IV SA/Wr 730/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia : odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 19 października 2011 r. K. S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 października 2011 r. W dniu 3 listopada 2011 r., a więc dzień po terminie do uiszczenia wpisu, skarżący wniósł do tutejszego Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3). Skoro zatem skarżący, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiścił należnego wpisu sądowego, wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na wstępie na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa.