IV SA/Wr 715/15

PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-12-04

Skład orzekający: Henryk Ożóg

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 PPSA, liczonego od daty fikcyjnego doręczenia decyzji na podstawie art. 44 § 4 k.p.a., podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 1 PPSA, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA. Termin ten, w przypadku fikcyjnego doręczenia na podstawie art. 44 § 4 k.p.a., rozpoczyna bieg od daty uznanej za dzień doręczenia.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. dotyczącą uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu. Decyzja została skarżącemu doręczona w trybie fikcyjnym (art. 44 § 4 k.p.a.) w dniu 9 czerwca 2015 r. Skarga została wniesiona w dniu 30 września 2015 r., co nastąpiło po upływie ustawowego terminu 30 dni.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław, dnia 4 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązanie do ich zwrotu postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W., po rozpatrzeniu odwołania M. B. (dalej: skarżący) od decyzji wydanej z upoważnienia Marszałka Województwa D. przez Zastępcę Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych D. Ośrodka Polityki Społecznej we W. z dnia [...] w sprawie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca powyższą decyzję, adresowana do skarżącego, została podwójnie awizowana: w dniach 25 maja 2015 r. oraz 2 czerwca 2015 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 10 czerwca 2015 r. Zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a., zaskarżona decyzja została więc doręczona skarżącemu w dniu 9 czerwca 2015 r. W dniu 29 września 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z materiału aktowego sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 9 czerwca 2015 r. Oznacza to, że dzień 9 lipca 2015 r. (czwartek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego w tej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona w dniu 30 września 2015 r. czyli już po upływie terminu. Stwierdzenie powyższego oznacza ,że wniesioną skargę należało uznać za spóźnioną i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło