IV SA/Wr 698/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) Protokolant: Iga Nowik po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego im. P. we W. z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] lipca 2021r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na przepisy art. 75 ust. 1, art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm. - dalej: p.s.w.n.), art. 7, art. 104, art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.) oraz § 40, § 60 ust. 3 pkt 3 w zw. z § 44 ust. 4, § 42 ust. 1 Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego we W., obowiązującego od roku akademickiego 2019/2020 (załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r.), dalej jako Regulamin studiów, Rektor Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. (dalej: Rektor, organ II instancji), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 31 marca 2021 r., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2021 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów M. K. (dalej: strona, skarżący) - studenta Wydziału Lekarskiego IV roku II roku stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie i nieuzyskania zezwolenia na wpis warunkowy lub powtarzanie semestru/roku. W motywach decyzji ostatecznej Rektor poczynił następujące ustalenia faktyczne: - w roku akademickim 2018/2019, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2018 r., strona została przeniesiona ze Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. , Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym w Z. na Wydział Lekarski Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W.; - decyzja o przeniesieniu stanowiła, że przeniesienie obywa się z wpisem warunkowym z przedmiotu Biochemia. Na podstawie wniosku strony o wyrażenie zgody na wpis warunkowy, w dniu 18 października 2018 r. zgody takiej udzielono; - decyzją nr [...] ustalono, że zaliczenie przedmiotu Biochemia winno się odbyć do końca letniej sesji egzaminacyjnej 2018/2019 (tj. do dnia 15 września 2019 r.); - stronę zobowiązano do zaliczenia wyłącznie przedmiotu Biochemia, zgodnie z danymi wynikającymi z przedłożonych przez nią dokumentów. Student nie poinformował bowiem Dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W., że wskutek zaistniałej omyłki, wpisano mu jako zaliczony przedmiot Fizjologia, mimo iż student nie zdał egzaminu z tego przedmiotu; -do dnia 15 września 2019 r. (tj. do zakończenia semestru letniego 2018/2019, zgodnie ze zobowiązaniem wynikającym z decyzji nr [...] z dnia [...] września 2018r.) strona nie zdała egzaminu z przedmiotu Biochemia; - dnia 29 października 2019 r. strona złożyła w Katedrze i Zakładzie Biochemii podanie o reaktywację terminu egzaminu, załączając zwolnienie lekarskie poświadczające leczenie neurologiczne od lipca 2019 r., co spowodować miało niemożność stawienia się na egzamin we wrześniu 2019 r.; - w dniu 14 listopada 2019 r. prof. dr hab. A. G. nie wraził zgody na reaktywację z powodu zbyt późnego terminu złożenia wniosku; - w dniu 2 grudnia 2019 r. dziekan Wydziału Lekarskiego poparł decyzję odmowną wykładowcy; - w dniu 9 stycznia 2020 r. strona stawiła się w Dziekanacie Wydziału Lekarskiego w celu uzyskania zaświadczenia potwierdzającego odbywanie przez niego studiów na IV roku. Zaświadczenie nie zostało podpisane z powodu niedopełnienia warunku wpisu warunkowego - nieuzyskania zaliczenia z przedmiotu Biochemia. Dwie godziny później strona ponownie zgłosiła się do Dziekanatu z pismem potwierdzającym zdanie egzaminu z Biochemii na ocenę dostateczną; - dniu 16 czerwca 2020 r. do Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. wpłynęło pismo od anonimowego nadawcy, w którym opisano nieprawidłowości związane z przeniesieniem strony ze Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. na Uniwersytet Medyczny we W. W piśmie wskazano m.in., że: "Do zdania [...] została więc jedynie fizjologia, do którego to zaliczenia podszedł we wrześniu '18. Jednakże trzykrotnie uzyskał on ocenę niedostateczną z tzw. "małej teorii", będącej pierwszą częścią trójczłonowego egzaminu z fizjologii. Tym samym nie uzyskał on nawet dopuszczenia do egzaminu praktycznego (...) Jednakże po uzyskaniu owej karty okazało się, że widnieje na niej ocena 3.0 (dostateczna) z egzaminu z fizjologii. Nie tłumaczył tej pomyłki, z uśmiechem komentując swoim znajomym na korytarzu w z. dziekanacie, że jest to "prezent od J. na pożegnanie". Udał się z tym dokumentem do UMED we W. poświadczając nieprawdę, że zdał fizjologię na Wydziale WLZ ŚUM przepisując tym samym pozytywną ocenę i unikając ponownego zdawania owego przedmiotu. Nie komentował dalej tego zdarzenia, dlaczego pomimo niezdania części teoretycznej i praktycznej egzaminu w karcie przebiegu studiów widniała przy owym przedmiocie ocena dostateczna." ; - wskutek otrzymania powyższego pisma, Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego we W. wystąpił do Ś. Uniwersytetu Medycznego z wnioskiem o wyjaśnienie kwestii dotyczącej uzyskania zaliczenia z przedmiotu Fizjologii przez stronę; -pismem z dnia 2 lipca 2020 r. prof. dr hab. n. med. J. J. poinformował, że " (...) student [...] w roku akademickim 2017/2018 nie został dopuszczony do zdawania egzaminu teoretycznego z przedmiotu Fizjologia, ponieważ trzykrotnie nie zaliczył egzaminu praktycznego. Wewnętrzne dochodzenie wykazało jednak, iż ze względu na błąd osoby upoważnionej w Katedrze do wpisywania ocen na platformie " Wirtualna Uczelnia student ten miał wprowadzoną ocenę dostateczną w terminie poprawkowym. Zaistniała pomyłka wynikała najpewniej z jednoczesnego wpisywania dużej liczby ocen z przedmiotu. "; - wobec podejrzenia świadomego posłużenia się przez stronę dokumentem zawierającym nieprawdziwą informację odnośnie uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu z Fizjologii w roku akademickim 2017/2018, w dniu 16 listopada 2020r. zostało wydane postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego. Jednocześnie wystosowane zostało do Prokuratury Rejonowej dla W. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa posłużenia się dokumentem poświadczającym nieprawdę, o którym mowa w art. 273 k.k.; - strona w usprawiedliwieniu swej nieobecności na egzaminie, przedłożyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało, jakoby zły stan zdrowia uniemożliwił jej stawienie się na egzaminie we wrześniu 2019 r. podczas gdy z relacji zamieszczonej przez stronę w mediach społecznościowych wynikało, że w owym czasie strona przebywała na wakacjach w Australii, Nowej Zelandii i Singapurze; - w związku z wystąpieniem rozbieżności pomiędzy decyzją prof. dr hab. A. G. z dnia 14 listopada 2019 r. o odmowie reaktywacji terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia, a przedłożonym pismem potwierdzającym zdanie egzaminu z Biochemii, Dziekan Wydziału Lekarskiego zwrócił się do prof. dr. hab. A. G. o pisemne wyjaśnienie tej sytuacji; - w wyjaśnieniu, prof. dr hab. A. G. oświadczył, że został wprowadzony w błąd przez stronę, która twierdziła, że ma prawo do reaktywacji terminu egzaminu, co było dodatkowo uwiarygodnione faktem przybycia do Katedry i Zakładu Biochemii wraz z byłą Dziekan Wydziału Lekarskiego - prof. dr hab. M. S. W konkluzji pisma prof. dr hab. G. wniósł o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego, pozwalającego na rzetelną ocenę wiedzy studenta; - Dziekan Wydziału Lekarskiego - biorąc pod uwagę wniosek prof. dr. hab. A. G. oraz całość zaistniałej sytuacji - zadecydował o przeprowadzeniu egzaminu komisyjnego z Biochemii w dniu 3 lutego 2020 r.; - w wyznaczonym terminie strona nie stawiła się na ten egzamin , jak również nie przedstawiła żadnych dokumentów usprawiedliwiających jej nieobecność; - wobec braku stawiennictwa strony oraz jej usprawiedliwienia, otrzymała ona ocenę niedostateczną z przedmiotu Biochemia. Jak wskazał dalej Rektor , w dniu 4 września 2020 r. wszczęto postępowanie w sprawie skreślenia strony z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku i nieuzyskania zezwolenia na wpis warunkowy lub powtarzanie semestru/roku na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. W dniu 25 września 2020 r. strona złożyła pismo, w którym wniosła o wyłączenie prof. dr hab. A. H. od orzekania w