IV SA/Wr 691/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 65/15 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 65/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę S. S. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej przyznania uprawnień kombatanckich. Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 620/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę S. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem tego Sądu z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 65/15. Pismem z dnia 15 października 2015 r. – zarejestrowanym jako kolejna skarga o wznowienie opisanego na wstępie postępowania – skarżący zwrócił się o ponowne "przywrócenie" sprawy i o jej uczciwe rozpatrzenie. Wskazał, że Sąd nie rozpatrzył dokładnie jego żądania w oparciu o przedłożone dokumenty (zaświadczenie lekarskie, wypis ze szpitala), z których jednoznacznie wynika, że niedokładne odczytanie wezwania Sądu wiązało się z chorobą oczu i nie było efektem zawinionego działania z jego strony. Dalej skarżący przedstawił aktualny stan swojego zdrowia, przedkładając na dowód tego dokumentację medyczną w postaci karty porady specjalistycznej oraz skierowanie do szpitala. Zarządzeniem z dnia 23 października 2015 r. skarżący – pouczony o treści art. 270 – 274, art. 277 i art. 279 – 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) – został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie: zaskarżonego orzeczenia (daty jego podjęcia i sygnatury akt), podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jednocześnie skarżący został pouczony, że odpowiedzi na powyższe wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 października 2015 r. Pismem z dnia 3 listopada 2015 r. skarżący – z zachowaniem wyznaczonego terminu –– wniósł o "(...) kasację nieuczciwie podjętej decyzji na którą niewyrażam zgody od samego początku (...)". Dalej skarżący wyjaśnił, że prosi o "(...) godne i uczciwe rozpatrzenie mojej prośby oraz całej sprawy związanej z przyznaniem kombatanctwa. (...) w poprzednim piśmie 16.10.2015 r. przedłożyłem nowe dokumenty z dalszego leczenia moich oczu oraz dokonanego "laseru" obu oczu, to świadczy o tym, że to wina choroby moich oczu spowodowała niedopatrzenie (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podstawy wznowienia postępowania, określone w przepisach art. 271 – 273 p.p.s.a., dopuszczają możliwość zainicjowania postępowania w tym zakresie: 1) z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 p.p.s.a.), bądź jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub zdolności procesowej albo nie była należycie reprezentowania lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.); 2) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.); 3) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.); 4) gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 5) gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.); 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła korzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.); 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Przywołane przesłanki stanowią zamknięty katalog i tylko wystąpienie jednej z nich może stanowić uzasadnioną podstawę do skutecznego domagania się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jak stanowi art. 276 zd. 1 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Oznacza to, że skarga o wznowienie postępowania winna spełniać ogólne warunki formalne pisma procesowego wymienione w art. 46 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga winna czynić zadość również wymaganiom procesowym wskazanym w art. 279 p.p.s.a. i zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarga inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie nie zawierała wskazanych elementów, stąd też koniecznym stało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w tym zakresie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący powyższe wezwanie odebrał w dniu 30 października 2015 r. Z udzielonej przez niego odpowiedzi, która została wniesiona z zachowaniem terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, nie wynika jednakże, aby wskazane braki formalne zostały usunięte. Skarżący bowiem, poza powtórnym powołaniem się na okoliczności dotyczące stanu jego zdrowia, nie wskazuje prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie, o wznowienie którego wnosi, ani nie podaje podstawy wznowienia tego postępowania wraz z jej uzasadnieniem, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, jak również żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało pouczenie zarówno o trybie wniesienia skargi o wznowienie postępowania jak i o ustawowych podstawach tego wznowienia, które zostały powołane na wstępie niniejszych rozważań. Stąd też skarżący nie musiał znać obowiązujących przepisów a jedynie zapoznać się z treścią wezwania Sądu, a następnie wyjaśnić cztery zagadnienia, które były elementarne dla zachowania skuteczności wniesionego przez niego żądania. Wobec niezastosowania się przez skarżącego do wezwania Sądu, w dalszym ciągu nieuzupełnione pozostały braki formalne wniesionej przez niego skargi, zaś termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie z dniem 6 listopada 2015 r., który wypadał w piątek. W związku z tym wniesioną przez niego skargę o wznowienie postępowania, dotkniętą nieusuniętymi w terminie brakami formalnymi, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.