IV SA/Wr 683/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S.-W. na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę; oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 12 marca 2012 r. B. S.-W. (dalej: skarżąca) wystąpiła z wnioskiem do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem Z. W.. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] działający z upoważnienia Wójta Gminy Z., Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. odmówił przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem. W wyniku odwołania wniesionego przez skarżącą, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., decyzją Nr [...] z dnia 16 maja 2012 r., uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Ponownie orzekając w sprawie, działający z upoważnienia Wójta Gminy Z., Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmówił przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na męża. W dniu 10 września 2012 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. odwołanie skarżącej od powyższej decyzji, które jest w trakcie rozpatrywania. Jednocześnie z odwołaniem od wskazanej decyzji, skarżąca złożyła na nią skargę z dnia 28 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga ta objęła także poprzednią decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że mąż jej uległ wypadkowi i z tego tytułu uzyskał rentę oraz ustalono mu znaczny stopień niepełnosprawności. Ponadto strona nie zgodziła się z odmową przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z.. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., wniosło o jej odrzuceniu, gdyż jej wniesienie jest niedopuszczalne. W dniu 30 października 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sąd uznał, że przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] sierpnia 2012 r. (Nr [...]), gdyż nie może nią być decyzja Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...], ponieważ została ona wyeliminowana z obrotu prawnego, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. W przypadku zaskarżonej decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie został wyczerpany środek zaskarżenia, gdyż przed organem odwoławczym prowadzone jest postępowanie wszczęte z odwołania z dnia 30 sierpnia 2012 r. wniesionego przez skarżącą. Zatem nie został spełniony warunek do wniesienia skargi określony w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro przesłanka zaskarżenia decyzji administracyjnej nie została spełniona, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, w odpowiedzi na złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o jego oddaleniu. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie skarżąca zaskarżyła do Sądu decyzję organu I instancji, na którą bez wyczerpania trybu zażaleniowego nie służy skarga do sądu administracyjnego. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej, określonym w art. 247 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.