przedmiotowej sprawie, z uwagi na okoliczności mogące rodzić wątpliwości co do jego bezstronności, a także wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka J. K. na okoliczność uzgadniania we wrzeniu 2019 r. z egzaminatorem - prof. dr hab. A. G. terminu stawienia się strony celem zdawania egzaminu z Biochemii, przekazanych informacji dotyczących tego terminu, złożenia usprawiedliwienia nieobecności na egzaminie, w tym, zwolnienia lekarskiego, prof. dr. hab. A. G. na okoliczność kilkukrotnego zgłaszania się strony do egzaminatora celem ustalenia kwestii przywrócenia terminu egzaminu z Biochemii oraz wyznaczenia terminu z Biochemii, na okoliczność przywrócenia terminu i wyznaczenia egzaminu na dzień 12 grudnia 2019 r. w dniu 15 listopada 2019 r., na okoliczność dopuszczenia strony do egzaminu z Biochemii i przeprowadzenia tego egzaminu w dniu 9 stycznia 2020r., na okoliczność uzyskania na egzaminie oceny pozytywnej przez stronę, oraz na okoliczność wydania pisma, potwierdzającego zdanie egzaminu z Biochemii przez stronę, prof. dr hab. M. S., na okoliczność przystąpienia przez stronę do egzaminu z Biochemii dnia 9 stycznia 2020 r., M. K., na okoliczność treści i przebiegu rozmowy pomiędzy stroną a prof. dr hab. A. G. w dniu 15 listopada 2019 r. Strona wniosła także o dopuszczenie dowodu z wydruków z konta studenta w systemie Wirtualna Uczelnia, z ocenami uzyskanymi w semestrze 6,7 i 8. Postanowieniem z dnia 28 października 2020 r. Rektor Uniwersytetu Medycznego im. [...] odmówił wyłączenia Dziekana Wydziału Lekarskiego prof. dr hab. A. H. od orzekania w przedmiotowej sprawie. W dnia 15 grudnia 2020 r. organ przesłuchał zawnioskowanych przez stronę świadków , a to : J. K., prof. dr hab. A. G., natomiast dnia 19 stycznia 2021 r. świadków - prof. dr hab. M. S. oraz M. K. W dniu 15 marca 2021r. została wydana została decyzja pierwszo-instancyjna w przedmiocie skreślenia strony z listy studentów. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy , podnosząc następujące zarzuty: 1/ dziekan Wydziału Lekarskiego winien był zostać wyłączony od orzekania w przedmiotowej sprawie; 2 /organ I instancji w sposób nieuprawniony przyjął, że: - powodem skreślenia jest nieuzyskanie zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie i nieuzyskania zezwolenia na wpis warunkowy lub powtarzanie semestru/roku, - zaliczenie przedmiotu Biochemia ma się odbyć do końca letniej sesji egzaminacyjnej 2018/2019 (tj. do dnia 15 września 2019), - prof. dr hab. A. G. w dniu 14 listopada 2019 r. nie wyraził zgody na reaktywację z powodu zbyt późnego terminu złożenia wniosku, dnia 2 grudnia 2019 r. Dziekan Wydziału Lekarskiego decyzję odmowną poparł, - student wprowadził prof dr hab. G. w błąd, - fakt odmowy reaktywacji terminu był stronie znany, 3/ wybiórczość, subiektywizm i stronniczość przedstawiania faktów przez organ I instancji, dwukrotne naruszenie przepisów Regulaminu studiów, poczynienie błędnych ustaleń faktycznych w odniesieniu do zeznań świadka - M. K., antydatowanie dokumentacji przez organ I instancji, możliwość, że wydawanie decyzji przez osobę pełniącą obowiązki Dziekana Wydziału Lekarskiego mogło być nielegalne. Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dalszej części uzasadnienia decyzji ostatecznej Rektor wskazał, że zarzut dotyczący konieczności wyłączenia Dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. od orzekania w przedmiotowej sprawie jest bezzasadny. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w I instancji nie daje podstaw do zarzucenia Dziekanowi Wydziału Lekarskiego braku obiektywizmu względem strony. Nadto, wbrew twierdzeniom strony, decyzja o skreśleniu strony z listy studentów znajduje pełne poparcie w materiale dowodowym, zgromadzonym przez organ I instancji. Z tego też względu, postanowieniem z dnia 28 października 2020 r. odmówiono wyłączenia Dziekana Wydziału Lekarskiego od postępowania w sprawie. Subiektywne przeświadczenie strony, jakoby to Dziekan Wydziału Lekarskiego miał być "osobą odpowiedzialną za doprowadzenie do kryzysu związanego z egzaminem i obstrukcją zeń związanymi, a następnie zarządzenie bezprawnego egzaminu komisyjnego (...)" nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Jedyną bowiem przyczyną zakwestionowania ważności oceny egzaminu z Biochemii stanowiło postępowanie strony, sprzeczne z obowiązującymi przepisami Regulaminu studiów. Organ II instancji przytoczył brzmienie art. 75 u.p.s.w. , wedle którego organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Powołał się na postanowienia § 40 Regulaminu studiów , zgodnie z którym : 1. Studentowi, który nie przystąpił do egzaminu lub jednej z jego części w ustalonym terminie bez usprawiedliwienia, wpisuje się do protokołu egzaminacyjnego ocenę niedostateczną po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2. 2. O przyczynie nieprzystąpienia do egzaminu student powinien powiadomić egzaminatora, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od ustalonego terminu egzaminu. 3. Usprawiedliwienie w oryginale należy złożyć u egzaminatora, który przekazuje je do dziekanatu właściwego Wydziału. 4. W przypadku uwzględnienia usprawiedliwienia, egzaminator przywraca studentowi termin egzaminu z przedmiotu, z zastrzeżeniem że: 1) egzamin odbędzie się nie później niż w ciągu 14 dni od zakończenia sesji egzaminacyjnej, 2) egzamin poprawkowy/egzamin komisyjny odbędzie się nie później niż w ciągu 14 dni od zakończenia sesji poprawkowej. 5. W przypadku: niezgłoszenia się w wyznaczonym terminie egzaminu, nieuwzględnienia usprawiedliwienia, braku usprawiedliwienia lub niedopuszczenia do któregokolwiek terminu egzaminu, student otrzymuje ocenę niedostateczną z wpisem do protokołu, mającego postać wydruków elektronicznych. Rektor podkreślił, że zgodnie z decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] strona powinna był zaliczyć przedmiot Biochemia (łącznie ze zdaniem egzaminu) do końca letniej sesji egzaminacyjnej 2018/2019, w tym letniej sesji poprawkowej, tj. do dnia 15 września 2019 r. Przedstawienie przez stronę w dniu 29 października 2019 r. wniosku o reaktywację terminu egzaminu nastąpiło z uchybieniem terminu, albowiem zgodnie z brzmieniem § 40 ust. 2 Regulaminu studiów o przyczynie nieprzystąpienia do egzaminu student powinien powiadomić egzaminatora, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od upływu ustalonego terminu egzamin. Podanie o reaktywację II terminu egzaminu zostało złożone w dniu 29 października 2019 r., a zatem po upływie prawie 2 miesięcy od terminu egzaminu. Na podstawie przytoczonego powyżej przepisu Regulaminu studiów, wniosek strony z dnia 29 października 2019 r. o reaktywację terminu egzaminu z Biochemii nie został uwzględniony przez egzaminatora dnia 14 listopada 2019 r. Za nieuzasadnione organ uznał twierdzenia strony, że nie mogła się zapoznać z rozstrzygnięciem dotyczącym reaktywacji terminu z przedmiotu Biochemia. Jak prawidłowo przyjął organ I instancji, postępowanie w tej sprawie nie musi być prowadzone, zgodnie z przepisami ustawy – p.s.w.n. w oparciu o przepisy k.p.a. Zgodnie zatem z przyjętą procedurą w odniesieniu do reaktywacji terminu, student po wypełnieniu pierwszej części wniosku winien z nim udać się do odpowiedniej katedry i po uzyskaniu zgody egzaminatora przedłożyć wniosek we właściwym dziekanacie. Stanowisko egzaminatora w sprawie zawiera jego pismo z dnia 21 stycznia 2020 r. , z którego wynika, że odmówił on zgody na reaktywację terminu egzaminu, a następnie został wprowadzony w błąd odnośnie przysługującej stronie reaktywacji, wobec czego mając wątpliwości co do ważności tak uzyskanej oceny, wniósł o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia. Zeznania świadka J. K., pełniącej funkcję kierownika Dziekanatu Wydziału Lekarskiego we wrześniu 2019 r. nie potwierdzają twierdzeń strony odnośnie rzekomych uzgodnień lub pośrednictwa w uzgodnieniach w zakresie ustalenia terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia oraz przekazania stronie przez świadka informacji o tym konkretnym egzaminie. Z kolei zeznania świadka prof. dr. G. potwierdziły stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 21 stycznia 2020 r., zgodnie z którym odmówił on reaktywacji terminu