IV SA/Wr 726/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Wskazana w sentencji decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 8 maja 2014 r. została wysłana J. B.(dalej skarżący, zainteresowany) w dniu 9 maja 2014 r. i nie została podjęta w terminie, a w związku z powyższym została w dniu 27 maja 2014 r. zwrócona organowi. Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu 22 sierpnia 2014 r. (data nadania) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 maja 2014 r. (data zwrotu do organu przesyłki po awizowaniu). Termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 26 czerwca 2014 r. Skarga została nadana do organu właściwego w dniu 22 sierpnia 2014 r., a więc niewątpliwie po upływie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, wniesioną skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji.