IV SA/Wr 718/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. F. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a I. oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; II. skargę odrzucić. Zaskarżona decyzja z dnia [...]r. Nr [...] Wojewody D. została doręczona skarżącemu H. F. w dniu [...]r. i zawierała prawidłowe pouczenie o terminie oraz sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Na powyższą decyzję H. F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. w dniu [...]r. Do skargi tej skarżący dołączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym podał, iż w dniu [...]r. doręczono mu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Wr 575/04 o odrzuceniu skargi, którą wniósł dnia [...]r. Oświadczył, że w skardze tej omyłkowo przytoczył sygnaturę i datę decyzji wydanej wcześniej w tej samej sprawie, to jest [...] r. i [...], zamiast [...]r. i [...]. Podkreślił, że gdy wnosił skargę w dniu [...]r. nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi na decyzję z dnia [...]r. Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 85 tej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 cytowanej ustawy stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem jednoznacznie, iż do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie przez zainteresowanego następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy, - wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, - dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Sąd ten dokonuje oceny braku winy. Obowiązujące przepisy nie wprowadziły w tym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, które zachowały swą aktualność również w obecnie obowiązującym stanie prawnym, przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Ocena braku winy pozostawiona została w postępowaniu administracyjnym organowi administracji, a w postępowaniu sądowym Sądowi, co daje możliwość dokładnego uwzględnienia wszelkich okoliczności konkretnego wypadku. Przywrócenie nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. B.Adamiak, J.Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 1998, s. 344-345, a także np. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2001 r. sygn. akt II SA/Wr 1712/2000). W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając, że w terminie przewidzianym do złożenia skargi na decyzję z dnia [...] r. Nr [...]wniósł skargę, jednak omyłkowo podał w niej datę i numer innej decyzji, wcześniej wydanej w tej samej sprawie. O pomyłce tej dowiedział się z postanowienia Sądu odrzucającego powyższą skargę. Omyłkowe podanie nieprawidłowej daty i niewłaściwego numeru decyzji nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Przeciwnie - wskazuje na brak zachowania należytej staranności, jakiej można wymagać od strony prawidłowo dbającej o swoje interesy. Jak już wyżej podkreślono, kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a pomylenie daty i numeru decyzji świadczy o braku takiej staranności. Pomyłka taka w żadnym razie nie może być uznana za przeszkodę, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wystarczyłoby bowiem dochowanie zwykłej staranności, aby pomyłki takiej uniknąć. Skoro zatem skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi, to tym samym podstawowa przesłanka pozwalająca na przywrócenie terminu nie została spełniona. W tej sytuacji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał oddaleniu. Konsekwencją oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie jako wniesionej po upływie ustawowego terminu do jej złożenia, przewidzianego w art. 53 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak wyżej.