egzaminu, a przepytanie strony 9 stycznia 2020 r. było wynikiem wprowadzenia go w błąd, odnośnie przysługującego terminu reaktywowanego egzaminu. Zeznania świadka prof. dr hab. M. S. wskazują na okoliczności przepytania strony dnia 9 stycznia 2020 r. Jednakże z uwagi na brak piastowania funkcji Dziekana prof. dr hab. M. S. nie przynoszą ustaleń odnośnie charakteru tego przepytania oraz skutków prawnych dla strony. Według organu II instancji , wskazują natomiast na przypadkowy i całkowicie nieformalny charakter tego przepytania. Również zeznania świadka M. K. nie wskazują na ustalanie terminu z egzaminu z Biochemii na dzień 9 stycznia 2020 r. Zeznania M. K. - jakoby ustalono termin przedmiotowego egzaminu na 12 grudnia 2019 r. nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności w zeznaniach świadka - egzaminatora prof. dr hab. A. G., ani w stanie faktycznym - do egzaminu tego dnia bowiem nie doszło, co potwierdza strona w piśmie z dnia 31 stycznia 2020 r. Według Rektora , organ I instancji słusznie zauważył, że strona nie zwróciła się do Dziekana z wnioskiem lub ponagleniem odnośnie wyznaczenia terminu egzaminu, co jednoznacznie świadczy o tym, że zgodnie z przyjętym na uczelni trybem, fakt odmowy reaktywacji terminu musiał być stronie znany. Zamiast tego strona nieformalnie i wbrew zapisom regulaminu studiów, w sposób zaskakujący dla egzaminatora, który nie był w stanie zweryfikować sytuacji studenta i stanu faktycznego ad hoc, pojawiła się u egzaminatora niezapowiedzianie w celu zdawania egzaminu, co potwierdzają zeznania świadka prof. dr hab. M. S. Dalej organ II instancji wskazał, że zgodnie z § 42 ust. 1 Regulaminu Studiów na pisemny wniosek studenta, egzaminatora lub właściwego organu Samorządu Studentów złożony w ciągu 3 dni kalendarzowych od daty ogłoszenia negatywnego wyniku egzaminu, Dziekan w przypadku uznania zasadności wniosku może zarządzić egzamin komisyjny, który powinien odbyć się w terminie nie dłuższym niż 7 dni kalendarzowych od daty złożenia wniosku. W niniejszej sprawie, wniosek o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego złożył egzaminator, tj. prof. dr hab. A. G., który potwierdził, że odmówił reaktywacji terminu egzaminu, a "przeegzaminowanie" było wyłącznie wynikiem wprowadzenia go w błąd przez stronę. W tej sytuacji, Dziekan w dniu 24 stycznia 2020 r. zadecydował o zarządzeniu egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia. Jednocześnie Dziekan ustalił, że we wrześniu 2019 r., z końcem którego miesiąca upływał termin na uzyskanie warunkowego zaliczenia przedmiotu Biochemia, strona przebywała na wakacjach w Australii, Nowej Zelandii i Singapurze (na co wskazują zdjęcia opublikowane przez stronę na jej stronie FB, w aktach sprawy). Wobec powyższego, Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. zmuszony był uznać nieobecność strony na egzaminie we wrześniu 2019 r. za nieusprawiedliwioną. Jednakże z uwagi na wniosek egzaminatora oraz okoliczności związane z nieformalnym przepytaniem studenta w dniu 9 stycznia 2020 r., Dziekan przychylił się do wniosku o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego. Wobec twierdzenia strony, że egzamin się odbył 9 stycznia 2020 r. skonfrontowanego z stanowiskiem egzaminatora w przedmiocie odmowy reaktywacji terminu dnia 14 listopada 2019 r., ustaleniem stanu faktycznego oraz braku regulaminowego trybu reaktywacji terminu egzaminu na 9 stycznia 2020 r., w ocenie Dziekana , zaistniała konieczność przeprowadzenia egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia. Rozstrzygnięcie Dziekana umożliwiało stronie wykazanie się wiedzą z przedmiotu, gdyż prawidłowość i wyniki weryfikacji tej wiedzy dokonane podczas nieformalnego przepytania, jakie miało miejsce dnia 9 stycznia 2020 r. musiała budzić uzasadnione wątpliwości. Dalej Rektor podał ,że w dniu 3 lutego 2020 r. odbył się egzamin komisyjny z przedmiotu Biochemia, na który strona się nie stawiła, co potwierdza protokół egzaminacyjny z dnia 3 lutego 2020 r. Strona nie skorzystała więc z możliwości wykazania się posiadaną wiedzą z przedmiotu. Według organu II instancji , zgodnie z § 42 ust. 1 Regulaminu studiów, decyzja odnośnie wyznaczenia egzaminu komisyjnego zależy od uznania zasadności wniosku studenta, egzaminatora lub właściwego organu Samorządu Studentów. Niestawienie się skarżącego na egzaminie komisyjnym, a tym samym uzyskanie oceny niedostatecznej, skutkowało koniecznością zastosowania § 44 ust. 4 Regulaminu studiów, który stanowi że "w przypadku niewypełnienia przez studenta zobowiązań wynikających z wpisu warunkowego Dziekan wydaje decyzję o powtórzeniu semestru/roku albo skreśleniu z listy studentów" oraz § 60 ust. 3 pkt 3 o treści "Dziekan może podjąć decyzję o skreśleniu studenta z listy studentów w przypadku: nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie i nieuzyskania zezwolenia na wpis warunkowy lub powtarzanie semestru/roku". W ocenie Rektora, wobec niewypełnienia zobowiązania warunkowego i nieuzyskania zaliczenia semestru, prawidłowo organ I instancji uznał, że powoduje to konieczność wydania decyzji o skreśleniu strony z listy studentów. Za bezzasadny zatem uznał zarzut strony dotyczący naruszenia art. 6 k.p.a., albowiem Dziekan działał w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w tym w szczególności w oparciu o Regulamin studiów. Zdaniem organu II instancji , trudno przychylić się do twierdzenia strony, jakoby ocena uzyskana przez niego w drodze podstępu, niezgodnie z obowiązującą na uczelni procedurą miała być wiążąca. To strona nie dochowała terminów, albowiem wniosek o reaktywację został złożony do Katedry Biochemii Lekarskiej w dniu 29 października 2019 r. Stąd też, wobec przekroczenia terminów wynikających z Regulaminu studiów, Kierownik Katedry Biochemii zasadnie, opierając się na zapisach Regulaminu studiów, odmówił zgody na reaktywację. Jak już wskazano powyżej jedynie z uwagi na wprowadzenie egzaminatora w błąd w kwestii zgody na przywrócenie terminu, w dniu 9 stycznia 2020 r. odbyło się nieformalne przepytanie. Z uwagi jednak na okoliczności dotyczące przekroczenia terminu na reaktywację (o którym stanowi Regulamin studiów), wynikający z powyższego faktu brak zgody Kierownika Katedry na reaktywację, wprowadzenie egzaminatora błąd przez stronę w kwestii zgody na reaktywację II terminu, jak również brak podstaw i nieformalny charakter egzaminu, który odbył się w dniu 9 stycznia 2020 r., nie sposób uznać , aby uzyskana w ten sposób ocena mogła zostać uznana za ważną. W tych okolicznościach Rektor uznał, że działanie Dziekana wypełnia dyspozycję, przepisu art. 7 k.p.a.. Dziekan, działając z upoważnienia Rektora, wydając zaskarżoną decyzję, rozważył zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony, zgodnie z art. 7 k.p.a. Jak zwrócił uwagę organ I instancji, Uniwersytet Medyczny im. [...], na kierunku lekarskim kształci przyszłych lekarzy, dlatego też w interesie społecznym, jest zapewnienie najwyższej jakości kształcenia i co za tym idzie zasobu wiedzy u absolwentów, dlatego też wykluczone jest umożliwianie zdobywania dyplomu przez osoby, które mimo wielokrotnych prób, nie są w stanie opanować materiału studiów oraz takich, które nie są w stanie wykazać się sumiennością i terminowością w wypełnianiu zobowiązań dydaktycznych na uczelni. Rektor podzielił stanowisko Dziekana Wydziału Lekarskiego, że indywidualny interes studenta w postaci zgody na kontynuowanie studiów stał w sprzeczności z interesem społecznym w postaci zapewnienia przez uczelnię kompetentnych i sumiennych absolwentów. Pokreślił, że w interesie społecznym jest aby kadra lekarska była odpowiednio przygotowana (dysponowała stosowną wiedzą), do wykonywania trudnego i wymagającego zawodu lekarza. W ocenie organu II instancji , nie sposób również pominąć faktu posłużenia się przez studenta dokumentem potwierdzającym nieprawdę, w sposób świadomy i celowy. