IV SA/Wr 711/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , Protokolant specjalista Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Przedmiotem skargi Z. R. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], wydane w oparciu o przepis art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a., którym odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r" Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] przyznającej Z. R. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r. kwocie 315,60 zł miesięcznie. Powyższe rozstrzygnięcie oparte zostało na następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] przyznano Z. R. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r. kwocie 315,60 zł miesięcznie na wniosek złożony dnia 29 lipca 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższej decyzji organu I instancji, decyzją z dnia [...] października 2013r., Nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Dnia 25 listopada 2013r. wpłynęło do Kolegium podanie skarżącego z dnia 18 listopada 2013r. zawierające w swej treści, m. innymi żądanie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. powołując się na przepis art. 61 a § 1 k.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji opisanej wyżej Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium stwierdziło, że utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ wyższego stopnia, powoduje, że niemożliwym jest wszczęcie postępowania nieważnościowego w celu zbadania, czy decyzja pierwszoinstancyjna dotknięta jest przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Istnieje bowiem w takim przypadku niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych. Kontrola decyzji organu pierwszej instancji (wydanej w trybie zwykłym) będzie zatem możliwa dopiero wówczas, gdy z obrotu prawnego zostanie wyeliminowana decyzja wydana w drugiej instancji (w trybie zwykłym). Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu wyższego stopnia umożliwi więc ponownie skontrolowanie decyzji organu pierwszej instancji w postępowaniu odwoławczym. Mówiąc inaczej, ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji podjętej na skutek rozpatrzenia odwołania, otworzy drogę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. W pierwszej kolejności należy zatem dążyć do wyeliminowania decyzji podjętej przez organ wyższego stopnia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz fakt, że decyzja z dnia [...] lipca 2013r. Nr [...] została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z dnia [...] października 2013r. Nr [...], Kolegium orzekło jak na wstępie. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. Z. R. wniósł m. in. o "uzupełnienie orzeczenia Nr SKO [...] o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 i 155 k.p.a. oraz o "ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji i zmiany jej w oparciu o prymat zabezpieczenia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony do zachowania godnych człowiekowi warunków bytowych". Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na przepis art.111 § 1 i § 1 b k.p.a. odmówiło uzupełnienia w/w postanowienia Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...], stwierdzając, że w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2013r. orzekało o całości żądania wnioskodawcy. Kolegium wyjaśniło także, że podanie z dnia 18 listopada 2013 r., w części zawierającej żądanie zmiany bądź uchylenia - na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji z dnia 23 lipca 2013 r. i przyznania Z. R. 100% dodatku mieszkaniowego na cały sześciomiesięczny okres - zostało przekazane, zgodnie z właściwością, Prezydentowi W. (pismo przekazujące z dnia 31 grudnia 2013 r. - [...]). Natomiast postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] z powołaniem się na przepis art.134 k.p.a., Kolegium stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wyjaśniając stronie, że zgodnie z art. 111 k.p.a., w przypadku wystąpienia strony o uzupełnienie decyzji/postanowienia, ulega zmianie termin, w którym strona może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium wskazało, że termin ten biegnie nie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji (w badanej sprawie postanowienia z [...] grudnia 2013r., [...]), lecz od dnia otrzymania postanowienia uzupełniającego lub odmawiającego uzupełnienia decyzji/postanowienia. Orzeczenie dotyczące uzupełnienia decyzji/postanowienia lub odmowa jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego - pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Tym samym bieg terminu do wystąpienia z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...] rozpoczyna się od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia załatwiającego wniosek w zakresie uzupełnienia tej decyzji. W konsekwencji powyższego Kolegium stwierdziło, że nie jest możliwe złożenie środka zaskarżenia w stosunku do postanowienia, którego ostateczna treść nie jest znana. Podaniem z dnia 12 czerwca 2014r. Z. R. