IV SA/Wr 678/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] po rozpoznaniu odwołania D. S. od decyzji Nr [...] wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta N. R. Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. R. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie zmiany decyzji Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] dotyczących ustalenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podano, że zaskarżoną decyzją – opisaną wyżej – zmieniono wskazane w sentencji decyzji ustalenia dotyczące odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej Pani I. S.. Decyzję tę przesłano na adres domowy odwołującego się. Powołano treść art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej: k.p.a., stwierdzono w oparciu o zapisy dokonane na przesyłce, że była ona dwukrotnie awizowana – w dniu 20 kwietnia i 29 kwietnia 2011 r. co po myśli wskazanego przepisu daje podstawę do uznania, że została doręczona zainteresowanemu w dniu 4 maja 2011 r. – po upływie 14 dni od dnia pierwszego awiza, które miało miejsce w dniu 20 kwietnia 2011 r. Zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję – w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od jej ogłoszenia stronie. Uwzględniając powyższy przepis, termin do wniesienia odwołania minął w dniu 18 maja 2011 r. Tymczasem w dniu 2 czerwca 2011 r. D. S. zwrócił się do organu I instancji o wydanie kserokopii decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r., zaś [...] czerwca 2011 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Zatem odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, a ponieważ nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie z treścią art. 134 k.p.a., należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji. Powyższe postanowienie zaskarżył w całości D. S. – zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 44 § 4 k.p.a. – poprzez uznanie w myśl tego przepisu za doręczoną skarżącemu decyzję, od której wniósł odwołanie w sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki do przyjęcia fikcji doręczenia; błędne uznanie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania; brak dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia sprawy – które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. i uchylenie decyzji organu I instancji, na podstawie art. 135 p.p.s.a. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że w okresie kwiecień-czerwiec 2011 r. on i jego małżonka przebywali w mieszkaniu, nigdy jednak nie otrzymali zawiadomienia o pozostawionym awizie. Podniósł, że korespondencja w sprawie mogła być omyłkowo kierowana pod inny adres. Wniósł więc o dokładne zweryfikowanie czy awizo było kierowane pod właściwy adres i czy spełnia wszystkie wymogi formalne. Wskazał, że w razie wątpliwości ocena organu nie powinna działać na niekorzyść strony w zakresie dysponowania przez nią przyznanym jej przez ustawodawcę prawem do zaskarżania orzeczeń pierwszoinstancyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając swoje stanowisko powołał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie ale nie z przyczyn w niej wskazanych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższy przepis daje podstawę do uznania, że wydanie zaskarżonego postanowienia było przedwczesne a to wobec braku formalnego odwołania skarżącego, noszącego datę 3 czerwca 2010 r. (prezentata z 6 czerwca 2011 r.). Pismo to zawiera wady, bez usunięcia, których nie może wywierać żadnych skutków. W aktach sprawy znajdują się dwa egzemplarze odwołania z dnia 3 czerwca 2010 r. – oba nie podpisane. W takim też stanie faktycznym organ wydał, zaskarżone postanowienie. Art. 63 k.p.a. stanowi, że podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mają być wnoszone pisemnie (...). (§ 1). Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego (...). ( § 3). Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom (niż wymienione w § 1 art. 64 – brak wskazania adresu skarżącego) ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jak więc wynika z powołanych przepisów warunkiem wydania postanowienia, które jest przedmiotem zaskarżenia, było podpisanie przez skarżącego odwołania, po uprzednim jego wezwaniu przez organ. Nieuzupełnienie braków formalnych musiałoby skutkować pozostawieniem pisma bez rozpoznania. We wskazanych okolicznościach organ nie miał podstaw do orzekania w przedmiocie uchybienia terminu. Obowiązkiem było wezwanie o uzupełnienie braków formalnych odwołania – poprzez złożenie podpisu. Tylko w takiej formie (bez braków) pismo może wywołać skutki prawne i być przedmiotem oceny w zakresie terminu w jakim zostało złożone. Ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z uchybieniem przepisów powołanej ustawy – Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak wyżej.