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, niewątpliwym jest, że strona w pełni świadomie wprowadziła w błąd władze Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. w kwestii uzyskania oceny pozytywnej z egzaminu z Fizjologii na Ś. Uniwersytecie Medycznym. Za błędny uznano pogląd strony, jakoby została ograniczona w jakichkolwiek swych uprawnieniach, skoro z uprawnienia do reaktywacji II terminu, zgodnie z obowiązującym Regulaminem studiów, świadomie nie skorzystała. Nie sposób również zrozumieć argumentu strony, jakoby organ I instancji miał, wbrew okolicznościom faktycznym niniejszej sprawy, poszukiwać materiału dowodowego mogącego się przyczynić do rozstrzygnięcia sprawy na korzyść strony. Rektor zwrócił też uwagę na działanie strony, która dwukrotnie, z pełną świadomością wprowadzenia w błąd pracowników uczelni, nie tylko w kwestii dysponowania zgodą na reaktywację II terminu poprawkowego (której jak już wyżej wskazano, nie otrzymała), jak również w kwestii uzyskania zaliczenia przedmiotu fizjologia . Jak wynika bowiem z pisma prof. dr hab. n. med. J. J. ze Ś. Uniwersytetu Medycznego z dnia 2 lipca 2020r. " (...) student [...] w roku akademickim 2017/2018 nie został dopuszczony do zdawania egzaminu teoretycznego z przedmiotu Fizjologia, ponieważ trzykrotnie nie zaliczył egzaminu praktycznego". Dodatkowo w piśmie z dnia 6 października 2020 r. Prorektor do Spraw Studentów Ś. Uniwersytetu Medycznego w K. stwierdził, że strona przedłożyła dokument niezgodny ze stanem faktycznym , świadczący o uzyskaniu oceny dostatecznej z II egzaminu poprawkowego z przedmiotu Fizjologia, oraz że "Pan [...] musiał mieć pełną świadomość co do braku uzyskania oceny pozytywnej z egzaminu z przedmiotu Fizjologia. Mając jednak na uwadze fakt, że Ww. utracił status studenta Ś. Uniwersytetu Medycznego w K., Uczelnia nie ma możliwości pociągnięcia Ww. do odpowiedzialności". W podsumowaniu tej część Rektor stwierdził ,że wobec nieuzyskania zaliczenia z przedmiotu Biochemia, strona nie wypełniła zobowiązania wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] października 2018 r., na podstawie której uzyskała wpis warunkowy na 5 i 6 semestr studiów w roku akademickim 2018/2019, zaś warunkiem niezbędnym do zaliczenia studiów na semestrze 6, w roku akademickim 2018/2019 było zaliczenie przedmiotu Biochemia. Dalej organ II instancji przywołał treść § 44 ust. 4 Regulaminu studiów, zgodnie z którym w przypadku niedopełnienia przez studenta zobowiązań wynikających z wpisu warunkowego Dziekan wydaje decyzję o powtórzeniu semestru/roku albo skreśleniu z listy studentów. Zasadnym zatem było skreślenie strony z listy studentów na podstawie § 60 ust. 3 pkt 3 w zw. z § 44 ust. 4 Regulaminu studiów obowiązującego od roku akademickiego 2019/2020 z uwagi na nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym w ww. decyzji terminie i nieuzyskania zezwolenia na wpis warunkowy lub powtarzanie semestru. Jak już bowiem wyjaśniono powyżej, strona nie uzyskała zaliczenia z przedmiotu Biochemia. Wynik egzaminu z dnia 9 stycznia 2021 r. uznano za nieważny. Ponadto strona nie uzyskała też zaliczenia z egzaminu z Fizjologii. Wobec tego za niezgodne z prawdą uznano twierdzenia strony, że zaliczyła ona w terminie wszystkie przedmioty i egzaminy przewidziane tokiem studiów na uczelni. Odnosząc się do zarzutu strony , wedle której wniosek o reaktywację terminu egzaminu został złożony w dniu 29 października 2019 r., nie zaś we wrześniu 2019 r. jak podnosi we wniosku strona Rektor stwierdził ,że z korespondencji mailowej załączonej do wniosku, wynika że student we wrześniu 2019 r. nie złożył wniosku o reaktywację, lecz jedynie korespondował z Kierownik Dziekanatu (która, jak podkreślono - nie była osobą umocowaną do podejmowania decyzji i w kwestii reaktywacji terminów). Ponadto, świadek – J. K. potwierdziła w swych zeznaniach, że nie kontaktowała się ze stroną w sprawie ustalenia II terminu z prof. dr hab. G. Strona została jedynie poinformowana co należy robić w przypadku niezgłoszenia się na II termin poprawkowy w przypadku nieobecności usprawiedliwionej. Zauważono też, że jedyne zaświadczenie lekarskie przedłożone przez stronę w niniejszej sprawie opatrzone jest datą 18 października 2019 r. (ww. świadek zaprzeczyła, aby otrzymała od strony we wrześniu jakieś podanie bądź zaświadczenie lekarskie). Trudno również, w ocenie organu II instancji , przychylić się do poglądu strony, jakoby dowodem na uzasadnione pozostawanie przez nią w mylnym przekonaniu o przychyleniu się do prośby o : reaktywację terminu miał być fakt wyznaczenia przez egzaminatora terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia, skoro egzamin w dniu 9 stycznia 2021r. odbył się w następstwie wprowadzenia w błąd egzaminatora przez studenta w kwestii otrzymania zgody na reaktywację terminu. Jednocześnie za chybione uznał Rektor j twierdzenie strony w kwestii uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu z przedmiotu Biochemia. Mając na uwadze okoliczności, w jakich student przystąpił do egzaminu (z naruszeniem Regulaminu studiów i poprzez świadome wprowadzenie w błąd egzaminatora) należy przyjąć, że ocena ta jest nieważna, a tym samym nie mogła stanowić przesłanki negatywnej dla przeprowadzenia egzaminu komisyjnego. Zaznaczono, że organ I instancji poddał również analizie zgłoszony przez stronę dowód w postaci wydruku z konta studenta z systemu Wirtualna Uczelnia i zasadnie stwierdził, że przedłożony dokument obrazuje jedynie stan faktyczny z dnia wydruku, niemniej jednak wskazuje brak zaliczenia z przedmiotu Biochemia, stąd nie potwierdza twierdzenia strony o zaliczeniu przedmiotu. W odniesieniu do zarzutu strony dotyczącego terminu przeprowadzenia egzaminu komisyjnego , organ II instancji stwierdził, że termin na wyznaczenie egzaminu komisyjnego rozpoczął bieg z chwilą powzięcia przez uprawniony podmiot wiedzy o nieważności egzaminu z dnia 9 stycznia 2020 r. Tym samym również i ten zarzut strony uznał za chybiony. Rektor nie dał wiary twierdzeniom strony odnośnie niemożności stawiennictwa na egzaminie z uwagi na umówiony zabieg u maoryskiego szamana w Nowej Zelandii. Zauważył, że w podaniu strony z dnia 16 listopada 2019 r. o wyrażenie zgody na reaktywację II terminu zaliczeniowego, jako przyczynę swej nieobecności wskazywała ona wyjazd do Niemczech w celu pracy zarobkowej, spowodowaną trudną sytuacją rodzinną i zarobkową, co w ocenie strony miało wiązać się z gigantycznym wysiłkiem fizycznym oraz logistycznym (abstrahując w tym miejscu od tego, że zgodnie z przedłożonym przez studenta zaświadczeniem lekarskim, posiadał on problemy neurologiczne od lipca 2019 r.). Podobnie, nie dano wiary twierdzeniom strony odnośnie rzekomego udostępnienia jej pytań egzaminacyjnych na egzamin komisyjny. Trudno stwierdzić, w jaki sposób wydruk zapisanych kart kalendarza, załączony do wniosku znalazł się w posiadaniu strony, do kogo należał i w jakich okolicznościach powstał. Ustosunkowując się do kolejnego zarzutu strony, Rektor stwierdził, że gdyby zgodnie z twierdzeniami strony, egzamin został wyznaczony na dzień 12 grudnia 2019 r. i w tym dniu się nie odbył z powodu nieobecności egzaminatora, wówczas niewątpliwie fakt ten znalazłby odzwierciedlenie w jakimś dokumencie bądź przynajmniej korespondencji mailowej, obejmującej choćby uzgodnienie kolejnego terminu egzaminu. Również jako bezzasadny uznano zarzut dotyczący fabrykowania dokumentacji, czy też jej antydatowania. Zgodnie z przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, osoba dokonująca wpisu oceny z Chorób Zakaźnych, wpisując 12 sierpnia 2020 jako datę zamieszczenia wyniku z egzaminu, omyłkowo wybrała cyfrę "08" (data ta jest wybierana z kalendarza, nie zaś wpisywana odręcznie). Wobec powyższego, brak jest podstaw do twierdzenia, jakoby antydatowania karty okresowych osiągnięć studenta. Końcowo odnosząc się do zarzutu dotyczącego zmian personalnych na stanowisku dziekana, organ II instancji podkreślił, że nastąpiły one zgodnie z obowiązującymi przepisami Statutu Uniwersytetu Medycznego, którego § 67 ust. 1a stanowi, że Dziekani i prodziekani powoływani są na okres 4 letniej kadencji - od 1 września roku początku kadencji rektora do 31 sierpnia roku końca kadencji rektora. Rektor może odwołać dziekana przed upływem kadencji. W takim przypadku w terminie 21 dni od odwołania rektor powołuje nowego dziekana na okres pozostający do upływu 4 letniej kadencji. Powołanie dziekana wymaga uzgodnienia z samorządem studenckim - przepis § 37 ust. 4 stosuje się odpowiednio. Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której skarżący wniósł o jej uchylenie. Skarga oparta została na zarzutach naruszenia przepisów : 1/ prawa procesowego , a to : - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegającej na braku podjęcia wszelkich niezbędnych działań zmierzających do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, a także naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych poprzez: - zaniechania dopuszczenia dowodu z kalendarza egzaminatora z przedmiotu Biochemia, prof. dr hab. A. G., w celu kategorycznego stwierdzenia, czy egzaminator dokonywał ustaleń ze skarżącym w przedmiocie terminu przywróconego egzaminu z ww. przedmiotu; - uznanie, że właściwy egzaminator z przedmiotu Biochemia, prof. dr hab. A. G., nie wyraził skarżącemu zgody na przywrócenie terminu ze wskazanego przedmiotu, pomimo tego, iż prof. dr hab. A. G. przeprowadził wobec skarżącego egzamin z Biochemii w dniu 9 stycznia 2020 r., co świadczy jednoznacznie o tym, iż zgoda taka została przez egzaminatora wyrażona; - uznanie, że właściwy egzaminator z przedmiotu Biochemia, prof. dr hab. A. G., nie wyraził skarżącemu zgody na przywrócenie terminu ze wskazanego przedmiotu, pomimo tego, iż prof. M. S. w toku postępowania administracyjnego wskazała, że prof. dr hab. A. G. wyraził zgodę na przeprowadzenie wobec skarżącego egzaminu z przedmiotu Biochemia, a nadto polecił wpisanie skarżącemu oceny pozytywnej z ww. przedmiotu; - uznanie, że właściwy egzaminator z przedmiotu Biochemia, prof. dr hab. A. G., nie wyraził skarżącemu zgody na przywrócenie terminu ze wskazanego przedmiotu, pomimo tego, iż przesłuchana w toku postępowania M. K. potwierdziła, iż egzaminator z przedmiotu biochemia ustalił ze skarżącym termin egzamin poprawkowego; - uznanie, że skarżącemu odmówiono zgody na przywrócenie terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia, gdy tymczasem czynności faktyczne przeprowadzone przez Dziekana A. H. w postaci zarządzenia przeprowadzenia egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia świadczą o tym, iż właściwy egzaminator, tj. prof. dr hab. A. G., wyraził skarżącemu zgodę na przywrócenie terminu ze wskazanego przedmiotu; - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na nierozpatrzeniu materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i uznanie za w pełni wiarygodne twierdzenie prof. dr hab. A. G. w zakresie, w jakim twierdził on, że został wprowadzony w błąd przez skarżącego, gdy tymczasem to właśnie prof. dr hab. A. G., zgodnie z § 40 ust. 4 Regulaminu studiów był jedyną osobą władną do decydowania o tym, czy skarżącemu zostanie przywrócony termin do zdania egzaminu z przedmiotu Biochemia. 2/ prawa materialnego , a to : - art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie, że przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów było nieuzyskanie zaliczenia z przedmiotu Biochemia w terminie do 15 września 2020 r., podczas gdy w przedmiotowym terminie skarżący legitymował się stosownym zwolnieniem lekarskim z uwagi na konieczność leczenia neurologicznego przez co za usprawiedliwione zostało to, iż skarżący nie podszedł do egzaminu z przedmiotu Biochemii w/w terminie, a termin egzaminu, zgodnie z § 40 ust. 4 Regulaminu studiów został mu przywrócony, o czym świadczy korespondencja mailowa skarżącego z J. K., Kierownikiem Dziekanatu, a także twierdzenia świadka M. K.; .- art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie, że przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Medycznego było nieuzyskanie przez skarżącego zaliczenia z przedmiotu Biochemia, gdy tymczasem skarżący uzyskał ze wskazanego przedmiotu ocenę pozytywną; - art. 108 ust. 2 pkt 3 p.s.w.n. poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie, że przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. było nieuzyskanie przez niego zaliczenia z przedmiotu Biochemia w określonym terminie, gdy tymczasem skarżący uzyskał ocenę pozytywną z ww. przedmiotu w dniu 9 stycznia 2020 r., tj. w terminie zakreślonym skarżącemu przez właściwego egzaminatora; - art. 108 ust 2 pkt 3 u.p.s.w.n. w zw. z § 42 ust. 1 i 2 Regulaminu studiów poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie, że przyczyną skreślenia skarżącego z listy studentów było nieuzyskanie przez niego zaliczenia z przedmiotu Biochemia w określonym terminie, gdyż skarżący nie stawił się na egzamin komisyjny z ww. przedmiotu w dniu 3 lutego 2020 r., gdy tymczasem z uwagi na otrzymanie przez skarżącego oceny pozytywnej z przedmiotu Biochemia w dniu 9 stycznia 2020 r., brak było przesłanek do zarządzenia egzaminu komisyjnego ze wskazanego przedmiotu. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi organ stwierdził , po pierwsze, uznanie, że egzaminator z przedmiotu Biochemia nie wyraził zgody na przywrócenie terminu egzaminu z tego przedmiotu jest zasadne. Stanowisko egzaminatora zawiera pismo z dnia 21 stycznia 2020 r. Za nieuzasadnione uznano też twierdzenia strony, że nie mogła się zapoznać z rozstrzygnięciem dotyczącym reaktywacji terminu z przedmiotu Biochemia. Jak prawidłowo przyjął organ I instancji, postępowanie w tej sprawie nie musi być prowadzone, zgodnie z przepisami p.s.w.n. w oparciu o przepisy k.p.a.. Zgodnie zatem z przyjętą procedurą w odniesieniu do reaktywacji terminu, student po wypełnieniu pierwszej części wniosku winien z nim udać się do odpowiedniej katedry i po uzyskaniu zgody egzaminatora przedłożyć wniosek we właściwym dziekanacie. Jak słusznie zauważył organ I instancji, strona nie zwróciła się do Dziekanatu bądź Dziekana z wnioskiem lub ponagleniem odnośnie wyznaczenia terminu egzaminu, co jednoznacznie świadczy o tym, że zgodnie z przyjętym na uczelni trybem, fakt odmowy reaktywacji terminu musiał być stronie znany. Zamiast tego strona nieformalnie i wbrew zapisom Regulaminu studiów, w sposób zaskakujący dla egzaminatora, który nie był w stanie ad hoc zweryfikować sytuacji studenta i stanu faktycznego, pojawiła się u egzaminatora niezapowiedzianie w celu zdawania egzaminu, co potwierdzają zeznania świadka prof. dr hab. M. S. Po drugie, zeznania świadka prof. dr hab. M. S. wskazują jedynie na okoliczności przepytania strony dnia 9 stycznia 2020 r. Jednakże z uwagi na brak piastowania w owym dniu funkcji Dziekana przez prof. dr hab. M. S. nie przynoszą formalnych ustaleń odnośnie charakteru tego przepytania oraz skutków prawnych dla strony. Wskazują natomiast na przypadkowy i całkowicie nieformalny charakter tego przepytania. Po trzecie, zeznania świadka M. K. również nie wskazują na ustalanie terminu z egzaminu z Biochemii na dzień 9 stycznia 2020 r. Zeznania M. K., jakoby ustalono termin przedmiotowego egzaminu na 12 grudnia 2019 r. nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności w zeznaniach świadka - egzaminatora prof. dr hab. A. G., ani w stanie faktycznym. Do egzaminu tego dnia bowiem nie doszło, co strona potwierdza. Za niezasadny uznano też zarzut , jakoby zaniechano dopuszczenia dowodu z kalendarza prof. dr. hab. A. G. Żaden fakt ani zeznania, w tym świadka M. K., nie wskazują na to, że egzaminator w kalendarzu zapisał jakikolwiek termin egzaminu strony. Jak podaje świadek M. K., prof. dr hab. A. G. jedynie "otworzył kalendarz i wspólnie zastanawialiśmy się nad terminem egzaminu". Po czwarte, za niezasadny uznano zarzut, jakoby czynności faktyczne przeprowadzone przez prof. dr. hab. A. H., Dziekana Wydziału Lekarskiego, w postaci zarządzenia przeprowadzenia egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia świadczyły o tym, że prof. dr hab. A. G. wyraził skarżącemu zgodę na przywrócenie terminu ze wskazanego przedmiotu. Zgodnie z § 42 ust. 1 Regulaminu studiów na pisemny wniosek studenta, egzaminatora lub właściwego organu Samorządu Studentów złożony w ciągu 3 dni kalendarzowych od daty ogłoszenia negatywnego wyniku egzaminu, Dziekan w przypadku uznania zasadności wniosku może zarządzić egzamin komisyjny, który powinien odbyć się w terminie nie dłuższym niż 7 dni kalendarzowych od daty złożenia wniosku. W niniejszej sprawie, wniosek o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego złożył egzaminator, tj. prof. dr hab. A. G., który potwierdził, że odmówił reaktywacji terminu egzaminu, a "przeegzaminowanie" było wyłącznie wynikiem wprowadzenia go w błąd przez stronę. W tej sytuacji, Dziekan dnia 24 stycznia 2020 r. zadecydował o zarządzeniu egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia. Dziekan ustalił, że we wrześniu 2019 r., z końcem którego miesiąca upływał termin na uzyskanie warunkowego zaliczenia przedmiotu Biochemia, strona przebywała na wakacjach w Australii, Nowej Zelandii i Singapurze. Wobec powyższego, Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego im. [...] we W. zmuszony był uznać nieobecność strony na egzaminie we wrześniu 2019 r. za nieusprawiedliwioną. Organ uznał, że takie postępowanie skarżącego wyraźnie wskazuje, że nie kierował się on wymogami Regulaminu studiów oraz innymi wiążącymi go regulacjami Uczelni, lecz liczył na to, że pomimo ich złamania uda się w jakiś sposób otrzymać potrzebne zaliczenie. Powyższe potwierdzają zeznania prof. dr. hab. A. G. i opinie innych wykładowców. Po piąte wskazano, że strona zarzuca, jakoby uznano za "w pełni wiarygodne twierdzenie prof. dr hab. A. G. w zakresie, w jakim twierdził on, że został wprowadzony w błąd przez skarżącego. Oczywistość wprowadzenia w błąd wynika jednakże przede wszystkim z pisemnego oświadczenia oraz zeznań prof. dr hab. A. G. i podważanie ich nie znajduje żadnych podstaw. Co więcej, to z uwagi na wniosek prof. dr hab. A. G. oraz okoliczności związane z nieformalnym przepytaniem studenta w dniu 9 stycznia 2020r., Dziekan przychylił się do wniosku o przeprowadzenie egzaminu komisyjnego. Wobec twierdzenia strony, że egzamin się odbył 9 stycznia 2020 r. skonfrontowanego ze stanowiskiem egzaminatora w przedmiocie odmowy reaktywacji terminu dnia 14 listopada 2019 r., ustaleniem stanu faktycznego oraz braku regulaminowego trybu reaktywacji terminu egzaminu na 9 stycznia 2020 r., w ocenie Dziekana zaistniała konieczność przeprowadzenia egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia. Rozstrzygnięcie Dziekana umożliwiało stronie wykazanie się wiedzą z przedmiotu, gdyż prawidłowość i wyniki weryfikacji tej wiedzy dokonane podczas nieformalnego przepytania, jakie miało miejsce dnia 9 stycznia 2020 r. musiały budzić uzasadnione wątpliwości. Po szóste, przyczynę zakwestionowania ważności oceny egzaminu z Biochemii stanowiło postępowanie strony, sprzeczne z obowiązującymi przepisami Regulaminu studiów. Zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] października 2018 r. skarżący winien był zaliczyć przedmiot Biochemia (łącznie ze zdaniem egzaminu) do końca letniej sesji egzaminacyjnej 2018/2019, w tym letniej sesji poprawkowej, tj. do dnia 15 września 2019 r. Przedstawienie przez skarżącego w dniu 29 października 2019 r. wniosku o reaktywację terminu egzaminu nastąpiło z uchybieniem terminu, albowiem zgodnie z brzmieniem § 40 ust. 2 Regulaminu studiów o przyczynie nieprzystąpienia do egzaminu student powinien powiadomić egzaminatora, najpóźniej w ciągu 3 dni roboczych od upływu ustalonego terminu egzaminu. Podanie o reaktywację II terminu egzaminu zostało złożone w dniu 29 października 2019 r., a zatem po upływie prawie 2 miesięcy od terminu egzaminu. Na podstawie przytoczonego powyżej przepisu Regulaminu studiów, wniosek skarżącego z dnia 29 października 2019 r. o reaktywację terminu egzaminu z Biochemii nie został uwzględniony przez egzaminatora dnia 14 listopada 2019 r. Zeznania świadka J. K., pełniącej funkcję kierownika Dziekanatu Wydziału Lekarskiego we wrześniu 2019 r. nie potwierdzają twierdzeń strony odnośnie rzekomych uzgodnień lub pośrednictwa w uzgodnieniach w zakresie ustalenia terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia oraz przekazania stronie przez świadka informacji o tym konkretnym egzaminie. Po siódme, w ocenie organu w pełni zasadne było zarządzenie egzaminu komisyjnego z przedmiotu Biochemia wobec strony. Egzamin ten odbył się w dniu 3 lutego 2020 r., ale strona się nań nie stawiła, co potwierdza protokół egzaminacyjny z dnia 3 lutego 2020 r. Strona nie skorzystała więc z możliwości wykazania się posiadaną wiedzą z przedmiotu. Wobec niewypełnienia zobowiązania warunkowego i nieuzyskania zaliczenia semestru, prawidłowo organ I instancji uznał, że powoduje to konieczność wydania decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Wobec powyższego, za bezzasadne uznał Rektor wszelkie zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia prawa materialnego, albowiem Dziekan działał w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w tym w szczególności Regulamin studiów. Według organu II instancji , trudno przychylić się do twierdzenia skarżącego jakoby ocena uzyskana przez niego w drodze podstępu, niezgodnie z obowiązującą na uczelni procedurą, miała być wiążąca. Organ przypomniał, że to student nie dochował terminów, albowiem wniosek o reaktywację został złożony do Katedry Biochemii Lekarskiej w dniu 29 października 2019 r. Stąd też, wobec przekroczenia terminów wynikających z Regulaminu studiów kierownik Katedry Biochemii zasadnie, opierając się na zapisach Regulaminu studiów, odmówił zgody na reaktywację. Jedynie z uwagi na wprowadzenie egzaminatora w błąd w kwestii zgody na przywrócenie terminu, w dniu 9 stycznia 2020 r. odbyło się nieformalne przepytanie. Z uwagi jednak na okoliczności dotyczące przekroczenia terminu na reaktywację, o którym stanowi Regulamin studiów wynikający z powyższego faktu brak zgody Kierownika Katedry na reaktywację, wprowadzenie egzaminatora w błąd przez stronę w kwestii zgody na reaktywację II terminu, jak również brak podstaw i nieformalny charakter egzaminu, który odbył się w dniu 9 stycznia 2020 r., nie sposób uznać aby uzyskana w ten sposób ocena mogła zostać uznana za ważną. Wobec tego Rektor uznał, że działanie Dziekana wypełnia dyspozycję przepisu art. 7 k.p.a. Stwierdził, że Dziekan, działając z upoważnienia Rektora, wydając zaskarżoną decyzję, rozważył zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony, zgodnie z art. 7 k.p.a.. Jak zwrócił uwagę organ I instancji, Uniwersytet Medyczny im. [...] na kierunku lekarskim kształci przyszłych lekarzy, dlatego też w interesie społecznym jest zapewnienie najwyższej jakości kształcenia i co za tym idzie zasobu wiedzy u absolwentów, a w tymże interesie społecznym nie leży umożliwienie zdobywania dyplomu przez osoby, które mimo wielokrotnych prób nie są w stanie opanować materiału studiów oraz takich, które nie są w stanie wykazać się sumiennością i terminowością w wypełnianiu zobowiązań dydaktycznych na uczelni. Podzielono opinię Dziekana Wydziału Lekarskiego, że indywidualny interes studenta w postaci zgody na kontynuowanie studiów stał w sprzeczności z interesem społecznym w postaci zapewnienia przez uczelnię kompetentnych i sumiennych absolwentów. Zdaniem Rektora ,nie sposób również pominąć faktu posłużenia się przez skarżącego dokumentem potwierdzającym nieprawdę, w sposób świadomy i celowy. Za błędny uznano też pogląd strony, jakoby została ograniczona w jakichkolwiek swych uprawnieniach, skoro z uprawnienia do reaktywacji II terminu, zgodnie z obowiązującym Regulaminem studiów, świadomie nie skorzystała. Nie sposób również zrozumieć argumentu strony, jakoby organ I instancji miał, wbrew okolicznościom faktycznym niniejszej sprawy, poszukiwać materiału dowodowego mogącego się przyczynić do rozstrzygnięcia sprawy na korzyść strony. Organ II instancji zwrócił uwagę na działanie strony, która dwukrotnie z pełną świadomością wprowadziła w błąd pracowników uczelni, nie tylko w kwestii dysponowania zgodą na reaktywację terminu poprawkowego (której, jak już wyżej wskazano, nie otrzymała), ale także w kwestii uzyskania zaliczenia przedmiotu Fizjologia - albowiem jak wynika z pisma z dnia 2 lipca 2020r. autorstwa prof. dr hab. n. med. J. J. ze Ś. Uniwersytetu Medycznego "(...) student [...] w roku akademickim 2017/2018 nie został dopuszczony do zdawania egzaminu teoretycznego z przedmiotu Fizjologia, ponieważ trzykrotnie nie zaliczył egzaminu praktycznego". Końcowo Rektor stwierdził ,że strona nie uzyskała zaliczenia z przedmiotu Biochemia. Wynik egzaminu z dnia 9 stycznia 2021r. uznać bowiem trzeba za nieważny. Ponadto, strona nie uzyskała również zaliczenia z egzaminu z Fizjologii. Stąd za niezgodne z prawdą uznano twierdzenie strony, że