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o ponowne rozpatrzenie czterech spraw, zakończonych orzeczeniami Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r. o sygnaturach: [...],[...],[...],[...]. "Z ostrożności" wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku, cyt.: "ze względu na brak prawidłowego pouczenia lub jak wolicie błędne pouczenie". Stwierdził, że, cyt.: "podaniem z dnia 24 stycznia 2014 r. zwróciłem się o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie doręczonych mi orzeczeń z dnia [...] grudnia 2013 r. 28 marca 2014 r. wezwałem Kolegium na piśmie do usunięcia naruszenia prawa i rozpatrzenia wniosku z 14 stycznia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy na orzeczenia z dnia [...] grudnia 2013 r. W sprawie doręczono mi jedynie Postanowienia z dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r." Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Kolegium powołując się na przepis art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a., odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r" Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji P. W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] przyznającej Z. R. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r. kwocie 315,60 zł miesięcznie. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie, Kolegium wyjaśniając zasady i tryb przywracania terminu - wskazało, że instytucja ta ma wyjątkowy charakter i nie może zostać zastosowana w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, istnieje możliwość przywrócenia terminu przy zastosowaniu odpowiedniego trybu postępowania określonego w procedurze administracyjnej. Zdaniem Kolegium zarówno decyzja/postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...], jak i pozostałe orzeczenia Kolegium wydane w związku z kolejnymi wnioskami wniesionymi przez Z. R., w związku z tą sprawą, a to postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] o odmowie uzupełnienia rozstrzygnięcia Kolegium z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...], jak i postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - wbrew sugestiom skarżącego - zawierały zgodne z obowiązującym prawem pouczenia. Ponadto w treści orzeczeń, Kolegium informowało stronę o przysługujących mu prawach. Oba postanowienia zostały doręczone Stronie w dniu 26 marca 2014 r. Mając powyższe na uwadze Kolegium stwierdziło, że w sytuacji faktycznej niniejszej sprawy termin na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął w dniu 9 kwietnia 2014r. Jeżeli zatem aktualnie rozpatrywane podanie (zawierające wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz wniosek o przywrócenie terminu datowane jest na 12 czerwca 2014 r. (wpływ do organu 12 czerwca 2014 r.), to bezspornie mamy w tym przypadku do czynienia ze spóźnionym wnioskiem o przywrócenie terminu (co zresztą strona przyznaje). W tej sytuacji, przechodząc do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu Kolegium - w nawiązaniu do wcześniejszych ustaleń, dotyczących postanowień zawartych w art. 58 k.p.a. – wskazało, iż przedmiotowe podanie nie zawiera 3 elementów niezbędnie wymaganych, w takim przypadku przez prawo. Niewątpliwie zostało ono złożone po upływie 7 - dniowego terminu od ustania przeszkody, która uniemożliwia dochowanie terminu, gdy nadto podanie nie zawiera uprawdopodobnienia braku winy strony w dokonaniu czynności prawnej. Zawarty we wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. argument, mający przemawiać za przywróceniem terminu, a polegający na braku pouczenia lub błędnym pouczeniu, jest w ocenie Kolegium chybiony. Mając na względzie wyżej powiedziane Kolegium orzekło, jak we wstępie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe postanowienie, Z. R. wniósł o jego uchylenie "ze względu na nieważność orzeczenia, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa", domagając się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy od orzeczenia Kolegium z dnia [...] grudnia 2013 r. Skarżący zwrócił się także, cyt.: "(...) o zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego z urzędu ze względu, iż podaniami z dnia 21 lipca 2014 r. wniósł do SKO we W. o wznowienie postępowania w sprawie orzeczeń Kolegium z dnia [...] grudnia 2013r., domagając się stwierdzenia ich nieważności oraz, że 28 lipca 2014 r. złożył wniosek do SKO o wznowienie postępowania w sprawie postanowień z dnia [...] czerwca 2014r. i [...] lipca 2014 r. domagając się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie orzeczeń Kolegium z dnia [...] grudnia 2013r. ". W motywach skargi podniósł m. innymi, że "fałszywe" są dowody Kolegium, iż prawidłowo został pouczony w doręczonych postanowieniach i decyzjach o terminie wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie orzeczeń Kolegium z dnia [...] grudnia 2014r. Zdaniem skarżącego, pouczenia o sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie orzeczeń Kolegium z dnia [...] grudnia nie było w ogóle lub, że było błędne, stąd domaga się wznowienia postępowania w sprawie, gdyż, cyt.: "(...) dowody okazały się fałszywe, zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego. Domagał się ponownego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie orzeczeń z dnia [...] grudnia 2013r. czy to uznając wniosek z dnia 31 marca 2014 r. w piśmie zatytułowanym "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", czy to 28 maja 2014 r. lub 12 czerwca 2014 r. po przywróceniu terminu. (....)