorzystania przysługujących w postępowaniu środków odwoławczych, to skargę należałoby odrzucić z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia służących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Uwzględniając powyższe, skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.