IV SA/Wr 711/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do pomocy realizowanej w ramach rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenia pielęgnacyjne postanawia: I. zawiesić z urzędu postępowanie sądowoadministracyjne; II. umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania w sprawie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta W. przez Zastępcę Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne. Uzasadniając przyczynę odmowy organy obu instancji wskazały, że przedmiotowa pomoc skarżącemu nie przysługuje, bowiem prawo do pomocy finansowej w ramach rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne przysługuje jedynie matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka, a wnioskodawca jest uprawniony do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego w celu sprawowania opieki nad matką. W dniu [...] września 2012 r. skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł skarżący. Wskazał między innymi na niekonstytucyjność § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 maja 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wsparcia niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. z 2012 r., poz. 551 ze zm.) w zakresie w jakim uniemożliwia nabycie prawa do pomocy finansowej obciążonej obowiązkiem alimentacyjnym osobie zdolnej do pracy, niezatrudnionej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad innym niż jej dziecko niepełnosprawnym członkiem rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 12 listopada 2012 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] października 2012 r. wystąpił z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o zmianę lub unieważnienie zaskarżonej decyzji z dnia [...] 2012 r. nr [...] oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie sprostowania zaskarżonej decyzji zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Po 543/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: - czy § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. Nr 295, poz. 1746 z 2011 r.) w zakresie w jakim uniemożliwia przyznanie przewidzianej w nim pomocy osobom uprawnionym do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego innym niż matka, ojciec lub opiekun faktyczny dziecka, niezależnie od sytuacji dochodowej i majątkowej tych osób jest zgodny z art. 2, art. 18 i art. 32 ust. 1, art. 71 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Mając powyższe na względzie tut. Sąd doszedł do przekonania, że odpowiedź na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu wpłynie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a zatem zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 543/12. Sąd zauważa wprawdzie, że pytanie prawne skierowane w powyższej sprawie dotyczy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r., jednak rozporządzenia z dnia 9 maja 2012 r. oraz z 25 czerwca 2012 r. są aktami cyklicznymi regulującymi ten sam przedmiot sprawy. Wobec zawieszenie postępowania z urzędu przed tut. Sądem, za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 56 p.p.s.a, zgodnie z którym, w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Zatem, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił z urzędu postępowanie, co orzeczono w pkt. l sentencji postanowienia. W przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 56 p.p.s.a, jako bezprzedmiotowego, orzeczono w pkt. II sentencji orzeczenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.