IV SA/Wr 678/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na rozstrzygnięcie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia 14 listopada 2017 r. na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej p.p.s.a. Obowiązujące przepisy przewidują bowiem dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od orzeczenia organu pierwszej instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą decyzji wydanej przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego. W świetle powyższego, od zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało (na podstawie powołanego art. 127 § 1 i 2 k.p.a.) odwołanie do organu wyższej instancji, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., to kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w razie zaskarżenia również decyzji organu wyższego stopnia, wydanej po rozpoznaniu odwołania, a sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. W konsekwencji skarga, której przedmiotem jest wyłącznie decyzja organu pierwszej instancji nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.