IV SA/Wr 730/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania za winnego zarzucanego czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia z uczelni postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 września 2013 r. T. A. S., dalej: skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę w której zażądał unieważnienia posiedzenia Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej, z dnia [...] września 2013 r. Skarżący dołączył m.in. pismo z dnia 30 września 2013 r. skierowane do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, w którym żądał unieważnienia posiedzenia komisji dyscyplinarnej w dniu 20 września 2013 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 grudnia 2013 r. wezwano Komisję Dyscyplinarną ds. Studentów W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej do nadesłania informacji, czy skarżący złożył odwołanie od orzeczenia Komisji z dnia [...] września 2013 r. ([...]), oraz jakim wynikiem zakończyło się postępowanie odwoławcze, jeśli stosowny środek prawny został złożony. Pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. Prorektor W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej poinformował, że skarżący nie złożył odwołania od tego orzeczenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy od przedmiotowego orzeczenia dyscyplinarnego odwoływał się, a jeśli tak, jakiej treści orzeczenie zostało wydane po rozpoznaniu sprawy. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r. oświadczył, że od orzeczenia z dnia 20 września 2013 r. odwoływał się w piśmie z dnia 30 września 2013 r., a odwołanie to nie zostało rozpatrzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Z treści złożonej skargi oraz z okoliczności faktycznych sprawy bezsprzecznie wynika, że w istocie jest to skarga na decyzję organu I instancji - Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania za winnego zarzucanego czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia z uczelni. Wskazać należy, że od decyzji organu I instancji, jakim jest Komisja Dyscyplinarna W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej wydanej w przedmiocie uznania za winnego zarzucanego czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia z uczelni przysługiwało prawo złożenia odwołania do odwoławczej komisji dyscyplinarnej. Tej treści pouczenie zawarte zostało w zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r. oświadczył, że złożył takie odwołanie w piśmie z dnia 30 września 2013 r., natomiast Rektor W.Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej stwierdził, że skarżący nie złożył takiego odwołania. Pomimo prawidłowego pouczenia, na opisaną na wstępie decyzję organu I instancji, skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu. Jednakże wobec tego, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego skargę należało uznać za niedopuszczalną. W związku z tym co wcześniej powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.