IV SA/Wr 711/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 września 2022 r. nr SKO 4103/582/2022 w przedmiocie uchylenia decyzji uchylającej decyzję w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 sierpnia 2023 r. (złożonym w dniu 4 sierpnia 2023 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Wałbrzychu) J. Ł. (dalej: strona, skarżąca) wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 września 2022 r., nr SKO 4103/582/2022 uchylającą w całości decyzję tego organu z dnia 29 grudnia 2020 r., nr SKO 4103/573/2020 i przyznającą stronie świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w okresie od 5 sierpnia 2020 r. do 31 sierpnia 2020 r. i od 1 września 2020 r. do 30 września 2020 r. oraz odmawiającą przyznania stronie ww. świadczenia od dnia 1 października 2020 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. Do wniosku strona załączyła odpis skargi z dnia 15 września 2021 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 16 sierpnia 2021 r., nr SKO 4103/452/2021 w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za okres od 1 października 2020 r. do 31 marca 2021 r. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że wyrokiem z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 709/21 tutejszy Sąd rozpoznał skargę strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 16 sierpnia 2021 r., nr SKO 4103/452/2021, uchylając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Ponadto, z urzędu wiadomym jest, że w chwili złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu, do tutejszego Sądu nie wpłynęła jeszcze skarga strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 19 września 2022 r., nr SKO 4103/582/2022. W związku z powyższym, wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako wniosek przedskargowy, został zarejestrowany pod sygn. akt IV SO/Wr 26/23. W sprawie tej, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 października 2023 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. przez przedłożenie skargi na decyzję, której dotyczy wniosek. W dniu 7 listopada 2023 r. strona przedłożyła skargę z dnia 6 listopada 2023 r. na decyzję z dnia 19 września 2022 r., nr SKO 4103/582/2022. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r., sygn. akt IV SO/Wr 26/23 Sąd odrzucił - jako niedopuszczalny - wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie strona nie wniosła środka zaskarżenia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie - złożono w placówce pocztowej w dniu 3 października 2022 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono adresatkę umieszczając zawiadomienie na drzwiach mieszkania skarżącej (awizo). Powtórnego awiza dokonano w dniu 11 października 2022 r. na kolejne 7 dni. Skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do organu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: u.p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 53 § 1 u.p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a u.p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie fikcji doręczenia uregulowanej w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., zwanej k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 44 § 2 k.p.a., zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Z art. 44 § 3 k.p.a. wynika, że w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Wobec tego, że awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 3 października 2022 r., należy przyjąć, że 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a., upłynął z dniem 17 października 2022 r. (poniedziałek). Od tego dnia należy zatem liczyć trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi. Termin ten upłynął z dniem 16 listopada 2022 r. (środa). Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącą do tutejszego Sądu w dniu 7 listopada 2023 r. (data nadania przesyłki za pośrednictwem operatora pocztowego), a zatem z prawie rocznym uchybieniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 u.p.p.s.a Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.