IV SA/Wr 710/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-02-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji, mimo że została wniesiona za pośrednictwem organu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 PPSA, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Termin ten rozpoczyna bieg od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem organu, decydująca jest data jej nadania w placówce pocztowej.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy utrzymało w mocy decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 23 lipca 2021 r. nr SKO/RŚ-423/217/2021 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 23 lipca 2021 r. (nr SKO/RŚ-423/217/2021) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Wójta Gminy J. Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. o odmowie ustalenia K. O. (dalej: wnioskodawczyni, strona, skarżąca) prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wnioskowanego w związku z opieką nad mężem wnioskodawczyni – B. O. W skardze na tę decyzję, która została wniesiona w dniu 9 września 2021 r. (data stempla pocztowego), skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111; dalej: u.ś.r.) poprzez pominięcie faktu, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt K 38/13 doszło do uznania niekonstytucyjności części wskazanej normy prawnej w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki; 2) art. 17 ust. 1 i ust. 1a u.ś.r. poprzez zastosowanie normy prawnej w nim wyrażonej w sposób literalny, czego nie można pogodzić z konstytucyjnymi zasadami praworządności i równości. Wskazując na te zarzuty oraz przedstawioną w skardze argumentację wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.). Wskazało, że zaskarżona decyzja, adresowana do strony, została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 2 sierpnia 2021 r. Termin jej zaskarżenia mijał w dniu 1 września 2021 r. Tymczasem skarga (zredagowana przez stronę w dniu 8 września 2021 r.) została nadana w dniu 9 września 2021 r., a zatem po terminie. Z ostrożności procesowej, organ ten wniósł także o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznej zasadności skargi sąd administracyjny zobowiązany jest w pierwszej kolejności skontrolować, czy skarga została wniesiona w terminie ustawowym, przewidzianym w treści art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że objęta zarzutami skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 23 lipca 2021 r. została doręczona na adres wnioskodawczyni w dniu 2 sierpnia 2021 r. Doręczenia dokonano do rąk dorosłego domownika. Zapoczątkowany tym zdarzeniem bieg terminu do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął się w dniu 3 sierpnia 2021 r. i upływał w dniu 1 września 2021 r. Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 23 lipca 2021 r. została natomiast wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu drugiej instancji w dniu 9 września 2021 r., a zatem po terminie. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzucił wniesioną skargą jako wniesioną z uchybieniem trzydziestodniowego terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło