IV SA/Wr 725/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego wraz ze składką zdrowotną dla osoby samotnie gospodarującej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania Leona Barańskiego od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku stałego wraz ze składką zdrowotną dla osoby samotnie gospodarującej, utrzymał zakwestionowaną decyzję organu I instancji w mocy. Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu 26 lipca 2014 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem Kolegium w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z dnia 24 sierpnia 2014 r., złożonym za pośrednictwem wskazanego organu w dniu 26 sierpnia 2014 r., wyżej wymieniony wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną decyzję organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 26 lipca 2014 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 26 sierpnia 2014 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 25 sierpnia 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.