zaliczyła ona w terminie wszystkie przedmioty i egzaminy, przewidziane tokiem studiów na uczelni. Trudno również organowi przychylić się do poglądu strony, jakoby dowodem na uzasadnione pozostawanie przez stronę w mylnym przekonaniu o przychyleniu się do prośby o reaktywację terminu miał być fakt wyznaczenia przez egzaminatora terminu egzaminu z przedmiotu Biochemia, skoro egzamin w dniu 9 stycznia 2021r. odbył się w następstwie wprowadzenia w błąd egzaminatora przez studenta w kwestii otrzymania zgody na reaktywację terminu. Za nietrafne uznano też twierdzenie strony w kwestii uzyskania pozytywnej oceny z egzaminu z przedmiotu Biochemia. Z uwagi na okoliczności, w jakich skarżący przystąpił do egzaminu (z naruszeniem Regulaminu studiów i poprzez świadome wprowadzenie w błąd egzaminatora) uznano, że ocena ta jest nieważna, a tym samym nie mogła stanowić przesłanki negatywnej dla przeprowadzenia egzaminu komisyjnego. Względem terminu przeprowadzenia egzaminu komisyjnego - bez wątpienia w niniejszej sprawie trzeba było przyjąć, że termin na wyznaczenie egzaminu komisyjnego rozpoczął bieg z chwilą powzięcia przez uprawniony podmiot wiedzy o nieważności egzaminu z dnia 9 stycznia 2020 r. Tym samym również i ten zarzut strony uznano za chybiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważy, co następuje: Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania legalności, tj. zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego. Powyższa zasada wynika z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021, poz. 137). Jedynie w przypadku istnienia istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022, poz. 329, dalej: p.p.s.a.) następuje uchylenie decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności przez sąd. Przy czym rozstrzygając daną sprawę wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Wymaga też wskazania , że jakkolwiek sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, to jednak zawsze jest związany granicami sprawy , w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wykraczać w sprawę nową w stosunku do tej która była lub powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w niej decyzji lub podjętych czynności . W związku z tym stwierdzić należy, że przedmiotem sporu w kontrolowanej sprawie jest wyłącznie zaskarżona decyzja organu orzekająca o skreśleniu skarżącego z listy studentów i wyłącznie do tak zakreślonych granic sprawy ogranicza się kontrola Sądu. Wobec tego poza rozważaniami i oceną Sądu pozostaje więc podnoszony przez skarżącego zarzut braku wydania przez organ decyzji w innych wskazanych przez skarżącego kwestiach. Materialnoprawną podstawę wydanych w badanej sprawie decyzji o skreśleniu z list studentów stanowiły przepisy art. 108 ust.2 pkt 2 i 3 u.s.w.n. oraz Regulaminu studiów Uniwersytetu Medycznego we W. obowiązującego od roku akademickiego 2019/2020 W punkcie wyjścia oceny zasadności wywiedzionej skargi wypada więc przytoczyć brzmienie przepisu art. 108 u.s.w.n. , w myśl którego studenta skreśla się z listy studentów w przypadku:1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni ( ust.1) . Student może być skreślony z listy studentów w przypadku:1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów ( ust. 2) .Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej ( ust.3) . Nie budzi zatem wątpliwości ,że decyzja o skreśleniu studenta z listy studentów jest indywidualnym aktem stosowania ( aktem administracyjnym) . W zakresie tego rodzaju spraw ustawodawca nie wyłączył stosowania przepisów k.p.a., tak jak uczynił to w innych sprawach (zob. art. 48 u.s.w.n.). Jedynie dla porządku zauważyć też należy ,że odpowiednikiem cytowanych wyżej przepisów są obowiązujące w organie normy zawarte w § 60 ust. 1 – 3 Regulaminu studiów . Analiza przytoczonej wyżej regulacji zawartej w art. 108 u.s.w.n. wskazuje na to , że wystąpienie jednej z przesłanek wymienionych w ust. 1 tegoż przepisu oznacza dla organu orzekającego w sprawie obowiązek wydania rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów , o czym świadczy użycie przez ustawodawcę imperatywnego sformułowania " studenta skreśla się" . A zatem w takim przypadku organ nie ma wyboru co do zastosowania określonych konsekwencji prawnych , lecz wydaje tzw. decyzję związaną , z której wprost wynika skutek prawny wskazany w przepisie rangi ustawowej . Natomiast stwierdzenie przez organ zaistnienia jednej z przesłanek określonych w ust. 2 art. 108 u.s.w.n. stanowi podstawę do wydania rozstrzygnięcia w granicach uznania administracyjnego ( decyzji uznaniowej) , które wiąże się z przyznaniem uczelni luzu decyzyjnego, polegającego na możliwości wyboru sposobu rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej. Takie uregulowanie wynika z poszanowania przez ustawodawcę zasady autonomii uczelni. Pozostawienie tej kwestii do swobodnego uznania organów uczelni umożliwia uwzględnienie także różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązanie z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych. W tym miejscu wskazać należy ,że wprawdzie decyzja uznaniowa podlega kontroli sądowej , to jednak zakres tej kontroli jest ograniczony. Kontrola sądowa sprowadza się do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, arbitralności tj. czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy dokonał tego po rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. Działanie w ramach uznania administracyjnego nie oznacza dowolności, lecz jest ograniczone regulacjami Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce oraz regulacjami wewnętrznymi uczelni (regulaminem studiów) z jednej strony, z drugiej zaś strony odpowiednio stosowanymi, przy zachowaniu autonomii uczelni, regulacjami Kodeksu postępowania administracyjnego. Działając bowiem w ramach uznania administracyjnego organ nie przestaje być związany jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, jaką jest zasada prawdy materialnej (obiektywnej), obligująca organ do podjęcia wszelkich kroków celem dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w zgodzie z rzeczywistym stanem rzeczy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), jak i wymogiem właściwego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 k.p.a.). Natomiast wydanie zgodnej z prawem decyzji oznacza podjęcie takiej decyzji, która przede wszystkim spełnia warunki określone w art. 107 k.p.a. Do tych niezbędnych elementów niewadliwej pod względem formalnym decyzji ustawodawca zalicza między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne, o czym mowa w pkt. 6 § 1 art. 107 k.p.a. Uzasadnienie zatem stanowi integralną cześć decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Podejmując rozstrzygnięcie organ winien swoje stanowisko szczegółowo uzasadnić, stosownie do wymogów z art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 k.p.a., w myśl którego . uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. A zatem decyzja organu powinna przede wszystkim zawierać stwierdzenia jakie to ustalenia faktyczne organ poczynił, przy czym rzecz jasna, chodzi o ustalenie faktów o charakterze prawotwórczym, czyli istotnym z punktu widzenia hipotezy norm prawa materialnego znajdujących zastosowanie w sprawie. Wskazanie określonych okoliczności faktycznych ma być konkretne, a nie ogólne, nadto stwierdzenie danego faktu musi być poparte dowodami, które też należy podać w uzasadnieniu decyzji. Uzasadnienie powinno zawierać jasną subsumpcję, nie może ograniczać się do lakonicznych stwierdzeń, lecz winno zawierać wszechstronne wyjaśnienie wątpliwości , powinno odzwierciedlać przebieg procesu decyzyjnego stosowania przepisów prawa administracyjnego materialnego, jak i procesowego, prezentując tok rozumowania organu, które legło u podstaw podjętego rozstrzygnięcia oraz ujawniając przesłanki, które według organu zadecydowały o wyborze kierunku rozstrzygnięcia zawartego w osnowie decyzji. Wymaga tez podkreślenia ,że prawidłowe rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, wiążące się z właściwym zastosowaniem odpowiedniego przepisu prawa materialnego, uzależnione jest od uprzedniego, wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, zebrania dowodów i ich oceny zgodnie z