." Skarżący stwierdził także, że domagał się, cyt.: "stwierdzenia rażącej bezczynności na wniosek z dnia 31 marca 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie orzeczeń Kolegium z dnia 10 grudnia 2013r. ". W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji/postanowienia, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz.1647), w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r.,poz.270), Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd stosownie do zapisu art. 134 p.p.s.a. nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że uchylenie postanowienia, względnie stwierdzenie jego nieważności, przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 p.p.s.a./. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...], co oznacza, że skarga nie może być uwzględniona, ponieważ kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej nie wykazała by zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów o których stanowi art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r., Nr [...], wydanym z powołaniem się na przepis art.61a § 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. - odmówiło skarżącemu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r. , Nr [...] przyznającej skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2013r. w kwocie 315,60 zł . Postanowienie to - na str.4 zawiera pouczenie następującej treści: " Stronie przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 7 dni d dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru tegoż postanowienia wynika, że postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w dniu 3 stycznia 2014r. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. (czyli w terminie wskazanym w art.111 § 1 k.p.a.), skarżący zwrócił się do Kolegium m. in. o "uzupełnienie orzeczenia nr [...] o brakujące rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art. 154 i 155 k.p.a." Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. powołując się na przepis art.111 § 1 i § 1b k.p.a. odmówiło uzupełnienia rozstrzygnięcia w/w postanowienia z dnia [...] grudnia 2013r., Nr [...]. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że stosownie do art. 111 § 2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia , o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a., termin dla strony do złożenia odwołania od postanowienia, którego uzupełnienia domaga się strona, biegnie od dnia doręczenia postanowienia w przedmiocie żądania uzupełnienia orzeczenia, tj. postanowienia z dnia [...] lutego 2014r.. Nadto postanowienie to, tj. z 4 lutego 2014r. zawierało prawidłowe pouczenie, że nie przysługuje na nie zażalenie. Postanowienie to, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru - zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 marca 2014 r. W tymże samym dniu, czyli 26 marca 2014r. zostało także doręczone skarżącemu postanowienie Kolegium z dnia [...] lutego 2014r., Nr [...], wydane z powołaniem się na przepis art.134 k.p.a. o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r" Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] przyznającej Z. R. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r. kwocie 315,60 zł miesięcznie. Na podkreślenie zasługuje, że także w uzasadnieniu tegoż postanowienia Kolegium wyjaśniło skarżącemu, że zgodnie z art. 111 k.p.a., w przypadku wystąpienia strony o uzupełnienie decyzji/postanowienia, ulega zmianie termin, w którym strona może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolegium wskazało, że termin ten biegnie nie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji (w badanej sprawie postanowienia z [...] grudnia 2013r., [...]), lecz od dnia otrzymania postanowienia uzupełniającego lub odmawiającego uzupełnienia decyzji/postanowienia. Orzeczenie dotyczące uzupełnienia decyzji/postanowienia lub odmowy jej/jego uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego - pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Tym samym bieg terminu do wystąpienia z wnioskiem do Kolegiumu o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...] rozpoczyna się od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia załatwiającego wniosek w zakresie uzupełnienia tej decyzji. Powyższe postanowienie zawierało także prawidłowe pouczenie, tj. informujące skarżącego o prawie wniesienia skargi do WSA we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że w/w postanowienie z dnia [...] lutego 2014r. - doręczone zostało skarżącemu w dniu 26 marca 2014 r. Niesporne jest w niniejszej sprawie, że skarżący w piśmie z dnia 12 czerwca 2014r. skierowanym do Kolegium, zatytułowanym "Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wywołane orzeczeniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2014r. w sprawie o dodatek mieszkaniowy o nr (...) [...] " - zawarł równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku, cyt.: " ze względu na brak pouczenia lub jak wolicie błędne pouczenie". Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...], Kolegium po rozpatrzeniu żądania zawartego w opisanym wyżej piśmie skarżącego z dnia 12 czerwca 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się na przepis art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2, w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a., zasadnie odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r" Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] przyznającej Z. R. dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r. kwocie 315,60 zł miesięcznie. Wskazać należy, że powołany przez Kolegium w zaskarżonym postanowieniu przepis art. 58 § 1 i 2 k.p.a. - stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu jednocześnie dopełniając czynności, dla której określony był termin. Z powyższego przepisu wynika zatem, że przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) wniesienie pisma z wnioskiem przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W okolicznościach niniejszej sprawy, Kolegium zasadne przyjęło, że nie wystąpiły w/w przesłanki do przywrócenia skarżącemu przedmiotowego terminu, albowiem skarżący po pierwsze nie zachował terminu do wniesienia pisma z wnioskiem przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak i nie uprawdopodobnił, jak wymaga tego cytowany art. 58 § 1 k.p.a. - okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle powyższego zawarty we wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. zarzut, mający przemawiać za przywróceniem przedmiotowego terminu, że opisane wyżej postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. nie zawierało prawidłowego pouczenia lub było ono błędne, nie jest zasadny. W pełni podzielić należy stanowisko Kolegium, że w okolicznościach niniejszej sprawy, twierdzenie skarżącego o nieprawidłowym lub błędnym pouczeniu zawartym w wydanych, a opisanych wyżej postanowieniach – nie znajduje potwierdzenia. Zgodzić się także należy z poglądem Kolegium, że z uwagi na wniosek skarżącego o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia w/wyżej postanowienia z dnia [...] grudnia 2013r., termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uległ (z korzyścią dla strony) zmianie - przesunięciu. Skarżący niewątpliwie zaś - z niewiadomych powodów, nie dochował ustawowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zważyć należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jego przywrócenie, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 58 § 1 k.p.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dokonując oceny tejże przesłanki należy mieć na uwadze obiektywny miernik staranności. Chodzi mianowicie o staranność, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że wystąpiła przeszkoda, której nie mógł przezwyciężyć przy dołożeniu nawet największego wysiłku, nie wskazując w ogóle na jakąkolwiek przeszkodę w dochowaniu terminu. Niezasadny był również wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania, albowiem w sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 125 § 1 p.p.s.a, jak również z art.56 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Kolegium z dnia [...] sierpnia 2014r. , Nr [...] wynika, że organ ten powołując się na przepis art.149 § 3 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania, w którym Kolegium zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (...). Nadto Sąd ustosunkowując się do innych żądań zawartych w skardze, pragnie podkreślić, że w orzecznictwie przyjęte zostało, iż sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, "ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi [...] , wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych" (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 1997 r., SA/Łd 2572/95. Pr. Gosp. 1998, nr 5, s. 36). W ramach niniejszej sprawy, kontrola Sądu nie mogły być objęte wnioski wszczynające inne postępowania, w tym m.in. wniosek z dnia 31 marca 2014 r. Informacyjne Sąd zauważa, że skarga Z. R. z dnia 18 sierpnia 2014r. (wpływ do tut.Sądu w dniu 15 września 2014r.) obejmuje wiele spraw, stąd zostały one zarejestrowane jako odrębne sprawy pod określonymi sygnaturami. W związku z powyższym, podzielając stanowisko Kolegium o braku podstaw do przywrócenia terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r., Nr [...], Sąd zobowiązany był do oddalenia skargi, działając w tym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a.