IV SA/Wr 708/10

Wrocław 8 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Nowogrodźcu z dnia 10 lutego 2009 r. Nr XL/286/09 w przedmiocie zasad gospodarowania mieniem stanowiącym własność lub będącym w użytkowaniu – Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Nowogrodźcu postanawia: umorzyć postępowanie sądowo - administracyjne. Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej w Nowogrodźcu, domagając się stwierdzenia jej nieważności w następującej części : - § 8 ust. 2 we fragmencie "lub z wolnej ręki", ust. 3, ust. 4 oraz § 9 ust. 3 uchwały jako podjętego z istotnym naruszeniem art. 37 ust.4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), art. 353 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.). W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego z tym uzasadnieniem, że w dniu 4 listopada 2010 r. Rada Miejska w Nowogrodźcu podjęła uchwałę nr LXVII/472/10 w sprawie zmiany uchwały z dnia 10 lutego 2009 r. nr XL/286/09 w sprawie zasad gospodarowania mieniem stanowiącym własność lub będącym w użytkowaniu – Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Nowogrodźcu, uznając skargę Wojewody Dolnośląskiego za zasadną w całości. Wojewoda Dolnośląski pismem procesowym z dnia 28 stycznia 2011 r. cofnął skargę, przyznając, że dniu 4 listopada 2010 r. Rada Miejska w Nowogrodźcu podjęła uchwałę nr LXVII/472/10 zmieniającą kwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały. Ponadto organ nadzoru wskazał, że przeprowadził postępowanie, z którego wynika, że uchwała Rady Miejskiej w Nowogrodźcu – w zakresie zaskarżonym przez niego, tj. dotyczącym zawierania umów najmu i dzierżawy nieruchomości stanowiących własność lub będącym w użytkowaniu zakładów opieki zdrowotnej, nie była wykonywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z akt badanej sprawy Rada Miejska w Nowogrodźcu uchwałą z dnia 4 listopada 2010 r. Nr LXVII/472/10 nadała nowe brzmienie zakwestionowanemu przez organ nadzoru § 8 ust. 2 i ust 3 zaskarżonej uchwały oraz skreśliła § 8 ust. 4 i § 9 ust. 3 uchwały. Jednocześnie stwierdzenie organu nadzoru, że zaskarżona uchwała w części objętej zaskarżeniem nie była wykonywana od momentu jej podjęcia, a zatem nie wywołała żadnych skutków prawnych, uzasadnia stanowisko, że cofnięcie skargi nie nasuwa – z punktu widzenia jego dopuszczalności – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.