IV SA/Wr 699/13

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku B. G. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [..] w przedmiocie odmowy zmiany imion i nazwiska postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte kolejnym wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Skarżący pismem z dnia 24 listopada 2014 r. złożył kolejny (czwarty ) wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku tym wskazał, że wnosi o wyznaczenie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej i przywrócenia terminu do jej wniesienia z uwagi na to, że przebywa w areszcie śledczym, nie pracuje i nie posiada majątku. Ustanowiony pełnomocnik z urzędu nie poinformował go o sprawie ani podjętym wyroku. Wniosek ten został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Wniosek skarżącego o ustanowienie kolejnego pełnomocnika, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SO/Wr 13/13 skarżącemu zostało już przyznane przed wszczęciem postępowania sądowego prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we [...] pismem dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokat D. K. - S. Ponadto postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 września 2013 r. umorzono postepowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym (drugim) wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2014 r. akta sprawy o sygn. akt IV SO/Wr 13/13 zostały włączone do akt sprawy IV SA/ Wr 699/13. Kolejnym postanowieniem referendarza sądowego dnia 21 lutego 2014 r. umorzono postepowanie sądowoadministracyjne wszczęte ponownym (trzecim) wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem Sądu z dnia 28 marca 2014 r. przywrócono termin do wniesienia skargi, która następnie wyrokiem Sądu z dnia 2 września 2014 r. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2014 r. oddalił skargę skarżącego na przewlekłość niniejszego postępowania sądowego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącemu przed wszczęciem postępowania sądowego, tj. przed wniesieniem skargi, na podstawie art. 243 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym prawo to może przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. W dniach 17 i 20 maja oraz 22 sierpnia 2013 r. wyznaczonej, przez Radę adwokacką, pełnomocnik z urzędu udostępniono akta sprawy. Powyższe oznacza, iż skarżącemu, jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowego, czyli przed wniesieniem skargi, zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zaś wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką, pełnomocnik z urzędu był uprawniony do podejmowania wszelkich czynności w sprawie, w tym do wniesienia skargi kasacyjnej i ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik ten podjął w niniejszej sprawie czynności polegające na przejrzeniu kilkakrotnie akta sprawy i sporządzeniu skargi na zaskarżoną decyzję w przedmiocie imienia i nazwiska wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sprawa z tej skargi została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 699/13 i do niej włączono akta sprawy IV SO/Wr 13/13. Skarga sporządzona przez pełnomocnika z urzędu została, jak już wyżej wskazano, oddalona wyrokiem Sądu z dnia 2 września 2014 r. Jednakże brak wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie stanowi okoliczności uzasadniającej ustanowienie przez sąd kolejnego pełnomocnika z urzędu. Sąd nie jest władny bowiem do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacja. Sąd wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazane w art. 252 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika należy do właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej, co wynika z treści art 253 tej ustawy. W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.). W Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat (radca prawny) nie spełnił jej oczekiwań. Należy stwierdzić, że wyznaczenie adwokata (radcy prawnego) z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych, stanowi o skorzystaniu przez stronę z prawa pomocy przyznanego postanowieniem Sądu. W powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (wyrok NSA z dnia 6 lutego 2014 r. II GSK 1704/12 ,LEX nr 1497862). Z tych względów, wniosek skarżącego o ustanowienie kolejnego pełnomocnika z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 3 oraz 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.