IV SA/Wr 712/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że skarżący wykazał, iż spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu, ponieważ jest osobą samotną, utrzymującą się z renty w wysokości 562,40 zł netto i świadczeń z pomocy społecznej, tj. zasiłku celowego specjalnego w kwocie 250 zł. Dnia 23 stycznia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata M. A. Skarżący, pismem z dnia 26 stycznia 2013 r., złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. W uzasadnieniu tego sprzeciwu wniósł o uchylenie powyższego postanowienia z powodu niezgodności z przepisami Konstytucji. Zarzucił uszczuplanie dochodów z tytułu renty z ZUS i zasiłków celowych, które są przyznawane raz na trzy miesiące, co stanowi łącznie kwotę 645 zł miesięcznie, która jest znacznie niższa od minimum socjalnego. Jego zdaniem minimum to powinno wynosić 1100 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd (art. 260 p.p.s.a.). W świetle powyższego, wskutek skutecznie wniesionego sprzeciwu, postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 stycznia 2013 r. przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu utraciło moc, zaś wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu, podpisanym dnia 15 stycznia 20122r., o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu podlega ponownemu rozpoznaniu przez sąd. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 562,40 zł netto miesięcznie, co potwierdził zaświadczeniem ZUS z dnia 15 stycznia 2013 r., z którego wynika, że w tej kwocie netto wypłacono mu świadczenie rentowe, w każdym miesiącu, w okresie od października do grudnia 2012 r. We wniosku tym wskazał również, że otrzymał zasiłek celowy wypłacany przez ośrodek pomocy społecznej i przedłożył zaświadczenie tego ośrodka z dnia 15 stycznia 2013 r., z którego wynika, że w okresie od października do grudnia 2012 r. otrzymał w październiku 2012 r. pomoc finansową obejmującą zasiłek celowy specjalny w wysokości 250 zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że posiada mieszkanie o powierzchni 48,10 m2. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. (art. 245 § 3 p.p.s.a.), Przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w tym zakresie zostały uregulowane zaś w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się z niskiej renty i świadczeń z pomocy społecznej, przyjąć trzeba, że wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu. Odnosząc się do argumentu skarżącego dotyczącego wysokości jego dochodu w kwocie 645 zł miesięcznie (562,40 + (250:3)= 562,40 + 83,33=645,73 zł) stwierdzić należy, iż dochód skarżącego uzyskany w październiku 2012 r., obejmujący rentę 562,40 zł netto i przyznany w tym miesiącu zasiłek celowy specjalny w wysokości 250 zł, wyniósł łącznie 812,40 zł, natomiast w pozostałych miesiącach, czyli w listopadzie i w grudniu 2012 r. wyniósł 562,40 zł netto (renta). Specjalny zasiłek celowy jest bowiem, zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U z 2009 r. nr 175, poz. 1367 ze zm.) przyznawany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, a więc na określony cel. Poza tym jeżeli nawet miesięczny dochód skarżącego, uzyskany w okresie od października do grudnia 2012 r., wynosiłby 645 zł netto (kwota obliczona przez skarżącego), to powyższe nie zmienia oceny, iż wykazał on, że spełnia przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.