regułami Kodeksu postępowania administracyjnego . Przypomnieć należy ,że przepisy art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. nakazują organom administracji publicznej ustalenie istotnych w sprawie kwestii po wyczerpującym zebraniu, rozpatrzeniu i ocenie całego materiału dowodowego oraz kierowanie się przy tym zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Zmaterializowanie tych reguł powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym w myśl art. 107 § 3 k.p.a. Dopiero zadośćuczynienie nakazom wynikającym z przytoczonych regulacji procesowych, umożliwia prawidłową subsumcję normy materialnoprawnej (w niniejszej sprawie zawartej w art. 108 ust. 2 pkt 3 u.s.w.n ). Zważywszy, że w przypadku decyzji wydanej na podstawie art. 108 ust. 2 u.s.w.n. organ uczelni może więc, lecz nie musi skreślić studenta. Z brzmienia przesłanki zawartej w art. 108 ust.2 pkt 3 u.s.w.n. wynika, że niezaliczenie nawet jednego z zajęć lub niezdanie jednego egzaminu może stanowić podstawę do skreślenia z listy studentów. Wybór sposobu rozstrzygnięcia nie może być jednak arbitralny, ale powinien wynikać z kompleksowego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych, a zwłaszcza wyważenia interesu społecznego i słusznego interesu studenta. W tym miejscu wskazać należy ,że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany był ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 k.p.a.. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygając sprawę. W ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1996r. sygn.. SA/Wr 1996/95 (zob. ONSA 1997r. Nr 1, poz. 35) powtórzyć należy, że "Istota administracyjnego toku postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji (...)". Wynika to z art. 138 k.p.a., który przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy , czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji , a nie oddalenie odwołania, bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi , w rozpoznawanej sprawie wskazanym wyżej wymogom organy obu instancji w pełni zadość uczyniły i z zachowaniem zasad i przepisów art. 7 , art.9 , art.11, art.12 , art.75 art. 77 § 1 , art. 107 § 3 k.p.a. , wyjaśniły oraz uzasadniły w dostateczny sposób faktyczne podstawy skreślenia skarżącego z listy studentów . W szczególności zaskarżona decyzja zawiera argumentację odnoszącą się do kwestii wyboru przez organ opcji skreślenia z tej przyczyny studenta z listy studentów. Wybór rozstrzygnięcia nie ma więc charakteru arbitralnego , lecz wynika z kompleksowego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Organ II instancji nie uchylił się też od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, a jednocześnie wykazał, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne i faktyczne występujące w danej sprawie, co w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony ma istotne znaczenie. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wszystkie powyższe wymogi , zawiera prawidłowe uzasadnienie faktyczne , bowiem wyczerpująco wskazuje z jakiego przedmiotu skarżący nie przystąpił do egzaminu komisyjnego . Tego rodzaju ustalenie znajduje odzwierciedlenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach administracyjnych sprawy .Po pierwsze, w sposób nie budzący wątpliwości wynika z niego , że skarżący w dniu 2 grudnia 2019r. nie otrzymał zgody zarówno egzaminatora , jaki i Dziekana na reaktywację II terminu poprawkowego z przedmiotu Biochemia . Po drugie, w dniu 9 stycznia 2020r. skarżący wprowadził w błąd egzaminatora przedmiotu Biochemia co do faktu wyrażenia zgody przez Dziekana na egzamin poprawkowy. Po trzecie, że skarżący nie przystąpił do egzaminu komisyjnego, w sytuacji gdy jego przeprowadzenie - w świetle wyjaśnień egzaminatora i na jego wniosek - zostało przez dziekana zarządzone .Tych ustaleń skarżący skutecznie nie podważył. Zważywszy, że § 42 pkt 10 Regulaminu studiów przewidywał ,że w szczególnie uzasadnionych przypadkach Dziekan może zarządzić egzamin komisyjny z własnej inicjatywy. Niewątpliwie w analizowanym przypadku mamy do czynienia z taką szczególnie uzasadnioną sytuacją W świetle tych ujawnionych okoliczności bez znaczenia dla sprawy pozostaje podnoszony przez skarżącego fakt uzyskania przez niego w dniu 9 stycznia 2021r. oceny dostatecznej z przedmiotu Biochemia. Skoro z pisemnych wyjaśnień i zeznań w charakterze świadka prof. A. G. jednoznacznie wynika ,że skarżący został przeegzaminowany w warunkach wprowadzenia egzaminatora w błąd co do faktu uzyskania zgody reaktywacje terminu. W tych okolicznościach skarżący powinien mieć świadomość o braku podstaw do przystąpienia do egzaminu ,zaś egzaminator przedmiotu – wbrew decyzji Dziekana – wyłącznie z powodu wprowadzenia go w błąd przez skarżącego poddał go procedurze egzaminowania. Trafnie zatem organ wywiódł, że uzyskana w taki sposób ocena nie ma waloru legalności ( jest nieważna). A zatem jedynie egzamin komisyjny mógł sanować oczywisty błąd egzaminatora w podjęciu się czynności egzaminowania skarżącego i stanowić weryfikację jego wiedzy z danego przedmiotu. Nie budzi też wątpliwości, że skarżący nie przystąpił do egzaminu komisyjnego , czego konsekwencją było stwierdzenie negatywnej oceny z przedmiotu Biochemia. Powyższa okoliczność stanowiła o zaistnieniu przesłanki , o której mowa w art. 108 ust.2 pkt 3 u.s.w.n. i tym samym chybiony jest zarzut naruszenie prawa materialnego. W badanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami, że w roku akademickim 2019/2020 skarżący miał warunkowy wpis z Biochemii w terminie do zakończenia letniej sesji egzaminacyjnej. Powyższy termin został określony w decyzji Dziekana z dnia 18 października 2018r. z, której postanowienia jako aktu zakładowego o wewnętrznym i zewnętrznym charakterze skarżący - jako student publicznej uczelni - obowiązany był znać , stosować i przestrzegać. Prawa i obowiązki obowiązujące na uczelni , w tym także studentów , wynikają zarówno z przepisów powszechnie obowiązujących ( ustaw i aktów normatywnych wykonawczych) , ale i ze statutów oraz regulaminów zakładowych . Studenta, który dobrowolnie przystąpił do zakładu administracyjnego ( tu uczelnia) wiążą przepisy zawarte w aktach normatywnych wewnątrzzakładowych , ponieważ jego wniosek o przyjęcie na uczelnię stanowi równocześnie wyrażenie zgody na poddanie reżimowi prawnemu obowiązującemu na uczelni . Tym samym dana osoba , podejmująca studia na uczelni , na warunkach przez nią autonomicznie ustalonych , wyraża zgodę na podleganie jej wewnętrznym regulacjom , w tym obowiązkom wynikającym z regulaminu studiów i obowiązującego harmonogramu w danym roku akademickim ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2021r. sygn. III SA/Gd 85/21 LEX nr 3215947). Niezależnie od tego interes społeczny przemawia za tym , aby studenci zaliczali i rozliczali kolejne etapy nauki , a także , aby otrzymywali promocję na dalszy etap po opanowaniu wymaganego zakresu wiedzy. Powyższe implikuje właściwy proces nauki. Zakończenie studiów po zrealizowaniu całości programu przewidzianego harmonogramem studiów jest właśnie przejawem wyrazu konstytucyjnej zasady równości wobec prawa ( zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2020r. sygn. II /Wa 1109/20 LEX nr 3157290) . Mając na uwadze misję systemu szkolnictwa wyższego i nauki i podstawy tego systemu , o których mowa w art.2 i art.3 u.s.w.n. , przypomnieć należy, że w interesie społecznym rozumianym również jako interes społeczności akademickiej w kontekście prezentowania przez studentów odpowiedniego poziomu opanowania materiału objętego programem studiów , jest to , aby studenci terminowo zaliczali przedmioty objęte programem danego roku studiów , aby opanowali konieczny zakres wiedzy . Przekłada się to bowiem na renomę uczelni, wartość niematerialną dyplomu ukończenia studiów tej uczelni oraz na pozycję rynkową jej absolwentów ( por. wyroki WSA w Warszawie; z dnia 4 listopada 2020r. sygn. II /Wa 425/20 LEX nr3114125 ; z dnia 30 stycznia 2018r. sygn. akt II SA/Wa 921/17 LEX nr 2744268). Reasumując powyższe , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził ,że zarzuty skargi przedstawiają się jako niezasadne, co obligowało go do oddalenia skargi na podstawie art.151 p.p.s.a.